نیازمند کمک مالی هستیم!
ساعت ۸:۱٦ ‎ق.ظ روز ٥ دی ۱۳٩٥ : توسط : عباس محمدی

کمک‌های مالی کوچک شما می‌تواند در افزایش حساسیت یک جامعه‌ی روستایی یا دام‌دار نسبت به محیط زیست موثر باشد؛ می‌تواند یک مدافعِ طبیعت کشور را که در دفاع از محیط زیست، ناخواسته وارد درگیری و به پرداخت دیه محکوم شده است، نجات دهد؛ می‌تواند به حفظ حیات وحش یا پوشش گیاهی یک منطقه (این میراث‌های ارزشمندِ ما) کمک کند؛ و می‌تواند ادای دِین باشد به طبیعت این سرزمین که بی هیچ هزینه‌ای، بیشترین لذت‌ها را برایمان فراهم می‌سازد.

لطفا وارد لینک زیر شوید و به تشکل‌های «گنجه‌ی پشتیبان زیست‌بوم» و «نذری برای طبیعت» که نهادهای نیکوکاریِ محیط زیستی هستند، در برنامه‌ی «کمک به حامیان پلنگ ماسال» یاری رسانید.

http://fundorun.com/campaign/nazretabiat/422

توجه داشته باشید که گردانندگان این دو تشکل، نه تنها یک ریال برای کوشش‌های خود برداشت نمی‌کنند، بلکه خود نیز برای هدف‌های تعیین‌شده در هر زمان، کمک مالی می‌کنند.


 
Ludovico Einaudi همراه با 8 میلیون صدا برای نجات قطب می نوازد.
ساعت ٤:۱٧ ‎ق.ظ روز ٥ تیر ۱۳٩٥ : توسط : مریم عطاریه

زیبایی قطب شمال میخکوب کننده است. سرما، سکوت، و  بطور خارق­العاده­ای شنیدن صدای ترک یخ و سقوط تکه­های آن. محیط­زیست بکر و مکان منحصر به فردی که مردم در سراسر دنیا می­خواهند از آن حفاظت کنند.

دو هفته پیش کشتی صلح سبز طلوع آفتاب از هلند برای حمل بار بسیار ویژه عازم قطب شمال شد: صدای 8میلیون انسان. پیام­هایی از سراسر جهان که از دولت­های دنیا می­خواهد قطب شمال را از تهدیداتی مانند حفاری نفت و ماهیگیری مخرب و ویران­گر نجات دهند.

 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
اعتراض به تخریب ذخیره‌گاه جنگلی امین‌آباد فیروزکوه
ساعت ۸:٢٠ ‎ق.ظ روز ٢٤ خرداد ۱۳٩٤ : توسط : عباس محمدی

گروه دیده‌بان کوهستان، به همراه انجمن پایشگران محیط زیست ایران و دیده‌بان یادگارهای فرهنگی و طبیعی ایران، طی بیانیه‌ای به شرح زیر، اعتراض خود را به پروژه‌ای که قرار است با عنوان شهرک سیب در محدوده‌ی ذخیره‌گاه جنگلی اورس امین‌آباد اجرا شود، اعلام کرده است:

هم‌اکنون قدیمیترین ذخیره‌گاه جنگلی استان تهران با درختان ارس چندصد و بعضاً چند هزارساله در معرض خطر جدی تخریب و نابودی است. ذخیره‌گاه جنگلی ارس امین‌آباد فیروزکوه و رویشگاه‌های کوهستانی اطراف آن با بهانه‌ی توسعه گردشگری و توریسم در حال تخریب و تغییرکاربری هستند. پروژه‌ی تخریب این جنگل ارزشمند به‌قدری واضح و آشکار در جلوی چشم مسئولان منابع طبیعی و محیط زیست کشور در حال انجام است که مجری پروژه همه‌ی برنامه‌های مخرب خود را در وب‌سایت [تارنما] شرکت در معرض دید همگان قرار داده است. هم‌اکنون جاده‌های دسترسی و دکل‌های تله‌کابین در ذخیره‌گاه و در میان درختان در حال ساخت و جایگذاری بوده و به اذعان سایت پروژه در آینده‌ی نزدیک صدها هکتار از زمین‌های کوهستانی که جزو هسته‌ی مرکزی و حریم اکولوژیک ذخیره‌گاه ارس و یا اکوسیستم‌های غنی کوهستانی هستند، به ویژه بخش فوقانی جنگل ارس در ارتفاع 2500 تا 3000 متر، به دهکده‌ی ویلایی، مجتمع تجاری، رستوران، بیمارستان (!)، شهر بازی، پارک آبی، شکارگاه بین‌المللی (!)، دریاچه‌ی مصنوعی و مرکز همایش‌های بین‌المللی تبدیل خواهد شد!


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
اعتراض به سگ کشی؛ مطالبه‌ای اجتماعی یا هیاهو؟!
ساعت ٦:٥٥ ‎ق.ظ روز ٢٠ اردیبهشت ۱۳٩٤ : توسط : عباس محمدی

عباس محمدی- خبرآنلاین

باشد که زوزه‌های جگرخراش سگ‌های بیچاره‌ای که به شیوه‌ای بی‌رحمانه کشته شدند، تازیانه‌ای باشد بر وجدان خفته‌ی جامعه که ناظر غیرفعال قربانی شدن طبیعت زنده‌ی کشور است!

 سگ کشی در شیراز، بار دیگر ماجرای سگ‌های رهاشده(1) را داغ کرد. واکنش‌های گسترده‌ی طرفداران حقوق حیوانات که با همراهی یا همدلی طیف گسترده ای از طرفداران محیط زیست هم همراه شد، اگرچه نشانگر نزدیک شدن جامعه‌ی ایرانی به نوعی بلوغ فکری در زمینه‌ی توجه به طبیعت و موجودان غیر انسان است، اما در عین حال یک ویژگی جامعه‌ی ایرانی را نیز به نمایش گذاشت؛ من این ویژگی را  "نشانگان (سندروم) هیاهوخواهی" می‌نامم. افراد یا جامعه‌ی مبتلا به این نشانگان، اعتراض را دوست دارد، اما دقیقا نمی‌داند که به چه چیزی اعتراض دارد. اعتراض می‌کند، اما جایگزین برای مورد اعتراض را نشان نمی‌دهد. سر و صدا می‌کند، اما نقد عمیق ارایه نمی‌کند. در اعتراض‌های خود، چند موضوع را خلط می‌کند، و اعتراض‌هایش بیشتر از جنس هیاهو است تا مطالبه.

با تاکید بر این که کشتن سگ‌های رهاشده به صورت گسترده و به عنوان تنها راه حل برای این مشکل، به‌ویژه به شکلی که با درد و شکنجه‌ی حیوان همراه باشد، عملی زشت و مردود است، می‌خواهم از زاویه‌ی دیگری هم به قضیه نگاه کنیم؛


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
آزادسازی پرنده؛ آزادسازی روان!
ساعت ٦:٢٧ ‎ب.ظ روز ۱٧ اردیبهشت ۱۳٩٤ : توسط : عباس محمدی

همکاران دیده‌بان کوهستان ایران، نمایندگی شهرستان اهر، یک قطعه پرنده‌ی "چنگر نوک سرخ" یا "چارخو" را که احتمالا به دست گردشگران آسیب دیده بود، پس از چند روز نگهداری و انجام مراقبت‌های لازم برای بهبود یافتن وضعیت آن، در نیزارهای پایین‌دست منطقه‌ی حفاظت شده‌ی یای‌قاری رها کردند.

به امید آن که صید و شکار بی‌رویه، و حیوان‌آزاری از سرزمین ما رخت بربندد!

 

 

 

 

 

ویژگی‌های این پرنده (به نقل از کتاب پرندگان ایران جمشید منصوری):


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
.برای بقا، چند یوز را به هند انتقال دهید!
ساعت ٧:٠٥ ‎ب.ظ روز ٩ اسفند ۱۳٩٢ : توسط : عباس محمدی

کوشان مهران

 بر اساس توافق‌های صورت گرفته، درسال 2014 در حدود 100 زنجیر (واحد شمارش فیل و کرگدن) کرگدن سپید پس از قراردادن میکروچیپ در زیرپوست آن‌ها برای ردگیری آنلاین، از آفریقای جنوبی به کشور باتسوانا انتقال می یابند. ولی این بار هدف اجرای یک برنامه معرفی مجدد یک گونه به زیستگاه سابق خویش پس از برطرف نمودن عوامل تهدید کننده او نیست.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
سنجاب ایرانی؛ چون بد آید، هرچه آید بد شود!
ساعت ۸:٢٠ ‎ب.ظ روز ۳ اسفند ۱۳٩٢ : توسط : عباس محمدی

کوشان مهران

سنجاب ایرانی(Sciurus anomalus) این روزها حال و روز مساعدی ندارد. برای هزاره‌ها، قطع جنگل‌های بلوط زاگرس برای تولید زغال، و همچنین فشار چرای دام (در بیشتر موارد، بز) آن‌گونه مساحت پوشش جنگلی رشته کوه‌های زاگرس را کاهش داده که برای نمونه در استان مرکزی (عراق عجم قدیم) تنها 13 هکتار جنگل بلوط (در شازند) به عنوان آخرین زیستگاه برجای مانده است. پس از سمور (سنگی و جنگلی) و قاقم و روباه، از پوست سنجاب ایرانی به عنوان پوشش خز رخت‌های اشرافی استفاده می گردید. و تنها، پراکنش گسترده‌ی این گونه باعث گردید که همچون بیدستر (قندوز) قرنها پیش از حافظه‌ی ساکنان فلات ایران پاک نگردد.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
ضرورت کمک به حیات وحش در زمستان
ساعت ۸:٥٢ ‎ب.ظ روز ٢٦ بهمن ۱۳٩٢ : توسط : عباس محمدی

کوشان مهران

 هر سال با سرد شدن هوا و ریزش برف، گونه های جانوری کوهستان‌های جنگلی هیرکانی و از جمله تنکابن و رامسر، برای دوری جستن از کولاک برف و یافتن پناهگاه و خوراک ناگزیر به مهاجرت به نواحی کوه‌پایه‌ای می‌شوند. البته در دهه‌های پیش، این گونه‌ها در شرایط سخت زمستان به جنگل های جلگه‌ای وارد می‌شدند. آنگونه که ساتونین (Satunin) جانورشناس روس اشاره داشته است، تا اوایل قرن بیستم هنوز ببرهای پشمالوی هیرکانی در تابستان‌ها در کوهستان‌های جنگلی آستارا و تالش می‌زیستند و گهگاه به دام‌های گالشان (دام‌داران منطقه) حمله می‌کردند، و با سرد شدن هوا و ریزش برف برای به دست آورن شکار رو به سوی جلگه می‌نهادند.

  شوکا گرفتار در برف

 از سال 1300 خورشیدی، در نتیجه‌ی برنامه‌ی ریشه کنی بیماری مالاریا (که با سم‌پاشی‌های سنگین همراه بود) و پاک‌تراشی جنگل‌های جلگه‌ای و جایگزین شدن آن‌ها با کشتزارها و سکونتگاه‌های روستایی و در دهه‌های کنونی، با جوامع بهم پیوسته شهری، عملا پس از نابودی پوشش گیاهی جلگه‌ای ( که اکنون تنها، در لکه‌های جنگلی نور و سی‌سنگان و خشکه‌داران به یادگار مانده‌اند) نواحی کوهپایه‌ای به عنوان مهم‌ترین پناهگاه حیات وحش و به‌ویژه شوکا، گراز، قرقاول و پلنگ در زمستان ها به حساب می‌آیند.

 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
حیات وحش شهری را دریابیم!
ساعت ۸:٤٦ ‎ق.ظ روز ۱٥ بهمن ۱۳٩٢ : توسط : عباس محمدی

با تاکید بر کمکی که در شرایط سرما و برف باید به حیوانات وحشی در زیستگاه‌هایشان داشته باشیم (و این گونه کمک‌ها حتما باید با هماهنگی محیط‌بانان باشد)، یادآور می‌شویم که این روزها، ضروری است که به حیات وحش شهری هم خوراک و آب بدهیم. فراموش نکنیم که پرندگانی مانند کبوتر چاهی، گنجشک، کلاغ، زاغچه، یاکریم، بلبل خرما، سار، چلچله، کاکایی، و پستاندارانی مانند گربه، خفاش، و... شهر و روستا را با ما شریک، و صفابخش نمای خشن زیستگاه‌های انسانی‌مان هستند.

لطفا به نکته‌های زیر توجه کنید و آن‌ها را با دیگران هم در میان بگذارید:

_ برای پرندگان دارای چینه‌دان، گندم و ارزن (و در زمستان، کمی هم دانه‌های روغنی مانند تخم کتان و مغز آفتابگردان) بریزیم. ریختن خرده نان کار درستی نیست، زیرا هم اسراف است و هم می‌تواند دستگاه گوارش پرنده را به هم ریزد.

_ برای کلاغ، پنیر و پسماندهای گوشت و مرغ را بریزیم.

_ برای بلبل خرما، کشمش خیس‌خورده یا دیگر میوه‌های شیرین بریزیم.

_ در حیاط یا ایوان، یک ظرف کم‌عمق آب برای نوشیدن و آب‌تنی پرندگان (و گربه‌ها) بگذاریم و آب آن را هر روز عوض کنیم.

_ گربه‌ها را به گفته‌ی سعدی، به لقمه‌ای بنوازیم (این شاعر بزرگ، از بازرگان خسیسی گفته است که: گربه‌ی بوهریره را به لقمه‌ای ننواختی، و سگ اصحاب کهف را استخوانی نینداختی!) همچنین، خوب است که راه باریکی را برای ورود گربه‌ها به پارکینگ یا موتورخانه‌ی شوفاژ باز بگذاریم تا در این شب و روزهای بسیار سرد، در آن پناه بگیرند.

در کوهستان و دیگر منطقه‌های طبیعی، به جانوران نزدیک نشوید تا آن‌ها مجبور به فرار و صرف انرژی سخت به دست آمده‌شان نشوند.

با شکارچیان و صیادان پرنده گفتگو کنید و آنان را متقاعد به خودداری از صید و شکار کنید.


 
کشتار پلنگان ایران؛ چه باید کرد؟!
ساعت ٦:۱٥ ‎ب.ظ روز ٢٩ دی ۱۳٩٢ : توسط : عباس محمدی

کوشان مهران

 هنگامی که نخستین مهاجران انگلیسی، کلونی جیمزتاون را در نزدیکی خلیج چسابیک پایه گذاری نمودند، مشاهده جمعیتی از "ماده شیر" بدون حتی یک قلاده نره شیر دارای یال و کوپال برای آنها جای سوال داشت. ولی به تدریج ساکنان انگلوساکسون دنیای جدید با پوما، کوگار، کاتامونت و یا همان شیر کوهی آشنا شدند که در آن روزگار از ساحل اقیانوس اطلس تا کرانه های اقیانوس آرام و از جنوب یوکون کانادا تا "تییرا دل فویگو" در انتهای آمریکای جنوبی پراکنده بود. خلاف اقوام سرخ پوست بومی آمریکای شمالی که به شکار و تجارت پوست و کشاورزی (بیشتر ذرت) مشغول بودند و دام اهلی نداشتند، قانون گذاران مستعمرات سیزده گانه ای که بعدها سنگ بنای ایالات متحده را گذاردند، قوانینی را برای پرداخت جایزه جهت کشتار گوشتخواران و استخدام شکارچیان حرفه ای برای ریشه کن کردن جانورانی که رقیب به حساب می آمدند به تصویب درآورند.

کله ی پوماهای شکار شده توسط شکارچیان جایزه بگیر آمریکایی در دهه هایی نه چندان دور


ادامه مطلب را مطالعه کنید