دیده بان کوهستان

برای روز ملی حفاظت از رودخانه ها

عباس محمدی — Sat, 19 May 2012 16:45:00 GMT

تارنمای آبنما نیوز، وابسته به انجمن صنفی مهندسان صنعت آب خوزستان، به مناسبت 29 اردیبهشت روز ملی حفاظت از رودخانه ها در برابر سدسازی، چند یادداشت ارزنده درج کرده است. علاقمندان را به خواندن مطالب زیر دعوت می کنم:

فاطمه ظفرنژاد - از منتقدان فعال سد سازی

نه هر بحری گهر دارد

خوزستان و چالش محیط زیستی سدسازی و نفت

سد سیمره علت کم آبی در حوضه کرخه/ شرایط در حوضه ى کرخه بحرانی است

روزنامه ى کیهان: سدگتوند افتخار ملی یا فاجعه ملی؟

رمضان منجزی عضو سابق شورای شهر اهواز: تا دیر نشده علیه مسببان سد گتوند علیا اقامه دعوا کنید

نشست روز ملی حمایت از رودخانه ها

عباس محمدی — Wed, 16 May 2012 19:25:56 GMT

گروه دوستداران محیط زیست دانشگاه شریف

دوشنبه‌‌‌‌‌‌ى آینده، سالن سبز دانشکده‌‌‌ى مهندسی شیمی دانشگاه صنعتی شریف میزبان نشست مهمی است که به مناسبت روز ملی حمایت از رودخانه ها، با همکاری مشترک گروه دوستداران محیط زیست شریف و انجمن کوه نوردان ایران، برگزار می شود.

ویژگی مهم این نشست، حضور همزمان جمعی از مسوولان و کارشناسان رده بالای مرتبط با وزارت نیرو، از جمله آقایان مهندس فروغی، علیرضا دائمی (مشاور معاون وزیر در امورمدیریت منابع آب و آبشناسی یونسکو)، هدایت فهمی (معاون دفتر برنامه‌ریزی کلان آب و آبفا)، مجید سیاری (معاون طرح و توسعه ى شرکت مدیریت منابع آب) و علی نورزاد (رییس دانشکده ى صنعت آب و برق) و جمعی از صاحب‌نظران و کارشناسان شناخته شده‌ ی محیط زیستی ایران از جمله آقایان حمیدرضا خدابخشی، دکتر محمد مهدوی (استاد دانشگاه تهران)، محمد درویش (عضو هیات علمی موسسه ی تحقیقات جنگل ها و مراتع)، فاطمه ظفرنژاد (پژوهشگر حوزه ی آب)، عباس محمدی (مدیر گروه دیده بان کوهستان - فعال محیط زیست) و سرهت رسول (از کشور ترکیه) است.

گروه دوستداران محیط زیست دانشگاه صنعتی شریف به عنوان میزبان این برنامه، از همه ی علاقه مندان دعوت می‌کند که در این نشست حضور به عمل آورند.

امیدواریم که حضور پرشور علاقه مندان، در کنار گفتگوهای انجام شده توسط سخنرانان و پوشش رسانه ای، بتواند حرکت و نگاهی نو در مسائل مرتبط با آینده ی سدسازی و محیطزیست ایران را رقم بزند.

زمان: دوشنبه اول خرداد، از ساعت 4 تا 8 بعد ازظهر

مکان: تهران- دانشگاه صنعتی شریف، دانشکده ی مهندسی شیمی، سالن سبز

سد گتوند را برچینید!

عباس محمدی — Tue, 15 May 2012 19:06:14 GMT

محمد درویش، در یادداشتی که در روزنامه ی شرق چاپ شده، می گوید که محمّدرضا رضازاده مدیرعامل شرکت توسعه منابع آب و نیروی ایران، در مرداد 1390 با وجود هشدارهای کارشناسان مختلف، گفته بود که آبگیری سد گتوند هیچ تاثیری بر شورتر شدن آب کارون نخواهد داشت، و حتی بر سر این موضوع با خبرنگاران شرط بسته بود! اما، هم اینک شوری آب کارون به حدی رسیده که صحبت از ضرورت برچیدن سد گتوند است!

یادداشت را در ادامه ی مطلب بخوانید:

چهارم مرداد 1390، یعنی دو روز پیش از آبگیری رسمی «سد گتوند علیا» توسط رییس‌جمهور، «محمّدرضا رضازاده»- مدیرعامل شرکت توسعه منابع آب و نیروی ایران (آب نیرو) – در یک نشست مطبوعاتی شرکت و با اطمینان به چند نکته اشاره کرد:
نخست اینکه «سازند گچساران» تاثیری بر کیفیت آب «کارون» ندارد؛ دوّم اینکه تاکنون رقمی افزون بر ۱۵۰‌میلیارد ریال برای برطرف کردن مشکل سازند گچساران هزینه شده است! سوّم اینکه سد گتوند علیا از شاهکارهای مهندسی کشور است؛ چهارم اینکه تردید و هشدارهای کارشناسان در مورد شور شدن آب کارون و همچنین تخریبی که خاک منطقه پس از آبگیری گتوند خواهد دید، را نتیجه برخی جنجال‌سازی‌ها و بداندیشی‌ها دانست.
این در حالی بود که همان زمان، «تورج همتی»، مدیرکل محیط‌زیست استان خوزستان از نتایج بررسی‌های شرکت آب نیرو در مورد این سد ابراز بی‌اطلاعی کرد و گفت: هیچ‌یک از تحقیقات به دست آنها نرسیده است. همچنین دکتر «علی سلاجقه»، رییس وقت سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری کشور، ضمن ابراز نگرانی از آثار مخرب زیست‌محیطی آبگیری سد گتوند علیا به وزارت نیرو هشدار داد که آبگیری این سد را متوقف کند.
با این وجود، رضازاده در این نشست خبری و خطاب به خبرنگاری که نگرانی برخی از اساتید دانشگاه شهید «چمران» را در مورد تشدید شوری آب کارون منتقل می‌کرد، با اطمینان گفت: «اگر ادعاهای شما تایید شد من حاضرم در مراسم ناهاری در حضور همین جمع حاضر صحبت‌های شما را تایید کنم، ولی اگر صحبت‌های من تایید شد، مسوولیت این ناهار 60 نفره با شما خواهد بود!»
و اینک شاید زمان اجابت به آن شرط‌بندی حیرت‌انگیز جناب مدیرعامل باشد! نه؟
نگارنده خود، دو ماه پس از آبگیری سد و در معیت یک گروه کارشناسی از موسسه تحقیقات جنگل‌ها و مراتع کشور و به همراه رییس بخش منابع طبیعی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان از محل اتصال ذخیره آب پشت سد با گنبدهای نمکی گچساران بازدید و به عینه ترک‌های فراوانی را در پتوی نمکی حایل مشاهده کرد که تصاویرش را می‌توانید در این نشانی ملاحظه فرمایید:
http://mohammaddarvish.com/desert/archives/7386
«بهمن بقادشتکی» و «ماشاالله خامه‌چیان» هم در تحقیق خویش با عنوان «بررسی پایداری دامنه‌های سازند گچساران واقع در مخزن سد گتوند تحت‌تاثیر آبگیری مخزن و انحلال مصالح نمکی» آشکارا نشان دادند که دامنه‌های سازند گچساران در گتوند توانایی مقاومت نداشته و دچار انحلال و ناپایداری خواهند شد. آنچه اینک بر نگرانی‌ها افزوده است، گزارش‌هایی است که نشان می‌دهد، لایه‌های زیرین و بسیار شور مخزن دریاچه سد به رغم همه تمهیدات در نظر گرفته شده به سمت بالا صعود کرده و به طرز معنی‌داری بر شوری کارون افزوده شده است. به نحوی که برای نخستین بار صحبت از برچیدن کامل سد گتوند به میان می‌آید.
امیدوارم درس تلخ گتوند به‌عنوان گران‌ترین سد ایران و در عین حال، پرکابوس‌ترین نوع آن، سبب شود تا مدیریت حاکم بر آب کشور، یک‌بار و برای همیشه بپذیرند که سدسازی آخرین گزینه برای بهبود وضعیت آب قابل استحصال منطقه است و نه نخستین آن.
همچنین امیدوارم، آنهایی که اصرار بر تعجیل در ساخت این سد کردند، روزی صدها و ‌هزاران برابر بیشتر از هزینه ناهار 60 نفره جریمه شوند.

دستکاری افراطی در سامانه ى رودها، و بروز سونامی غبار

عباس محمدی — Mon, 14 May 2012 18:43:42 GMT

محمد طالب حیدری، مدیر اداره ی هواشناسی کردستان، یکی از سخنرانان همایش حمایت از رودخانه ها (دانشگاه شریف، اول خرداد) خواهد بود. او در مقاله ای با عنوان "سونامی غبار عراقی در غرب و جنوب کشور" که در روزنامه ی ایران 25/2/1391 چاپ شده، به بررسی علت های بروز این پدیده ی جدید و خطرناک پرداخته است.

حیدری در این مقاله گفته است که منشا اصلی غبارهایی که در چند سال اخیر، مناطق گسترده ای از کشورمان را فرا می گیرد، عراق است و علت این پدیده بیش از هر چیز، کم شدن طغیان های دجله و فرات و خشک شدن تالاب ها و هورهای جنوب عراق و جنوب غربی ایران (ناشی از برنامه های کنترل آب...) است. نکته ی مهمی که او به آن اشاره می کند این که غبارخیزی ها، ناشی از خشکسالی های ده سال اخیر و تغییرات اقلیمی نیست.

خواندن این مقاله را به شما توصیه می کنم.

نشست ماهانه‌ى انجمن در تهران

عباس محمدی — Mon, 14 May 2012 08:48:31 GMT

موضوع نشست

× خبر های کوهنوردی - عباس ثابتیان

× مشکل زانو درد در کوه نوردی - دکتر حمید مساعدیان

× روش های جدید درمان زانودرد - دکتر مینا راجی

× ضرورت و اهمیت کمک های اولیه در کوهستان - دکتر ابوالفضل جوادی

زمان: چهارشنبه ۳ خرداد ماه ۱۳۹۱ از ساعت ۱۷ تا ۱۹

مکان : تهران- خیابان انقلاب، بین دروازه دولت و بهار، خیابان خاقانی، روبروی دانشگاه تربیت معلم، آمفی تاتر ستاد سازمان های مردم نهاد شورای اسلامی شهر تهران

همایش در حمایت از رودها

عباس محمدی — Sat, 12 May 2012 18:38:01 GMT

در 29 اردیبهشت 1387 نخستین همایش برای معرفی «روز جهانی رویارویی با سدها» (14 مارس برابر با 24 اسفند) در تهران برگزار شد. منتقدان سد سازی در ایران، 29 اردیبهشت را با عنوان هایی همچون روز ملی مبارزه با سد سازی، روز ملی رویارویی با سدها، و روز ملی حمایت از رودها و پیکره های آبی، بدل به فرصت دیگری برای گفتگو درباره ی مشکلاتی کرده اند که سدها برای محیط زیست و جامعه های انسانی پدید می آورند.

امسال، برای پنجمین سال پیاپی، همایشی به مناسبت 29 اردیبهشت خواهیم داشت. این همایش را گروه دوستداران محیط زیست دانشگاه شریف، و گروه دیده بان کوهستان انجمن کوه نوردان ایران، با همکاری جمعی از کنشگران و صاحب نظران محیط زیست (محمد درویش، فاطمه ظفرنژاد، میترا البرزی منش، و...) برگزار خواهند کرد. سرهت رسول، کنشگر محیط زیست اهل ترکیه نیز در این همایش، از اثر سد سازی های ترکیه در جابجایی های قومی در آن کشور، و همچنین از تاثیر آن در بیابان زایی های جنوب عراق و جنوب غربی ایران خواهد گفت. برگزار کنندگان همایش، از چند تن از مدیران وزارت نیرو هم دعوت کرده اند تا پرسش و پاسخ هایی نیز انجام شود.

زمان: دوشنبه اول خرداد، از ساعت 4 تا 8 بعد ازظهر

مکان: تهران- دانشگاه صنعتی شریف، دانشکده ی مهندسی شیمی، سالن سبز

بهار خاموش، راشل کارسون و نهضت محیط‌زیست

مریم عطاریه — Wed, 09 May 2012 13:04:50 GMT

بهار خاموش برنده 8 جایزه معروف و پرفروش‌ترین کتاب تاریخ‌سازی است که دنیا را در مورد آلودگی های محیط‌زیستی کره زمین تکان داد. همیشه مى‌خواست نویسنده شود، اما یک کلاس زیست شناسى در کالج، مسیر زندگى او و به گفتۀ برخى، مسیر این سیاره را، تغییر داد.

راشل کارسون و داستان زندگی او:
در این شهر کوچک زندگى جریان داشت. پرنده، ماهى، و مزارع به فراوانی یافت می شد. اما در یک بهار پرندگان دیگر آواز نخواندند. شهر خاموش شد، حشرات ناپدید و ماهى ها، مزارع و مردم، به طرز مشکوکی بیمار شدند. راشل کارسون نوشت : "بهارى خاموش بود." نه طلسم و جادو و نه نقشه های دشمن، زایش دوبارۀ زندگى را متوقف کرده بود، این خود مردم که این کار را کردند. راشل کارسون متولد 1907 ایالت پنسیلوانیا آمریکا، تحصیل‌کرده رشته زیست‌شناسی دریایی و سپس جانورشناسی. کارسون بوم‌شناسی را به حوزه عمومی کشاند و وجدان عمومی را متوجه روابط میان انسان و محیط‌زیست نمود. در سال 1951 با نوشتن کتاب پرفروش دریاهای اطراف ما باعث جلب توجه عموم مردم به محیط‌زیست شد. درسال 1962 با انتشار کتاب بهار‌خاموش اثرات دراز‌مدت سم های آفت‌کش را برملا کرد. شرکتهاى پترو شیمى، تجاری و دولت، کارسون را هوچى خواندند و اعتبار او رازیر سوال بردند، اما کتاب او فروش خوبی کرد و نگاه عموم را به محیط زیست براى همیشه دگرگون ساخت. عشق کارسون به طبیعت و شور و شوق او براى نوشتن، نه تنها حرفۀ او، که یک جنبش را شکل داد. او در سال 1964 در اثر ابتلا به سرطان سینه درگذشت.
این کتاب ترجمان این حقیقت محوری در بوم‌شناسی است که هر چیز در طبیعت به همه چیز مریوط است.پیام او حفاظت از تمامیت حیات و دعوت بشریت به فروتنی و نه نخوت در مقابل طبیعت و پذیرش خود به عنوان جزیی از آن بود. با این کتاب نهضت معاصر محیط‌زیست در دنیا آغاز شد و سازمان حفاظت از محیط‌زیست در آمریکا شکل گرفت.بهارخاموش نه تنها یادآور جنبه‌های علمی بوم‌شناسی است؛ بلکه یادآور ثدرت فرد در بروز تحول نیز هست. تلاش های راشل کارسون در حفظ آن‌چه بدان عشق می‌ورزید، میراثی از تمامیت و شجاعت فردی برای ما باقی گذاشته است.
پی‌نوشت‌ها:
- سال‌ها پیش که کتاب بهار خاموش رو خوندم و با راشل کارسون آشنا شدم، تصمیمم برای خوندن رشته زیست‌شناسی محکم‌تر شد و راهی رو که بعد از اتمام درسم انتخاب کردم، مدیون او هستم.
- خوندن این کتاب رو به همه علاقمندان به طبیعت و محیط‌زیست پیشنهاد می‌کنم. در دکا هم نخستین کاری که کردیم این بود که من و محمود بهادری این کتاب رو برای همه اعضا خریدیم و با هم خوندیم و درموردش شنود و گفت داشتیم

جشنواره ی فیلم های کوه نوردی

عباس محمدی — Wed, 09 May 2012 03:34:41 GMT

پنجمین جشنواره ی دوسالانه ی فیلم و گزارش های کوه نوردی، به صورت بین المللی و با مستندهایی از کوه نوردان ایرانی و خارجی در آذر ماه 1391 برگزار خواهد شد.

مستند سازان و کوه نوردان را به تهیه و آماده سازی فیلم ها و گزارش های کتبی خود برای این جشنواره دعوت می کنیم. آخرین مهلت برای فرستادن فیلم ها، 15 مهر ماه و برای گزارش های کتبی، 30 مهر ماه است. جزییات بیشتر به زودی در تارنمای انجمن کوه نوردان ایران به آگاهی خواهد رسید.

همچنین به آگاهی می رساند که در روزهای 25 و 26 اردیبهشت، یک کارگاه دو روزه ی فیلم سازی، فیلم نامه نویسی، پژوهش و نگارش مستند، با مدرسان برجسته ی این عرصه: آقایان فرهاد ورهرام، عزیز ا... حاجی مشهدی، پدرام اکبری، و... از سوی انجمن کوه نوردان ایران برگزار خواهد شد. برای آگاهی بیشتر و شرایط ثبت نام، لطفا نگاه کنید به : اینجا.

جنگل کاری در استان تهران؛ احیای پوشش از دست رفته، یا تخریب مراتع باقی مانده؟

عباس محمدی — Mon, 07 May 2012 09:45:29 GMT

کوشان مهران-

شناسایی بقایای پنج هزار ساله ی درختان بلوط، و همچنین گراز در محدوده ی شهرری به وسیله ی باستان شناسان، شاهدی است بر گستره ی فون و فلور غنی البرز جنوبی در هزاره های کهن. در اواخر دهه ی1850 (اوایل ناصرالدین شاه قاجار) دکتر پولاک پزشک دربار از پیرمردان کهن سال شمیرانی کرده است که روزگاری دامنه های البرز پوشیده از درختان بنه بوده و در ارتفاعات مشرف به تهران پوشش انبوهی از درختان کهنسال ارس وجود داشت که به دلیل انتخاب تهران به عنوان پایتخت، همه جز پوشش جنگلی محدوده شکارگاه سلطنتی جاجرود ، به کام سوزان کوره های ذغال سازی رفته و پس از مدتی جنگل های مازندران به عنوان منبعی حیاتی در تامین سوخت ذغال تهران به حساب آمد به طوری که در اواخر دوران ناصرالدین شاه حجم پاک تراشی جنگلهای بکر شمال هم برای تولید ذغال مورد انتقاد قرار گرفت .ورجین- بریدن درختان حاشیه ی رود برای سوخت

به احتمال بسیار زیاد، دره های دربرگیرنده ی رودهای چالوس و کرج یک مسیر ارتباطی طبیعی بین دو سوی البرز (شمالی و جنوبی) به شمار می رفته و گونه های مرال (وزن سرخ) و قرقاول که تا اواخر قرن نوزدهم در جنگل جاجرود وجود داشتند، از این مسیر وارد استان تهران شده بودند.

ورجین- تجاوز به حریم رودخانه

جز پوشش درختان ارس در نزدیکی کرج و جنگل های حاشیه ی رود جاجرود و بنه زار ها که به دلیل بی مبالاتی و دست اندازی و به ویژه تب رایج زمین خواری روز به روز به قهقرا می روند، یکی از آخرین لکه های جنگلی استان تهران در دره جنی مجموعه ی جاجرود در اطراف یک رودخانه قراردارد که به دلیل قرارداشتن در محوطه ی کاخ های سعد آباد از عوامل تخریب تاحد زیادی بدور بوده و شایسته است ضمن پژوهشی کاربردی درباره ی چند و چون گونه های آن، مدیران محترم مجموعه سعدآباد به ارزش بالای این لکه جنگلی پی ببرند و از دستکاری و تخریب نابجا به عناوین مختلف پرهیز نمایند. در شمیرانات تهران هم معدود پایه های درخت داغداغان (معروف به درخت تا) در کنار گونه هایی چون سیب های وحشی لواسان شاهدی بر نفوذ فلور خزری بر دامنه های جنوبی البرز می باشد که به یمن مافیای زمین خوار- ویلا ساز تاچند سال آینده قطعا اثری از آنها برجای نخواهد ماند.

اگر خوانندگان تیزبین این نوشتار به دامنه های کوهستانی پس از سد امیرکبیر (سد کرج) نیم نگاهی بیافکنند متوجه بقایای عملیات آبخیزداری و تک پایه های درختان پهن برگ دست کاشتی می شوند که یادگار برنامه ی آبخیزداری نیمه ی دوم دهه ی 1340 حوزه ی آبخیز رود کرج است. در آن سال ها با ایجاد پارک ملی البرز مرکزی و ممنوعیت چرای دام در این محدوده سعی در احیای پوشش گیاهی و جلوگیری از فرسایش خاک را داشتند که به دلیل تغییرات اواخر دهه ی 1350 پوشش حفاظتی پارک ملی به یک منطقه ی حفاظت شده کاغذی (برای رفاه حال کلان چوبداران) تغییر پیدا کرد و اکنون مسیرهای پاکوب ایجاد شده از عبور و مرور گوسپندان و بزان، خراشی است خونبار بر دل شکسته ی آبخیز رود کرج و کارشناسان دلسوز.

یکی از مهم ترین و در عین حال ناشناخته ترین و مورد یغما قرار گرفته ترین پوشش های گیاهی البرز جنوبی، انبوه درختان بید و گز و نیزارهای اطراف رودهایی چون کرج می باشد. ویژگی پالاینده ی پوشش بید و نی کناره های آب های جاری در دنیا به اثبات رسیده و به ویژه در رودی چون کرج که یکی از منابع تامین کننده ی آب کلان شهری بی انتها چون تهران می باشد، پالایش طبیعی آب اهمیت بسزایی دارد. در عین حال این پوشش گیاهی به خوبی از فرسایش کناره های رود جلوگیری نموده و ماواء و پناه بسیار مطلوبی برای انواع پرندگان، قزل آلای خال قرمز و شنگ ( سمور آبی ) ایجاد می کند.

درکنار ایجاد یک جاذبه ی طبیعی برای گردشگران (و نه لزوما طبیعت گردان مسوولیت پذیر) در کناره های رود کرج، پوشش بیدستان و نیزار مرز خوبی بین باغ ها و بافت های مسکونی و تجاری با حریم رودخانه بوده و شاخص خوبی برای نشان دادن دست اندازی ها به حریم رود کرج به حساب می آیند.

درکنار دهه ها قطع و سوزاندن درختان بید و نی و گز کناره های رود کرج بوسیله گردشگران بی مبالات (وبه ویژه در روزهای تعطیل) اکنون بلای دیگری بر این پوشش گیاهی نازل گردیده است؛ تا چند سال پیش هر چند گاهی نیروی محترم و خدوم انتظامی سعی در جمع آوری کولیان گردو فروش جاده ی چالوس به عناوین مختلف داشت (هدف و مقصود نژاد پرستی و توهین به هیچ گروه و فرقه ای نیست، ولی اهل فن با جمله ی "فالی گردو شبی چند؟" در مسیر بخوبی آشنایی دارند!)

در چند سال گذشته، عده ای از کولیان با برپایی چادرهایی اقدام به فروش آش در دو سوی تونل کندوان نموده و اکنون آن خیمه و خرگاه قلندری جای خود را به مغازه داده و صد البته که هیمه و سوخت این آشپزان از درختان بید اطراف رود کرج تامین می گردد که همواره به قطع آن مشغول اند و این، جز بلای هیزم گُر گرفته ی شومینه ی ویلاهای لوکس اطراف رودخانه است که برای تامین سوخت، کار به قطع پایه های درختان چنار کنار جاده - به ویژه پس از سد امیر کبیر و به سوی شهر تهران، کشیده شده است.

برای احیای پوشش جنگلی استان تهران باید جوانب مختلف چون وضعیت اقلیم، پوشش خاک و استفاده از گونه های بومی را درنظر داشت تا پس از سالیان سال هزینه و صرف زمان شاهد پایه های خشکیده کاج تهران و سرو نقره ای نباشیم. در عین حال این مورد را هم نباید از نظر دور داشت که ایجاد یک پوشش جنگلی که در بیشتر اوقات از گونه های غیربومی سوزنی برگان برای کاهش هزینه در آن استفاده می شود باعث تخریب بافت خاک و نابودی گیاهان مرتعی بومی می گردد که جنگل کاری های درخت کاج "الدار" (کاج تهران) و خاک مرده از اسید شاهدی بر این مدعا است. در این میان یکی از راهکارهای عملی، احیای پوشش جنگلی حاشیه ی زیستبوم های آبی و بویژه رودخانه و سد کرج است. گونه هایی چون درختان بید و نی به راحتی با غرس قلمه قابل رویش اند و با صرف هزینه و زمانی کمتر در مقایسه با عملیات جنگل کاری در دیگر زیستبوم ها، می توان به نتیجه و بازدهی دلخواه دست یافت.

دراین میان نباید اصل "کاشت و داشت" را فراموش کرد و پس از قلمه زنی بید و نی باید با تمهیداتی چون کشیدن فنس و گشت نیروهای جنگل بانی، از تخریب و دست اندازی تعمدی گردشگران و زمین خوران شناخته شده ی محلی جلوگیری کرد (که در واقع کار بسیار مشکلی است).

ایجاد پوشش بیدستان و نیزار در حواشی سد امیرکبیر بسیار لازم و ضروری و در عین حال عملی بوده و با توجه به شرایط ویژه ی سد، امکان دست درازی و تخریب از سوی مردم در این ناحیه وجود نداشته و پایه گذاری پوشش بید و نیزار ضمن ایجاد نمایی چشم نواز و زیبا از فرسایش نیز جلوگیری می کند.

در دانش مدیریت، داستانی وجود دارد که عده ای از مدیران در جلسه ای درباره ی خرید یک سیستم انرژی خورشیدی بحث می کردند و با این که هیچ کدام سرسوزنی درباره فناوری نوین انرژی های پاک اطلاعی نداشتند ولی همگی از این پروژه قاطعانه پشتیبانی نموده و کاری نداشتند که آیا پس از نصب دارای هستند که توانایی چرخاندن این سیستم را داشته باشند و اصولا چند و چون بدست آوردن قطعات یدکی و خدمات پس از فروش است. ولی همین گروه مدیران در جلسه روز بعد با ایجاد یک سایه بان برای دوچرخه های کارکنان به دلیل ضروری نبودن درخواست و اتلاف و دورریز بودجه مخالفت نمودند!

دلیل این تصمیم گیری بسیار ساده است: مدیرانی که بدون تخصص و بار علمی و تجربه ی کافی، ناروا به پستی گمارده شده اند، به هنگام شنیدن واژه های علمی غریب و بیگانه مجبور و محکوم به سر تکان دادن به اجبار و تایید هر راست و یا دروغی می باشند ولی به دلیل آشنایی با دوچرخه مجال برای هرگونه منفی بافی و اظهار فضل فراهم می گردد!

در منایع طبیعی شیوه ی رایج مدیریت "سعی و خطا" همچون سمی مهلک است که یکی از نتیجه های آن ایجاد پوشش محکوم به مرگ به نام جنگلکاری، با سوزنی برگان می باشد. ولی نباید مغلطه در کار و پشت گوش انداختن بدیهیات را با پژوهش و تحقیق اشتباه نمود .

زمانی برای تعارف های معمول جهت جلوگیری از دست رفتن غنای رودخانه کرج باقی نمانده است؛ احیای پوشش بیدستان و نیزار رود کرج گامی اساسی و استوار برای پابرجا نگاه داشتن این منبع آب تهران خواهد بود .

دیدار و بزرگداشت استاد هوشنگ ضیایی، یکی از مفاخر محیط‌زیست زخم‌خورده‌‍‌مان...

مریم عطاریه — Mon, 07 May 2012 07:45:25 GMT