لزوم جلب همکاری مردم محلی برای حفظ محیط زیست
ساعت ٦:۱٩ ‎ق.ظ روز ٦ اردیبهشت ۱۳٩۳ : توسط : عباس محمدی

در این یادداشت، کوشان مهران با یادآوری این نکته که مسلح بودن عشایر، ضرورت‌های گذشته‌ی خود را از دست داده، پیشنهاد می‌دهد که این نیروی مردمی برای حفاظت عرصه‌های طبیعی و حیات وحش کشور به کار گرفته شود.

 یکی از افسران فرانسوی که به همراه گروه اعزامی نظامیان فرانسوی به سرپرستی ژنرال گاردان در سال 1808 به ایران آمده بود، تعریف کرده است که در سال 1808 که فتحعلیشاه فرمان گردآوری سالانه‌ی قشون را در دشت سلطانیه برای نبرد با روس داده بود، سیل سواران ایلیاتی از طوایف گوناگون به سوی زنجان روان بودند. این افراد، همگی سراپا مسلح به نیزه و سپر  و شمشیر و زره و چهارآیینه و کلاهخود و تپانچه و تفنگ، و سواره بودند و عملا پیاده نظامی وجود نداشت.

 برای قرن‌ها، عمده‌ی نیروی مسلح ایران را سواران ایلات تشکیل می‌دادند که به هنگام نیاز از سوی دولت احضار می‌شدند و به آنان، مواجب پرداخت می شد. البته، بسیاری مواقع حقوق آن‌ها درست پرداخت نمی‌شد و این سواران ناگزیر، به چپوی خودی و بیگانه می‌پرداختند.

 تا هنگامی که دشمنان ما از نظر تجهیزات هم‌ردیف ما بودند این شیوه کارایی داشت، ولی از دوران صفوی و یورش‌های ترکان مجهز به توپخانه و پیاده نظام کارآزموده‌ی "ینی چری"، دیگر شیوه گردآوری موقت سواران ایلیاتی جوابگو نبود.

 


ادامه مطلب را مطالعه کنید