دیده بان کوهستان

نامزد گرامی ریاست جمهوری

با احترام؛

امر محیط زیست مهم ترین مساله ی کشور است ، چرا که هیچ چیز مهم تر از هوا ، آب ، و خاک سالم برای ادامه ی زندگی ملت نیست . اصل پنجاهم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و مواد قانونی پرشمار دیگر ، موید این امر است . اما ، متاسفانه موضوع محیط زیست تا کنون هیچ جایگاهی در برنامه های اعلامی و شعارهای انتخاباتی نامزدان ریاست جمهوری نداشته است . با توجه به این موضوع ، از شما درخواست داریم :

1-     حفاظت از محیط زیست را به یکی از شعارهای انتخاباتی بدل سازید و برای دولت آینده ، برنامه ی محیط زیستی قوی طراحی کنید. شعار انتخاباتی می تواند مضمونی شبیه به این داشته باشد : حفظ محیط زیست ، محور توسعه ی پایدار .

2-     اعلام نمایید که التزام دولت آینده به « قانون حفاظت و به سازی محیط زیست » و دیگر قوانین محیط زیستی التزامی عملی و موثر خواهد بود . 

3-     یک شخصیت برجسته ی محیط زیستی را که سابقه ای روشن در این زمینه دارد ، به عنوان معاون خود و رییس آینده ی سازمان حفاظت محیط زیست معرفی فرمایید .

در این راستا ، پیشنهاد می کنیم :

1-     دولت آینده با ارایه ی لایحه به مجلس شورای اسلامی ، در مورد تغییر ترکیب شورای عالی حفاظت محیط زیست که عالی ترین نهاد ناظر بر محیط زیست کشور است ، اقدام کند . لازم است در این شورا ، علاوه بر وزیران و دیگر مسوولان دولتی ، نمایندگانی از دیگر قوای سه گانه ، اشخاصی از دانشگاه ها و موسسه های تحقیقات محیط زیست و منابع طبیعی ، و سازمان های غیردولتی حضور داشته باشند تا شورای یادشده استقلال رای کافی در برابر مدیران اجرایی که نوعا به دنبال اجرای برنامه های اقتصادی زود بازده هستند ، داشته باشد .  این تغییر می تواند یادگاری برجسته از دولت شما باشد برای دولت های دیگر و نسل های آینده ی این سرزمین.

2-     دولت آینده ، برنامه ی تنظیم خانواده ی منسجمی داشته باشد تا رشد جمعیت کشور متوقف شود ؛ در حال حاضر ، تغذیه و اشتغال همین جمعیت با فشار سنگین بر محیط زیست و منابع تجدید ناپذیر خداداد تامین می گردد که ادامه ی این وضعیت ما را به جای « توسعه ی پایدار» به سوی تخریب پایدار اقتصاد و محیط زیست می راند .

3-     دولت آینده ، طرحی را برای « مدیریت جامع کوهستان » با کمک استادان دانشگاه ، فعالان حوزه ی محیط زیست و منابع طبیعی ، و سازمان های مردم نهاد تنظیم کند .

4-     دولت آینده ، « حفاظت کاغذی » مناطق چهارگانه را به حفاظتی واقعی تبدیل کند و از اجرای طرح های « توسعه » در آن ها جلوگیری کند . همچنین ، دولت وسعت مناطق حفاظت شده را به حداقل ده درصد از گستره ی کشور برساند .

5-     دولت آینده ، به جای تصویب طرح های رنگارنگ احداث کارخانه و ساختن راه و سد و مانند این ها ، حداقل یک دوره ی یک ساله را به ارزیابی انتقادی طرح های توسعه ای که دولت های پیشین اجرا کرده اند ، اختصاص دهد . دولت باید این ارزیابی ها را برای همه ی افراد و سازمان ها آزاد اعلام نماید و اسناد طرح ها را در دسترس پژوهش گران قرار دهد . از آن جا که درآمد ارزی کشور و بخش بسیار بزرگی از درآمدهای داخلی کشور ما ، با فروش نفت به دست می آید ، هزینه نکردن و ذخیره سازی درآمدها هیچ زیانی به اقتصاد (حتی در کوتاه مدت) وارد نخواهد کرد . در دراز مدت ، ثابت خواهد شد که اجرا نکردن بسیاری از این طرح ها ، سود بیشتری برای کشور خواهد داشت .

با سپاسگزاری از توجهی که به موضوع می فرمایید ،

                                                                                                                عباس محمدی

  مدیر گروه دیده بان کوهستان