محیط‌زیست غارها و پیشرفت‌های علمی و آموزشی در غارنوردی ایرانی‌ها
ساعت ۱:۱۸ ‎ق.ظ روز ٢٠ آبان ۱۳٩٤ : توسط : محمود بهادری
عضو انجمن کوهنوردان ایران با بیان اینکه غارنوردی بدون توجه به مباحث زیست محیطی در کشور منسوخ شده است، گفت: فعالیت هایی مانند جاده کشی و معدنکاوی در اطراف غارها باعث نابودی این اکوسیستم شکننده می شود.

محمود بهادری در گفتگو با خبرنگار مهر، افزود: غارنوردی یکی از شاخه های کوهنوردی است که در گذشته به جنبه های زیست محیطی و علمی آن توجه چندانی نمی شد.

به گفته وی، در دهه ۴۰ و ۵۰ اکثر غارنوردان که تعداد آنها بسیار کم بود، تنها به رکورد زدن و طی یک غار می پرداختند و پس از طی مسیر یک غار با حک کردن اسم خود بر دیواره های غار و یا نصب پلاک های نشان دهنده رکورد، از یک سو و از سوی دیگر با خارج کردن قطعات زیبای داخل غارها موجبات تخریب این اکوسیستم را موجب می شدند.

عضو انجمن کوهنوردان ایران با بیان اینکه غارها از شکننده ترین اکوسیستم های طبیعی محسوب می شوند، اظهار داشت: فرهنگ غارنوردی سازگار با محیط زیست و کم اثر در دهه های اخیر پیشرفت های خوبی داشته و غارنوردان مانند سابق تنها به فکر رکورد زدن در این اکوسیستم نیستند.

وی با بیان اینکه در حال حاضر کوهنوردان و غارنوردان یکی از حامیان و مدافعان اصلی حمایت از محیط زیست غارها هستند، تصریح کرد: در سال های اخیر برنامه های پاکسازی غارها در سراسر کشور به صورت یک فعالیت اجتماعی وسیع و منسجم برگزار می شود، بطوریکه تقریبا تمامی گروه های غارنوردی و کوهنوردان در این برنامه ها به طور فعالانه شرکت می کنند.

بهادری با اشاره به اینکه جاده کشی و معدن سازی یکی از مهمترین معضلات اکوسیستم های غار در کشور است، تاکید کرد: به عنوان مثال سال گذشته غار گل زرد در منطقه پلور که دهانه بسیار تنگی دارد و تنها غارنوردان حرفه ای می توانند وارد آن شوند، قرار بود به دلیل جاده کشی و تسهیل رفت و آمد گردشگران با استفاده از دینامیت شکافته شده و دهانه آن بزرگتر شود که گروه های کوه نوردی و غارنوردان حامی محیط زیست با همکاری سازمان محیط زیست، مانع آن شدند. ‌

به گفته وی، معدنکاوی و انفجار دینامیت در اطراف غارها باعث تخریب و نابودی این اکوسیستم حساس می شود و به همین دلیل گروه های حامی محیط زیست با چنین فعالیت هایی در اطراف غارها به شدت مخالفند.

بهادری تونل زدن، جاده کشی و احداث کارخانه در اطراف غارها را یکی دیگر از چالش هایی که غارهای کشور با آن مواجه هستند، عنوان کرد و افزود: از آنجا که محیط داخل غارها فاقد نور خورشید است، تجزیه مواد در آن یا صورت نمی گیرد و یا به کندی اتفاق می افتد. بنابراین مواد خارجی از جمله زباله ها و فضولات حیوانی و یا انسانی و حتی عرق بدن کوهنوردان از آنجا که تجزیه نمی شوند، چنانچه در این محیط باقی بمانند موجب تخریب غارها و نابودی این اکوسیستم ارزشمند می شوند.

وی، غارنوردی را در دنیا یک رشته علمی عنوان کرد و یادآور شد: خوشبختانه در سال های اخیر به دلیل ارتباط غارنوردان کشور با دیگر کشورها و شرکت در کلاسهای آموزشی، بحث هایی مانند رکورد زدن طولانی ترین غارها و طی کردن غارهای مختلف بدون هدف که در دنیا به چشم طنز به آن نگاه می کنند، در کشور نیز در حال منسوخ شدن است و غارنوردان با اهداف علمی مانند بررسی های زمین شناسی، نقشه برداری، شناسایی گونه های گیاهی و جانوری و عکاسی در غارها وارد این اکوسیستم می شوند.


 
بهار بی آیدین
ساعت ٤:٠٥ ‎ب.ظ روز ٢٢ فروردین ۱۳٩۳ : توسط : محمود بهادری

ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
رودها در دست ما هستند
ساعت ۱۱:۱٧ ‎ب.ظ روز ٢٤ اسفند ۱۳٩٢ : توسط : محمود بهادری

سازمان جهانی رودخانه‌ها، امسال طرحی را با عنوان «رودها در دست ما هستند» مطرح کرده و از علاقمندان خواسته است که شعاری با موضوع های مرتبط با حفاظت رودها در کف دست خود بنویسند، عکسی از آن بگیرند  و بفرستند.

ما در روزی که به هملون رفته بودیم، از رودخانه جاجرود عکس گرفتیم و روی پل مشرف به رودخانه جاجرود، از جمله‌هایی که پس از بازدید رودخانه الهام شد و کف دست‌ نوشتیم، عکس گرفتیم. رودخانه جاجرود حدود 30 درصد از آب شرب شهر تهران را تامین می‌کند. این رودخانه به سد لتیان می‌ریزد و متاسفانه در معرض انواع تجاوز و آلودگی قرار گرفته است.

 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
تخریب؛ دستاورد حضور انسان در کوهستان
ساعت ۱:٢٥ ‎ب.ظ روز ٢۳ آذر ۱۳٩٢ : توسط : محمود بهادری

با ویلاسازی های متعدد در مناطق کوهستانی در کنار آلودگی های گسترده منابع آبی و خاکی این انسان تنها مامن و ماوای خویش را نیز از بین می برد و طولی نخواهد کشید که جایی برای فراغت و آبی پاکیزه و غذایی سالم نخواهد یافت مگر اینکه تجدیدنظری جدی در رویکرد امروز خود قرار دهد.

 

 فاطمه باباخانی، زیست نیوز- فرقی نمی کرد چه فصلی از سال باشد،‌ حتی در هرم گرمای اواخر تیر هم یال منتهی به گردنه پر برف بود و با عبور از آن و سرازیری،‌ جز یخچال هایی که ممکن بود تو را به درون خود بکشد،‌ هیچ دیده نمی شد. تا به ییلاق ها برسیم،‌ زباله ای به چشم نمی خورد، تنها حیات وحش بود و انبوه درختان و دره هایی پرآب که لذتی وافر را در دل هر کوهنوردی ایجاد می کرد. اما این بار انبوه زباله ها اعم از تنقلات‌ وکنسروهایی که  با رسیدن ما دره به چشم می خورد نشان از حضور انبوه افرادی داشت که پیشتر آنجا را برای فراغت و تفریح آخر هفته برگزیده بودند. این بار حتی  گاه پوسته های نازک تنقلات را در یال منتهی به قله نیز می دیدیم. اما آیا زباله تنها تهدید کوهستان های ایران است؟  و آیا با پاکسازی عرصه های طبیعی می توان به آینده ای روشن برای حفظ آنها امید بست؟

محمود بهادری؛ مدیر آموزش گروه دیده بان کوهستان(انجمن کوهنوردان ایران) در این باره به زیست نیوز گفت: یکی از عوامل تهدیدکننده کوهستان های ایران،‌ بهره برداری ناپایدار از منابع طبیعی است. وی معدن کاری بی رویه و غیراصولی را یکی از این نمونه بهره برداری ها توصیف و اضافه کرد: به عنوان مثال ما چندی پیش شاهد احداث یک معدن سنگ آهن در کوه شاهو کرمان بودیم که این امر اعتراض گسترده جامعه کوهنوردی را به همراه داشت؛‌کوهنوردان سراسر کشور در اعتراض به این حرکت در این منطقه برنامه ای اعتراض آمیز اجرا کردند که خوشبختانه تا حد زیادی موجب توقف این کار شد.

وی کوه دماوند را از دیگر کوه های در معرض تهدید عنوان کرد و گفت: دماوند هم به لحاظ بام ایران و خاورمیانه و هم به لحاظ اساطیری برای ما اهمیت زیادی دارد، ‌با این حال ما شاهدیم دور تا دور این کوه معدن احداث شده است. البته با اعتراض هایی که صورت گرفته چند معدن از جمله در اطراف رینه تعطیل شدند اما همچنان در گزنه ما شاهدیم روزانه 10 تا 15 کامیون  از معدن سرازیر شده و بخشی از کوه دماوند را با خود می‌برند.

محمود بهادری جاده کشی را از دیگر تهدیدات کوهستان های ایران برشمرد و اضافه کرد: احداث جاده های متعدد و عبور از آن مناطق کوهستانی در کنار تعریض جاده های کوهستانی مناطق روستایی از جمله مسائل صدمه زننده به محیط زیست کوهستان هستند.



ادامه مطلب را مطالعه کنید