نوع دیگری از "تلطیف فاجعه "
ساعت ۱۱:٠٠ ‎ب.ظ روز ۱۱ شهریور ۱۳۸٧ : توسط : عباس محمدی

 شعار شهر ما : زنده باد ساخت و ساز

 

همشهری امروز (11/6/) ، تیتر زده بود که بزرگ راه همت از سمت شرق ، به بزرگ راه زین الدین وصل  و گره ترافیکی شرق تهران باز شد . قالیباف هم باز گله کرده بود که چرا عده ای سبب شدند که این پروژه هجده ماه بخوابد . منظور از این عده هم ، سازمان جنگل ها و مراتع و تعدادی از سازمان های غیر دولتی زیست محیطی است که در بهمن ماه 1384 با تجمع در پارک جنگلی لویزان و سپس طرح شکایت قانونی بر ضد شهرداری ، دستور توقف عملیات راه سازی در این پارک را از مقام های قضایی گرفتند .

 

شکی نیست که حداکثر با گذشت شش ماه ، هر کسی که از مسیر قبلی در این منطقه رفت و آمد می کرده با عبور از بزرگ راه کامل شده ، همان زمان و کمی بعد ، زمانی حتی بیشتر را برای تردد صرف خواهد کرد . دلیل آن هم روشن است : روزانه در حدود 1500 خودروی شخصی و درهمین حدود ( یا بیشتر ) هم موتورسیکلت به این شهر اضافه می شود . تجربه ی عینی ما ، در 5-4 سال گذشته نیز درستی این مدعا را ثابت می کند ؛ برای مثال ، همان وقتی را که در بزرگ راه چمران چند سال پیش ، بدون دوربرگردان های ساخته شده در زمان شهرداری احمدی نژاد ، و بدون تعریض های یک سال پیش قالیباف ، صرف ایستادن پشت چراغ قرمز تقاطع آل احمد ( زیر پل گیشا ) می کردید ، اینک صرف عبور لاک پشتی در فاصله ی حدودا یک کیلومتر پایین تقاطع تا چند صد متر بالاتر از آن می کنید . یا چه کسی می تواند بگوید که با ساخته شدن تونل های رسالت ، زودتر به میدان آرژانتین و ... می رسد ؟ در واقع ، چنین است که بزرگ راه ها به دالان های پرازدحام خودرو بدل می شوند و در دوروبر خود کانون های ترافیک پدید می آورند . بزرگ راه ها همچنین ، تمایل به استفاده از خودروی شخصی را بیشتر می کنند .

در « ویژه نامه ی نمایشگاه گل و گیاه » که در روز 4/6/ توسط موسسه ی همشهری ( سخنگوی شهرداری ) چاپ شد ، زیر تیتر « این راه های دلپذیر» آمده بود که « امروز رانندگی می تواند یکی از اتفاقات شیرین برای تهرانی ها باشد . چه وقتی شما در مجاورت تان انبوهی از گیاه های زیبا و جذاب و هوای خنک ناشی از تنفس آن ها را حس می کنید ، حتما دوست دارید که کمی سرعت تان را کم کرده و در دل بزرگ راه های درهم پیچیده ، طبیعت را هم ببینید . این روایت بزرگ راه های دلپذیر تهران است . »  بافتن چنین سخنان بی ربط و گذاردن آن در برابر دیدگان میلیون ها انسانی که روزانه سی تا پنجاه درصد وقت مفیدشان در خیابان های تهران هدر می رود ، و انکار گستاخانه ی کابوس رانندگی در این شهر ، فقط از کسانی برمی آید که سخت از خود و عملکردشان راضی هستند و می خواهند با سیاست « تلطیف فاجعه » که در جاهای دیگر هم به آن پرداخته ام ، وضع مملکت را « گل و بلبلی » قلمداد کنند .

 

                               عکس ها از وبلاگ:    http://alibeiglou.blogspot.com/2008/03