برج میلاد نماد چیست ؟
ساعت ٩:٠۸ ‎ب.ظ روز ۱٦ مهر ۱۳۸٧ : توسط : عباس محمدی

 برج میلاد ، نماد ...

 

تیتر یک امروز روزنامه ی همشهری ( ارگان شهرداری تهران ) ، « غروب امروز ، میلاد تماشای تهران » است . این تیتر ، غلط انشایی دارد و نامفهوم است که این خود – شاید به تصادف – بیان گر آشفتگی در مدیریت شهر و کشور و بزرگ ترین روزنامه ی مملکت باشد.


موضوع از این قرار است که امروز برای چندمین بار ، برج میلاد ( که در ابتدا « برج یادمان » خوانده می شد و به نظرم نام زیبایی بود – و شاید بهتر بود که آن را برج تهران می نامیدند ) ، افتتاح می شود ! البته این بار نام این نمایش را « آغاز بهره برداری آزمایشی » گذاشته اند . در مملکت ما و به ویژه در شهرداری امروز تهران ، همیشه وقت و پول برای هایهوی و تظاهر هست ؛ کندن خیابان ها ، زیر و رو کردن میدان ها ، نصب پلاکاردهای بزرگ و یک بار مصرف به هر بهانه ، نصب علمک های نورانی در سراسر بزرگ راه ها و خیابان ها و اضافه کردن آلودگی نوری به انواع دیگر آلودگی های شهر ...  . بازی امروز هم یکی دیگر از همین تظاهرات پول بر باد ده و بی خاصیت است .

قالیباف گفته است که « محل کنونی برج ، به دلیل وجود دسترسی های مناسب ، مرکزیت در شهر ، و مرغوبیت زمین برگزیده » شده است ( همشهری امروز ) . لازم به یادآوری است که این محل ، در طرح جامع تهران ، کاربری فضای سبز داشته و تا پیش از آغاز عملیات اجرایی برج میلاد ، پوشیده از درخت بود . بنابراین ، پایه ی برج بر تخریب  هر چه بیشتر محیط زیست شهر آلوده ی تهران گذاشته شده است . قالیباف ، چگونه می گوید که دسترسی های مناسب به این برج وجود دارد ، در جایی که بزرگ راه های همت و شیخ فضل الله از شلوغ ترین معابر تهران در همه ی ساعت های شبانه روز هستند ؟! از کی تا به حال ، این نقطه در مرکز تهران قرار گرفته ؟! مرغوبیت زمین دیگر چه صیغه ای است ؟! فقط می توان گفت که در قاموس بساز و بفروشانه ی حاکم بر شهرداری ، این مرغوبیت از همان جنسی است که بنگاه های معاملات املاک به آن اشاره می کنند : " دو کله " بودن ، قرار داشتن در یکی از محله هایی که " ترقی " قیمت خوب دارد ، و البته  ارزان بودن در روز تملک اولیه .

مدیران شهرداری و دست اندرکاران ساخت برج میلاد ، خیلی تلاش دارند که آن را « نماد تهران امروز » بنامند ؛ به نظر من ، آنان درست می گویند و این هیولا از چند جنبه ، نماد وضع امروز ما است :

 

1- نماد تاخیر ؛ طرح ریزی کار این برج از سال 1370 شروع شده و امروز که 17 سال از آن زمان می گذرد ، هنوز کار به پایان نرسیده است . یک تاثیر مهم این تاخیر ، این است که شاید کاربرد اولیه ای که برای برج در نظر گرفته شده بود ( مخابرات ) ، با وضع فناوری امروز (استفاده از ماهواره و ... ) اصلا بی مورد باشد .

2- نماد بی برنامگی ؛ در ابتدا قرار بوده که کار با صرف ده میلیارد تومان به انجام برسد ، اما تا به امروز حدود دویست میلیارد تومان خرج این برج شده است .

3- نماد جعل هویت ؛ کسانی که در کارنامه ی خود ، تخریب میراث فرهنگی و محیط زیست و هویت تاریخی کشور را به حد اعلا دارند ، با علم کردن یک پدیده ی درشت و ساختن یک « ترین » می خواهند برای خود هویتی در خور اعتنا  فراهم کنند .

4- نماد سطحی نگری ؛ این بنای بزرگ هم مانند تقریبا تمام بناها و پل های شاخص که در سی سال اخیر ساخته شده اند ، فاقد المان های عمیق معماری ایرانی است ، اما با چند خط سطحی ( روی بام قسمت پایین ، و شبکه ی فلزی سازه ی راس ) و چند تا کتیبه ی کاشی کاری و مینا کاری در داخل ، سعی دارد یک باسمه از معماری ایرانی ارایه دهد .

 5- نماد سر بریدن محیط زیست در مسلخ منافع زود بازده ؛ گذشته از این که بنای برج بر تخریب فضای سبز و تملک زمین « ارزان » درخت کاری شده  گذاشته شده ، تاثیر آن بر افزایش ترافیک بر یک محل بسیار پر رفت و آمد ، بی اعتنایی سازندگان به موضوعاتی مانند صرفه جویی در مصرف انرژی و دفع پساب و لزوم بازچرخانی آب در مجموعه و نورپردازی افراطی ، از دیگر شاخصه های ضد محیط زیستی برج میلاد است .

6- نماد دروغ گویی ؛ آقایان مرتب می گویند که این پروژه تماما به دست متخصصان ایرانی اجرا شده است ، در حالی که بخش های مهمی از محاسبه و بنا توسط پیمانکاران خارجی انجام شده ، سیمان برج ( اصلی ترین مصالح ساختمان ) از خارج وارد شده ، و کار تهویه و بسیاری  از کارهای تاسیساتی دیگر برج با فناوری خارجی یا به دست نمایندگی های شرکت های خارجی انجام شده است .