موضوع پناهگاه سازی روی توچال
ساعت ۱٠:٥٢ ‎ب.ظ روز ٢ دی ۱۳۸٧ : توسط : عباس محمدی

پناهگاهی دیگر بر روی توچال ، هرگز...!

 

در روز 17 آذر ، نشستی در شهرداری منطقه ی یک تهران برگزار شد که دستور کار آن « بررسی موضوع ساخت پناهگاه در قله ی توچال » بود . در این نشست که با دعوت نامه ی احمدی بافنده شهردار منطقه ( و با مدیریت « کمیته ی کوهستان » این شهرداری که خانم دیانت مسوول آن است ) برگزارشد ، عبدالله اشتری مدیر عامل انجمن حفظ محیط کوهستان گرداننده ی جلسه بود . قضیه از این قرار است که شخص یا اشخاصی توانسته اند حمایت مالی شرکت یا فردی را برای احداث یک پناهگاه با زیربنای 180 مترمربع بر روی قله ی توچال جلب کنند . قالیباف ، شهردار تهران هم بررسی موضوع را به شهرداری منطقه ی یک ارجاع داده است . تا این جای داستان ، جای بسی خوشوقتی است که ماجرا سربسته نمانده و بدون نظرخواهی از دیگران تصمیم گیری نشده است . ترکیب دعوت شدگان به آن جلسه هم مناسب به نظر می رسید : علاوه بر خانم دیانت و آقای اشتری ، آقایی به نام ظریف که از توچال روهای «حرفه ای» است و به گفته ی خودش هر هفته به قله می رود ، آقای فعال مسوول کمیته ی پناهگاه های فدراسیون ، مساعدیان رییس هیات کوه نوردی شمیران ، غفارزاده ( که گویا در شهرداری سمتی دارد) و پیشنهاد ساخت را به دست قالیباف رسانده ، ناژداکی از مربیان باسابقه ( و همکار فدراسیون ) ، بابازاده از هیات تهران ، تهرانی پور و حسن زاده از اداره ی منابع طبیعی شمیرانات ، میرنوری از خانه ی کوه نوردان تهران ف بهرامی از باشگاه کوه نوردی دماوند ، دکتر برهان ریاضی از فعالان محیط زیست ، محمدی از انجمن کوه نوردان ایران و ... نیز در جلسه حضور داشتند .

د ر آخرین روزهای خرداد 1380 ، زمانی که مرتضی الویری شهردار تهران بود ، فدراسیون کوه نوردی کلنگ احداث یک پناهگاه دو طبقه را روی توچال زد و پی ریزی هم کرد . اما عده ی زیادی از کوه نوردان ، و ازجمله انجمن کوه نوردان – به ویژه به دلیل این که شنیده شد سازندگان قصد دارند « پناهگاه کارگر » را خراب کنند – با ساخت پناهگاه جدید مخالفت کردند و در نتیجه آن طرح به اجرا درنیامد و فقط  پی ها باقی ماند . اکنون ، گویا همان آقایان قصد دارند که طرح رها شده را ادامه دهند .

جای بسی شگفتی است که در کشور ما ، هر کس که اراده کند و پولی فراهم سازد ، به دلخواه خود در یک گوشه از این کوه های « بی صاحب » ساختمانی علم می کند . ما معتقدیم که باید جلوی این رویه ی نادرست گرفته شود ؛ رویکرد شهرداری منطقه ی یک تهران که برای بررسی طرح پناهگاه سازی بر روی توچال شیوه ی استفاده از خرد جمعی را پیش گرفت ، می تواند نوید بخش آینده ی بهتری در این مورد باشد .

به هرحال ، ما کاملا مخالف ساخت پناهگاه بر روی توچال هستیم و معتقدیم که این کار به تخریب بیشتر محیط شکننده ی توچال کمک خواهد کرد و در عین حال هیچ منافعی هم برای کوه نوردی ندارد .

در این مورد ، در آینده باز هم خواهیم نوشت .