همایش جنگل ابر، میراث ماندگار
ساعت ۱٠:٥٧ ‎ب.ظ روز ۸ اسفند ۱۳٩۳ : توسط : عباس محمدی

گزارشی از این همایش باشکوه را که با حضور صدها تن از دوستداران طبیعت، در روز 7 اسفند در دانشگاه شاهرود برگزار شد، می‌توانید در خبرگزاری فارس بخوانید. به دست اندرکاران برگزاری این همایش، که موجب امیدواری همه‌ی طبیعت‌دوستان کشور شدند، خسته نباشید می‌گوییم.

عکس‌های بیشتر را نیز در اینجا ببینید.


 
دعوت به همایش و تجمع در دفاع از آشوراده
ساعت ۱٠:۳٧ ‎ب.ظ روز ۱٥ بهمن ۱۳٩۳ : توسط : عباس محمدی

ستاد مردمی نجات آشوراده، طبیعت دوستان را فراخوانده است؛

 


 
هفته‌ی نجات آشوراده
ساعت ٤:٢۸ ‎ب.ظ روز ٦ بهمن ۱۳٩۳ : توسط : عباس محمدی

ستاد مردمی نجات آشوراده، 13 تا 20 بهمن امسال را "هفته‌ی نجات آشوراده" نامیده است (اینجا).

به دوستان کوه‌نورد و دیگر طبیعت دوستان پیشنهاد می‌کنیم در برنامه‌‌های کوه‌نوردی و طبیعت پیمایی خود که در دو سه هفته‌ی آینده اجرا می‌کنند، در حمایت از طبیعت آشوراده و مخالفت با تبدیل آن جزیره به "منطقه‌ی گردشگری"، شعارهایی با خود حمل کنند.

از این برنامه‌ها عکس بگیرید و برای ما یا ستاد مردمی نجات آشوراده یا رسانه‌های مختلف بفرستید.





 


 
دوچرخه سواری از کرج تا آ شوراده در دفاع از طبیعت آشوراده
ساعت ٧:٥۱ ‎ب.ظ روز ٢ بهمن ۱۳٩۳ : توسط : عباس محمدی

خانم رویا لقمانیان، دوچرخه سوار برجسته‌ی کشور، در نخستین ایستگاه خود، در روز جمعه سوم بهمن، با جمعی از مدافعان آشوراده دیدار می کند؛

تهران - خ اسدآبادی (یوسف آباد)، بالاتر از میدان فرهنگ، روبروی بانک پارسیان پلاک 283، ستاد مردمی نجات آشوراده


 
فراخوان مشارکت در طرح جنگل‌یاری مشارکتی
ساعت ۱:٢٦ ‎ب.ظ روز ٢ دی ۱۳٩۳ : توسط : عباس محمدی

گروه دیده‌بان کوهستان انجمن کوه‌نوردان ایران، یکی از مشارکت‌کنندگان در طرحی است که با عنوان "جنگلانه" و با ابتکار و پی‌گیری خانه‌ی فرهنگ بوم‌گردان پارس برنامه‌ریزی شده است. از این‌رو، دفترهای نمایندگی انجمن و دیگر دوستان را به همکاری در این طرح فرامی‌خوانیم.

لطفا توجه داشته باشید که هرگونه بذرکاری (و نهال‌کاری) در عرصه‌های طبیعی باید با هماهنگی ادراه‌های منابع طبیعی و/یا محیط زیست انجام شود، چرا که در غیر این صورت ممکن است که بوم‌سازگان (اکوسیستم) منطقه دچار آسیب شود.

ما به سهم خود، در حال رایزنی با کارشناسان حوزه‌ی جنگل هستیم تا بتوانیم به شکلی موثر و درازمدت در طرح مشارکت داشته باشیم. در این زمینه، تاکنون، دکتر وحید اعتماد رییس گروه مهندسی جنگل دانشگاه تهران، با لطف فراوان به ما مشاوره داده و آمادگی خود را برای همکاری اعلام کرده‌اند. همچنین پی‌گیر هستیم تا از همکاری دیگر متخصصان بهره‌مند گردیم.

در زیر، اطلاعاتی درباره‌ی این برنامه را به نقل از تارنمای خانه‌ی فرهنگ بوم‌گردان پارس می‌بینید:

«جنگلانه» مشارکتی است خودجوش به مناسبت دهه‌ی تنوع زیستی که با همکاری تشکل‌ها و سازمان‌های غیردولتی و با هدف تازه‌داشتن عرصه‌های جنگلی و تنوع زیستی کشور، شناخت و حمایت از گونه‌های گیاهی بومی در معرض خطر، و آشنایی با روش کاشت آن‌ها برگزار می‌شود.

این پروژه کاملا متکی به توان تشکل‌ها و سازمان‌های غیردولتی و جوامع محلی و علاقمندان به طبیعت ‌است و هیچ مبلغی بابت اجرای آن دریافت نگردیده است.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
نامه به رییس جمهور در حمایت از کوه بهرآسمان
ساعت ۱٠:٠۸ ‎ب.ظ روز ۱٥ آذر ۱۳٩۳ : توسط : عباس محمدی

به نام خالق کوه‌ها

11/9/1393

 جناب آقای روحانی                                                                                                       

ریاست محترم جمهور

 به استحضار عالی می‌رساند که منطقه‌ی کوهستانی بهرآسمان در شمالی‌ترین نقطه‌ی شهرستان جیرفت، یکی از سرچشمه‌های اصلی رودخانه‌ی هلیل‌رود و از کم‌مانندترین پهنه‌های زیست‌محیطی استان کرمان است. تنوع زیستی چشمگیر، و وجود گونه‌ی بسیار کمیاب و تحت حمایت "خرس سیاه" سبب شد که منطقه از دهه‌ی 1350 به عنوان یک زیستگاه با ارزش مورد حفاظت قرار گیرد و از سال 1389 نیز با عنوان "منطقه‌ی حفاظت‌شده" در وسعت حدود 120000 هکتار توسط سازمان حفاظت محیط زیست مدیریت شود.

 متاسفانه در چند سال گذشته، نگرش‌های اقتصادی ناپایدار موجب شد که مجوز اکتشاف و بهره‌برداری معدن در این منطقه صادر شود که در صورت عملیاتی شدن می‌تواند به معیشت مردم و به باغ‌ها و کشتزارهای منطقه آسیب بسیار جدی وارد سازد. عملیات معدنی موجب تخریب رودخانه‌های رمون، دلفارد و بهرآسمان که سرشاخه‌های هلیل‌رود و تامین‌کننده‌ی آب سد جیرفت هستند، خواهد شد و دشت حاصلخیز جیرفت مورد تهدید جدی قرار خواهد گرفت.

 با توجه به وضعیت بحرانی آب در استان کرمان، نگرانی شدید عشایر و دیگر اهالی منطقه و تمامی دوستداران محیط زیست کشور، و با عنایت به نظر سازمان آب منطقه‌ای استان که بهره‌برداری معدنی را موجب آلوده‌ شدن مخزن سد جیرفت دانسته، همچنین با توجه به مخالفت سازمان حفاظت محیط زیست، و با در نظر داشتن اصل پنجاهم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران که تخریب و آلوده‌سازی جبران ناپذیر محیط زیست را ممنوع دانسته است، از آن مقام محترم درخواست دارد که مجوز بهره‌برداری از معادن بهرآسمان را لغو فرمایید.

 با سپاس از توجه حضرت‌عالی

 

از سوی انجمن‌های (بدون ترتیب):

انجمن کوه‌نوردان ایران، کارگروه محیط زیست فدراسیون کوه‌نوردی، جمعیت زنان مبارزه با آلودگی محیط زیست، موسسه‌‌ی توسعه‌ی پایدار و محیط زیست، کانون مهندسان معمار دانشگاه تهران، پایشگران محیط زیست ایران (پاما)، دیده‌بان یادگارهای فرهنگی و طبیعی ایران، دیده‌بان کوهستان ایران، بنیاد حرمت حیات، جمعیت همیاران استان سبز (گیلان)، انجمن محیط زیستی تسنیم (چهارمحال و بختیاری)، انجمن رفتگران طبیعت استان اردبیل، انجمن پیشگامان خورشید استهبان، انجمن حفظ محیط کوهستان، جمعیت پراو (کرمانشاه)، انجمن زیست‌بان (تهران) و کانون آرتاویل (اردبیل)، انجمن جوانان حافظ زمین (دامون)، گروه‌های کوه‌نوردی استان کرمان.


 
جلوی غارت سبزی‌های کوهی را بگیرید!
ساعت ۸:٠٧ ‎ب.ظ روز ٢٩ فروردین ۱۳٩۳ : توسط : عباس محمدی

درخواست از مسوولان منابع طبیعی و محیط زیست

این درخواست، با کمی تغییر در همشهری 23 فروردین چاپ شد.

سرکار خانم ابتکار / جناب آقای جلالی

مسوولان گرامی محیط زیست و منابع طبیعی کشور

 بار دیگر، با آغاز بهار و رویش گیاهان در کوه و دشت‌های کشور، افرادی که برای به دست آوردن سود شخصی اقدام به کندن و فروش تجاری گیاهان خودرو می‌کنند، به منطقه‌های مختلف کشور هجوم آورده‌اند. متاسفانه در سال‌های اخیر، چیدن "سبزی‌های صحرایی" از یک کار تفننی که در سطحی محدود توسط افراد محلی انجام می‌شد، بدل به یک کار تجاری شده که در مقیاس بزرگ و در بسیاری نقاط توسط سوداگران حرفه‌ای، انجام می‌شود. این افراد، بی اعتنا به نقش گیاهان خودرو در حفظ خاک، بدون در نظر گرفتن فرصت رشد و زادآوری برای گیاهان، و بی توجه به ارزش‌های متنوع این ذخیره‌های ژنتیکی که بسیاری از آن‌ها در خطر انقراض هم قرار دارند، برگ، ساقه، ریشه، پیاز، و گل گیاهان مختلف را می‌چینند و در میدان‌ها، فروشگاه‌ها، و کنار خیابان و جاده به فروش می‌رسانند.

از آن‌جا که استفاده‌ی شخصی از منابع ملی و انفال، منع قانونی دارد و نظر به این که  کندن و فروش  گیاهان علفی و درختچه‌ای، ماهیتا تفاوتی با مثلا کندن و فروختن درختان جنگلی ندارد، خواهشمند است قاطعانه با این پدیده‌ی خطرناک و رو به رشد مقابله نمایید. پیشنهاد می‌شود:

  • فروش هرگونه سبزی صحرایی را در فروشگاه‌ها و کنار خیابان‌ها ممنوع اعلام و برای آن جریمه تعیین کنید.
  • قرقبانان، جنگلبانان، و محیط بانان را مکلف به توقیف محموله‌های گیاهی سازید.
  • شهرداری‌ها و شوراهای روستایی و سازمان‌های مردم‌نهاد محلی را دعوت به همکاری در مقابله با تجارت گیاهان خودرو کنید.
  • از طریق صدا و سیما و دیگر رسانه‌ها، آموزش‌های لازم در این زمینه داده شود.
  • منابع تامین گیاهان دارویی که در فروشگاه‌های رو به فزونی این اقلام به فروش می‌رسد، شناسایی و ساماندهی شود.

عباس محمدی

مدیر گروه دیده‌بان کوهستان انجمن کوه‌نوردان ایران

 


 
رودها در دست ما هستند
ساعت ۱۱:۱٧ ‎ب.ظ روز ٢٤ اسفند ۱۳٩٢ : توسط : محمود بهادری

سازمان جهانی رودخانه‌ها، امسال طرحی را با عنوان «رودها در دست ما هستند» مطرح کرده و از علاقمندان خواسته است که شعاری با موضوع های مرتبط با حفاظت رودها در کف دست خود بنویسند، عکسی از آن بگیرند  و بفرستند.

ما در روزی که به هملون رفته بودیم، از رودخانه جاجرود عکس گرفتیم و روی پل مشرف به رودخانه جاجرود، از جمله‌هایی که پس از بازدید رودخانه الهام شد و کف دست‌ نوشتیم، عکس گرفتیم. رودخانه جاجرود حدود 30 درصد از آب شرب شهر تهران را تامین می‌کند. این رودخانه به سد لتیان می‌ریزد و متاسفانه در معرض انواع تجاوز و آلودگی قرار گرفته است.

 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
صعود زمستانی به ساوالان در حمایت از محیط زیست ارسباران
ساعت ۸:٤۱ ‎ب.ظ روز ۱٧ اسفند ۱۳٩٢ : توسط : عباس محمدی

 خبر آنلاین

به کارگیری تفکر، و احساس مسوولیت در هرگونه فعالیت در محیط‌های طبیعی، از ضرورت‌های زیست پایدار است. در همین راستا و در جهت معرفی این هدف، اعضای گروه دیده بان کوهستان ایران در اهر، با انجام یک برنامه‌ی کوه‌نوردی به ارائه‌ی نمونه‌ای از تلفیق فعالیت های ورزشی و محیط زیستی اقدام نمودند. امروزه ورزش یکی از مهمترین ارکان سلامتی به شمار می‌رود و داشتن محیط زیست سالم، شرط انجام ورزش بی‌خطر است.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
سنجاب ایرانی؛ چون بد آید، هرچه آید بد شود!
ساعت ۸:٢٠ ‎ب.ظ روز ۳ اسفند ۱۳٩٢ : توسط : عباس محمدی

کوشان مهران

سنجاب ایرانی(Sciurus anomalus) این روزها حال و روز مساعدی ندارد. برای هزاره‌ها، قطع جنگل‌های بلوط زاگرس برای تولید زغال، و همچنین فشار چرای دام (در بیشتر موارد، بز) آن‌گونه مساحت پوشش جنگلی رشته کوه‌های زاگرس را کاهش داده که برای نمونه در استان مرکزی (عراق عجم قدیم) تنها 13 هکتار جنگل بلوط (در شازند) به عنوان آخرین زیستگاه برجای مانده است. پس از سمور (سنگی و جنگلی) و قاقم و روباه، از پوست سنجاب ایرانی به عنوان پوشش خز رخت‌های اشرافی استفاده می گردید. و تنها، پراکنش گسترده‌ی این گونه باعث گردید که همچون بیدستر (قندوز) قرنها پیش از حافظه‌ی ساکنان فلات ایران پاک نگردد.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
غذا دادن به حیات وحش؛ آری یا نه؟
ساعت ۱٢:۱٥ ‎ب.ظ روز ٢۸ بهمن ۱۳٩٢ : توسط : عباس محمدی

سازمان حفاظت محیط زیست

چهارمین مناظره زیست محیطی با موضوع تنوع زیستی و تعامل با حیوانات که با حضور دکتر عبدالحسین وهاب زاده، استان دانشگاه و دکتر جمشید منصوری اکولوژیست و جمعی از تشکل های مردم نهاد فعال در زمینه حمایت ار حیوانات برگزار شد.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی سازمان حفاظت محیط زیست( پام) در این مناظره که با مدیریت محمد درویش مدیر دفتر آموزش و مشارکت های مردمی سازمان حفاظت محیط زیست برگزار شد ، عبدالحسین وهاب زاده اظهار داشت: انسان همه چیز محیط زندگی اش را دستکاری کرده و این دستکاری روز به روز بیشتر می شود به طوری که تصور می کنم انسان نمی تواند به روزی فکر کند که عرصه ای را دستکاری نکرده باشد.

وی ادامه داد: این دستکاری 2 میلیون ساله وقتی خطرناک می شود که تعداد انسان ها تا 7 میلیارد نفر افزایش یافته است .شاید این میل به دستکاری بوده که انسان غارنشین را تا مرحله ای پیش برده که اکنون توسعه تبدیل به طناب دارش شده است.

 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
کوه نوردان، در خط مقدم...
ساعت ٩:٥٥ ‎ب.ظ روز ٢٥ شهریور ۱۳٩٢ : توسط : عباس محمدی

جامعه ی کوه نوردی کشور را هم اینک می توان پیشتاز مطالبه های محیط زیستی و دفاع از طبیعت کشور خواند. مستندات بسیاری در تایید این مدعا هست: چندین سال پیش، در مقاله ی «نظری بر فعالیت های حفاظت محیط کوهستان در ایران» (مجله ی "صلح سبز" شماره ی 2و3، پاییز و زمستان 1378) شرحی از کارهای فرهنگی (مانند انتشار مقاله) و اقدام های عملی (مانند پاک سازی کوهستان) داده ام که در آن ها، کوه نوردان نقش پیشگامان جامعه را داشته اند. طرح موضوع ثبت ملی کوه های شاخص کشور، به ویژه دماوند که در آن مقاله به آن اشاره شده بود را نیز می توان در زمره ی میراث محیط زیستی کوه نوردان دانست. محمد درویش، چهره ی برجسته ی محیط زیست ایران، همایش روز ملی دماوند را «بزرگ ترین اجتماع دوستداران طبیعت ایران» خوانده است. در اقدام های عملی برای حمایت از حیات وحش مانند برنامه های "علوفه پراکنی" و حمایت از پرنده های مهاجر، دیده بانی کلی کوهستان ها و گزارش کردن تخریب ها و آلوده سازی های طبیعت کشور، رویارویی با پروژه های سد سازی، برگزاری تجمع برای جلوگیری از تخریب باغ گیاهشناسی نوشهر، ، راه اندازی "گنجه" (صندوق) پشتیبانی از زیستبوم، و ... بسیاری از دیگر چالش های زیست محیطی، ردپای مشخص و موثر کوه نوردان را می توان دید.

 در تشکیل "کمیته ی مردمی نجات کوه شاه"، و گردهمایی های بزرگ 21 شهریور (در روستای باغ فخروییه) و 22 شهریور در محل معدن پلی متال کوه شاه نیز کوه نوردان نقش اصلی را داشته اند. در پی این دو گردهمایی و اعتراض بود که استاندار کرمان دستور توقف کار معدن را داده است.

 تجمع کوهنوردان در کوه شاه بافت در اعتراض به معدن‌کاوی

 امید آن که گروه ها و باشگاه های کوه نوردی، با حضور باز هم قوی تر در عرصه های حمایت از طبیعت ستمدیده ی کشور و با کاربست بهینه ی توان تشکیلاتی زیاد خود بتوانند به دستاوردهای بزرگ تر برسند. در عین حال جا دارد که مقام های دولتی در سازمان های جنگل ها و مراتع، محیط زیست، و میراث فرهنگی، با برقرار ساختن ارتباط بهتر با جامعه ی کوه نوردی کشور، از این پتانسیل سترگ که چندین برابر نیروی میدانی آن سازمان ها است، بتوانند در راه حفظ و باززنده سازی طبیعت کشور اقدام کنند.

 عکس هایی از گردهمایی های نجات کوه شاه را در اینجا و اینجا ببینید.


 
از گنجه‌ی پشتیبان زیست‌بوم حمایت کنیم!
ساعت ٩:٥۱ ‎ب.ظ روز ٢٤ تیر ۱۳٩٢ : توسط : عباس محمدی

از آذر ماه گذشته، محمد درویش طرحی را با "ویرایش" یک پیشنهاد از دوست یا دوستانی دیگر در انداخت، برای راه‌اندازی یک صندوق حمایت از محیط زیست. در واقع، مضمون و هسته‌ی اصلی طرح این است که طرفداری از محیط زیست نمی‌تواند محدود به کارهای غیرمالی مانند نوشتن و آموزش و سخن‌رانی، و حتی کارزار (کمپین) باشد؛ همچنین لازم است که گاه پولی پرداخت، مثلا برای حمایت از یک کلونی پرندگان، یا برای نجات چند چارپای وحشی گرفتار شده در زیستگاهی جزیره‌ای شده و محصور در برف، یا برای پرداخت دیه‌ای که کمک‌محیط‌بان به خاطر نپرداختن آن در زندان است، یا برای حمایت از یک کار پژوهشی یا انتشار یک کتاب و... هر آن چیز دیگر که در راستای حفظ محیط زیست باشد.

  سازمان‌هایی شبیه به این، در خارج از کشور هست؛ مانند بنیاد دفاع از محیط زیست که شعار آن چنین است: «ما، پشتیبانان مصلحت گرای محیط زیست هستیم که به موفقیت و مراقبت اعتقاد داریم، پایه‌ی کارمان را بر دانش گذاشته‌ایم، با مشارکت به پیش می‌رویم، و نیروی محرک‌های بازاری را مهار می‌کنیم». به نظر من، این شعار را برای شرایط ایران هم می‌توان تجویز کرد، اما حتما به آن باید اضافه کرد: «ما، معتقدیم که حل مشکلات زیست‌محیطی تا حد زیادی در گروی حل مسایل اجتماعی کشور مانند کوته بینی‌های سیاسی، همه‌شمول نبودن قانون، ضعف قانون، اختلاس، رانت خواری، زمین خواری، و سوء استفاده از موقعیت اداری، هم هست».

به هر حال، این صندوق (که نام پارسی شده‌اش، گنجه‌ی پشتیبان زیست‌بوم است) راه‌اندازی شده و اکنون مراحل ثبت رسمی را طی می‌کند. صندوق یا گنجه، هم‌اینک شماره حسابی دارد و کمک‌هایی هم به آن واریز شده است. لطفا به تارنمای گنجه سر بزنید، با پیشنهادهای خود به پاگرفتن آن کمک کنید، و با واریز کمک‌های مالی و جلب توجه افراد و شرکت ها و نهادها به موضوع، پایه‌های آن را محکم کنید... .

  

هم‌اینک، منتظر یاری سبزتان هستیم!

 

 

موسسان گنجه افراد زیر هستند که البته پس از تاسیس رسمی و انتخاب هیات مدیره، سمتی نخواهند داشت (مگر آن که از سوی اعضای گنجه برای مدیریت انتخاب شوند):

محمد درویش،  عباس محمدی، بهمن ایزدی (رییس هیات مدیره‌ی کانون سبز فارس) محمد هادی حیدرزاده،  مژگان جمشیدی


 
گنجه‌ی پشتیبان زیست‌بوم راه‌اندازی شد
ساعت ۱٠:۳۳ ‎ب.ظ روز ۱٩ اردیبهشت ۱۳٩٢ : توسط : عباس محمدی

در یادداشت‌های 16 فروردین و 22 اسفند نوشته بودم که قرار است صندوقی راه بیاندازیم برای گردآوری کمک‌های مالی مردمی تا هر گاه که لازم شد، از آن برای کمک به محیط‌زیست خرج کنیم. اکنون این صندوق راه‌اندازی شده و دارای حساب و نیز یک تارنما است.

تارنما: http://edfi.ir/

به سه روش می‌توانید کمک‌های نقدی خود را به حساب گنجه‌ی پشتیبان زیست بوم ایران (یا همان صندوق حامی طبیعت ایران) واریز فرمایید:

1- از طریق شماره حساب مشترک (به نام محمد حسین ایزدی، عباس محمدی و محمد درویش) نزد بانک پارسیان، شعبه‌ی بیمارستان پارسیان (کد شعبه: 1070):  7-2092253-800

2- از طریق شماره ی شبا: IR330540107080002092253007 (به صورت اینترنتی)

3- از طریق شماره کارت: 6221061055662060 (به وسیله عابر بانک) به نام محمد درویش

اینک، چشم انتظار کمک‌های دوستان هستیم... و مطابق آن شعار معروف؛

منتظر یاری سبزتان هستیم!


 
صندوق پشتیبان زیست‌بوم
ساعت ۸:۳٦ ‎ب.ظ روز ۱٦ فروردین ۱۳٩٢ : توسط : عباس محمدی

طبیعت‌دوستان گرامی، همان‌گونه که در یادداشت 22 اسفند گفتم، قرار است که صندوقی مردمی برای حمایت از طبیعت ایران تاسیس شود. روشن است که این صندوق قرار نیست: 1- جای کارهای زیست‌محیطی دیگری را که کنشگران مردمی به آن مشغول‌اند، بگیرد. 2- نسبت به وظیفه‌های سازمان‌های دولتی مسوول محیط زیست و منابع طبیعی تجاهل کند (یا زبانم لال! جای آن‌ها را بگیرد). 3- معجزه کند یا فیلی را به هوا بفرستد! 4- حقوق یا دستمزدی برای مدیران خود در نظر گیرد.

به بیان دیگر: 1- این صندوق مردمی فقط می‌خواهد پشتیبانی‌های کوچک مالی (و چه کسی می‌داند؛ شاید بزرگ در آینده!) در جهت حفاظت از طبیعت و محافظان طبیعت داشته باشد، و سامانی بدهد به مجموعه کارهایی که پیش از این هم انجام می‌شده‌اند (کمک به محیط‌بانان و جنگل‌بانان، کمک به حیات وحش، حمایت از فعالیت‌های فرهنگی مدافع محیط زیست،...). 2- موسسان، مدیران بعدی، اعضا، و پشتیبانان صندوق، وظیفه‌های دیگر خود، مثلا: نقد سیاست‌های مدیران دولتی، یا فعالیت‌های آموزشی و ترویجی را کنار نخواهند گذاشت. 3- صندوق،‌در فضای اجتماعی و اقتصادی کنونی، انتظار دریافت‌ کمک‌های خیلی بزرگ یا توان دادن کمک‌های "آن‌چنانی" را ندارد. در عوض، خواهد کوشید کارهای کوچک اما پایداری را به انجام رساند. 4- موسسان و مدیران صندوق هیچ دستمزد یا امتیازی نخواهند داشت، و تا آینده‌ی قابل پیش‌بینی، صندوق حقوق بگیر دیگری هم نخواهد داشت (گو این که امیدوارم به زودی کار آن چنان پر و بالی بگیرد که دست‌کم یک کارمند برای حسابداری و دیگر کارها استخدام کند).

با این توضیح‌ها، خواهشمندم باز هم نظرها و پیشنهادهای خودتان را برای راه‌اندازی هرچه بهتر صندوق  حمایت از طبیعت یا "صندوق پشتیبان زیست‌بوم"  (و البته، درباره ی نام صندوق) بدهید.

هیات موسس صندوق، این افراد هستند: محمد درویش ،  بهمن ایزدی ، و من (عباس محمدی).


 
طرح صندوق حامی طبیعت ایران
ساعت ۸:٢٧ ‎ب.ظ روز ٢٢ اسفند ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

کمک مردمی به طبیعت ایران، چیز نویی نیست؛ ده‌ها گزارشگر و نویسنده که بسیاری از آنان بی هیچ دستمزدی برای محیط‌زیست کشور قلم می‌زنند، صدها سازمان مردم‌نهاد که داوطلبانه کار می‌کنند، هزاران عضو این‌گونه سازمان‌ها که کارهای آموزشی و ترویجی و افشاگرانه انجام می‌دهند، و ده‌ها هزار نفر دیگر که به صورت پراکنده و در مناسبت‌های گوناگون به درخت‌کاری و پاک‌سازی طبیعت می‌پردازند، نمودهایی از این گونه کمک‌ها را بارها و بارها رقم زده‌اند. همچنین است: مشارکت در برنامه‌هایی مانند پی‌گیری حقوق خانواده‌ی جنگل‌بانی که به دست جنگل‌خواران کشته شده، تامین دیه‌ای که یک همیار محیط‌بان محکوم به پرداخت آن شده، فعالیت برای آزادی محیط‌بانی که به قصاص نفس محکوم شده، پاک‌سازی درختان بلوط از آفت لورانتوس، خرید علوفه برای حیات وحشی که زیستگاهش "جزیره‌ای" شده، خرید و پخش ذرت و گندم برای هزاران قوی مهاجر که به یک آبگیر کوچک پناه آورده‌اند، طرح دعوای حقوقی برضد متجاوزان به یک باغ ارزشمند، آموزش ماهی‌فروشان شب عید برای این که سمندر در شرف انقراض را نخرند و نفروشند، پاک‌سازی زیستگاه وزغ‌ها، و ده‌ها برنامه‌ی مشابه دیگر.

آشکار است که تمام این کارها نیاز به پشتوانه‌ی مادی دارد که معمولا از محل نیروی کار داوطلبانه و مایه گذاشتن از جیب‌ داوطلبان تامین می‌شود. اینک، قرار است که یک پشتوانه‌ی ‌مالی دائمی سامان یابد تا بتوان از محل آن، هرگاه که نیازی بود، برای یاری رساندن‌های مردمی به یک محافظ طبیعت یا کمک به یک زیستمند یا همیاری در اجرای یک طرح، برداشت کرد. آغاز این ماجرا را محمد درویش، با ایده گرفتن از پیشنهاد یک دوست دیگر، پرچم‌دار شده و بهمن ایزدی و من را نیز به گود فراخوانده است. با پیشینه‌ای که در کارهای مردم‌نهادانه‌ی این مرز و بوم سراغ دارم، حتما این صندوق شکل آبرومندانه‌ای خواهد گرفت و به نوعی کمک‌حال محیط‌زیست ایران‌زمین خواهد بود.

توضیح بیشتر در این مورد، و پیش‌نویس "اساسنامه" ی صندوق حامی طبیعت ایران را که قرار است خیلی معتمدانه و فارغ از چم و خم‌های اداری شکل گیرد، از زبان درویش بخوانید:

   همان طور که خوانندگان عزیز این سطور می‌دانند و پیش‌تر اطلاع رسانی کرده‌ام، به پیشنهاد برخی دوستان درصدد راه‌اندازی صندوقی با نام: «صندوق حامی طبیعت ایران» هستم. چند هفته‌ای است که به شدت درگیر راهکارهای قانونی، حقوقی و اجرایی شکل‌گیری این صندوق بوده و کوشیده‌ام تا به نحوی این صندوق پای بگیرد که هم در کمترین زمان ممکن و بدون دیوان‌سالاری‌های رایج و نفس‌گیر اداری، اجرایی گردد و هم این سرعت و تعجیل، خدای ناکرده سبب بروز لکنت‌های حقوقی و قانونی دست و پاگیر بعدی نشود.

لطفا اظهار نظر فرمایید

 


ادامه مطلب را مطالعه کنید