دیده بان کوهستان

تا تالاب هست ، زندگی هست ! 

دیروز ( جمعه 11/11/87 ) ، به سرخرود ( شهر کوچکی نزدیک فریدونکنار مازندران ) رفتیم . در روز چهارشنبه ی گذشته ، سه تن دانه ی ذرت و در روز جمعه هم یک تن به منطقه رساندیم تا به تدریج برای چند هزار قویی که به شالیزارهای پر آب آن جا آمده اند ، پخش شود . در این برنامه ، یک بار دیگر علاقمندی و کارایی نادر ضرابیان سرپرست  گروه کوه نوردی لواسان ( نمایندگی انجمن در لواسان ) کارساز شد و تهیه ی پول و خرید ذرت ، به طور عمده با پی گیری های او به سرانجام رسید . همچنین ، پی گیری دل سوزانه ی محمد تهرانی از گروه کوه نوردی نمونه ( دیگر همکار انجمن ) که پیشنهاد دهنده ی اولیه ی این حرکت بود ، در اجرای قشنگ کار موثر  بود . جمعی از بچه های گروه پرنده نکری طرلان ، و دکتر پژمان نوروزی که صبح های دوشنبه در شبکه ی دو سیما برنامه ی زیست محیطی دارد ، نیز با ما هم سفر بودند .

یکی از زیباترین صحنه های طبیعی چند سال اخیر که دیده ام ، همین چشم انداز حرکت آرام چند هزار قو بر سطح آب بندان های سرخرود بود ... و دیدن چند جوان محیط زیست خوانده و دغدغه مند محیط زیست که با شور شگفت آوری به « تر و خشک کردن » قوها مشغول شده بودند . با خانم توکل ، که در پروژه ی بین المللی حفاظت از درنای سیبری فعال است و جمعی از محیط بانان منطقه  هم تماس گرفته بودیم و با آنان گفتگو کردیم ، با شهردار فریدونکنار هم تلفنی صحبت کرده بودم که روز جمعه معاون خود را نزد ما فرستاد ، با دکتر کهرم و دکتر جمشید منصوری ( پرنده شناس ) نیز تلفنی صحبت کرده بودم و از ایشان راهنمایی هایی گرفته بودم .  خلاصه آن که روز بسیار خاطره انگیزی را در کنار قوها و پرنده های دیگر و انسان های لطیف دوست داشتنی گذراندیم . گزارش دقیق تر این دیدار و فعالیت زیست محیطی را در یادداشت های آینده خواهم آورد .  

در مورد درست و نادرست های تغذیه ی حیات وحش نیز مطالبی گرد آورده ام که آن ها را هم بعدا خواهم آورد .