بي‌توجهي مردم و مسئولان؛ علت اصلي مشكلات زيست محيطي ايران
ساعت ٦:٠۳ ‎ق.ظ روز ٢۸ امرداد ۱۳۸٥ : توسط : عباس محمدی

در سايت ميراث خبر گزارشي آمده است كه دربرگيرنده‌ي آمار و مطالب قابل توجهي در مورد محيط‌زيست ايران است. بخشي از اين گزارش را در زير مي‌خوانيد و متن كامل آن را مي‌توانيد در اين‌جا ببينيد.

 خبرگزاري ميراث فرهنگي ـ مريم كريمپور

ايران بر اساس آخرين آمارهاي سازمان محيط‌ زيست جهاني در حوزه حفاظت زيست‌ محيطي در ميان 146 كشور جهان در رتبه 132 قرار دارد. اين در حالي است كه كشورمان با امضاي نخستين پيمان زيست‌محيطي در سال 1971 در رامسر، به عنوان يكي از متوليان حفاظت از محيط زيست در جهان مطرح شده بود.     

                                                                        زاينده رود ـ اصفهان

 

در بخش محيط زيست طبيعي،آمارها حاكي از آن است كه جنگل‌‌‌هاى كشور از 18 ميليون هكتار به 12 ميليون هكتار درخلال سه دهه گذشته كاهش يافته است.  

عباس محمدي، دبير انجمن زيست محيطي ديده‌بان كوهستان چند عامل را در تخريب محيط زيست دخيل مي‌داند و مي‌گويد: «وضعيت محيط زيست ايران وضعيت مطلوبي نيست و مقصران زيادي براي تخريب و نامطلوب كردن عرصه‌هاي طبيعي كشور وجود دارند و نمي‌توان تنها يك مجموعه را براي اين وضعيت متهم كرد.»

او مي‌گويد: «در ايران عموم مردم و تمامي نهادها دست در دست يكديگر داده‌اند و با كمال تفاهم محيط‌زيست را تخريب مي‌كنند. بنده تا چند ماه گذشته معتقد بودم كه دولت به دليل اجراي پروژه‌هاي مختلفي چون راه‌سازي و شهرك‌سازي، سهم بسياري در تخريب محيط زيست كشور را نصيب خود كرده است، اما در حال حاضر به جرات ادعا مي‌كنم كه سهم مردم در اين ميان بسيار بيشتر از دولت است.»

وي عقيده دارد: «مردم مثل خوره جنگل‌ها را از بين مي‌برند، مراتع را پر از زباله مي‌كنند، پرندگان را شكار مي‌كنند، چراي بي‌رويه دام را بوجود مي‌آورند، ماهيان را بي‌رويه صيد مي‌كنند و  ...و وقتي به جمعيت افرادي كه اين تخلفات را انجام مي‌دهند، توجه كنيم، متوجه مي‌شويم كه مردم سهم بسياري در تخريب محيط زيست كشورمان دارند.»

 محمدي مي‌افزايد: «هم اكنون ده‌ها هزار دامدار در سراسر كشور، بدون توجه به ميزان مراتع و چراگاه‌ها، تمامي پول خود را بره مي‌خرند و در مراتع رها مي‌كنند و با اين كار علفزارها تا ريشه خورده مي‌شود و بيابان‌ها افزايش مي‌يابند.»

او در ارتباط با جنگل‌ها عقيده دارد: «دولت ممكن است در يك طرح بخشي از يك جنگل را نابود كند، اما مردم حاشيه‌نشين جنگل‌ها به آرامي درختان را مي‌برند و سطح اين نابودي با توجه به تعداد اين افراد، بسيار بيشتر از سطح نابود شده توسط ارگان‌هاي دولتي است.»

اين كارشناس، مشكل محيط زيست كشور را يك مشكل اجتماعي دانست و گفت: «هم مردم و هم مسئولان دولتي، سودجويي در حال حاضر را به سودجويي در آينده ترجيح مي‌دهند و با توجه به اين طرز فكر، رتبه‌اي بهتر از رتبه 132 براي محيط زيست كشورمان متصور نيست.»

وي مي‌گويد: «در مملكت ما قانون وجود دارد، اما اجراي آن با مشكل مواجه است، اگر ما كار فرهنگي و قانون‌گذاري و اجراي قانون را به شكل توامان و سخت‌گيرانه اجرا نكنيم، هيچ كمكي براي نجات محيط زيست كشور نمي‌توان انجام داد.»

بر اساس آخرين آمار سازمان حفاظت محيط زيست، هم اكنون 165 منطقه تحت مديريت سازمان حفاظت محيط زيست در شاخه محيط زيست طبيعي وجود دارد كه شامل 19 پارك ملي، 93 منطقه حفاظت شده، 34 پناهگاه حيات وحش و 19 اثر ملي است.