درباره‌ی مشارکت مردمی نظر دهید!
ساعت ٦:٠٢ ‎ق.ظ روز ٢۳ مهر ۱۳٩۳ : توسط : عباس محمدی

محمد درویش- خبر آنلاین

طرحی که هم منتقدانی جدی و هم طرفداران پرشماری داشت، سرانجام تصحیح، تکمیل و آماده‌ی انتشار شده است. لطفا در باره آن اظهار نظر فرمایید و به سازمان حفاظت محیط زیست برای نهیه‌ی یک طرح کامل‌تر و بی‌نقص‌تر در حوزه‌ی جلب مشارکت شهروندمحور کمک کنید ...

سرانجام پس از ماه‌ها بررسی و آسیب‌شناسی طرح‌های مبتنی بر آموزه‌ی «مشارکت شهروندمحور» در سازمان حفاظت محیط زیست، مانند طرح همیار محیط زیست، محیط یار، زیست‌بان افتخاری، پلیس محیط زیست و نظایر آن، پیش‌نویس طرحی فراهم شد که در نگارش آن کوشیده شده تا نظر اغلب کارشناسان ذیصلاح مرتبط اخذ شود. اینک شما هموطن عزیزی که مایلید به عنوان یک شخصیت حقیقی و به صورت فردی با سازمان حفاظت محیط زیست همکاری کنید، می‌توانید پیش‌نویس طرح همیاران محیط زیست را در این نشانی مطالعه کرده و چنانچه در مورد آن نظری اصلاحی یا انتقادی دارید، تا روز دوشنبه هفته آینده - 28 مهر 1393 - پیشنهادها و انتقادهای خود را به رایانامه hamyar@doe.ir ارسال فرمایید.

 
امان از بنرنویسی‌های شهرداری، و ظرف‌های یک‌بارمصرف!
ساعت ٩:٥٥ ‎ب.ظ روز ۱٩ مهر ۱۳٩۳ : توسط : عباس محمدی

عباس محمدی- خبرآنلاین

شهرداری، چه‌کاره‌ی شهروندان است که با پول ایشان به هر مناسبت - و بی‌مناسبت - صدها بنر بر در و دیوار شهر می‌آویزد؟!

  درس اخلاق دادن‌های بی‌محتوا یا تکراری، تسلیت‌گویی‌های پرشمار، تغییر فصل‌ها، اعلام مراسم بزرگداشت و نکوداشت، شروع یا پایان یافتن یک پروژه، مناسبت‌های مذهبی و ملی، آغاز سال تحصیلی، و مانند این‌ها هرکدام بهانه‌ای است برای آن که شهردای تهران، تیرهای برق و تیرهای میانه‌ی خیابان‌ها یا بدنه‌ی پل‌های عابرپیاده را با پارچه‌نوشت‌ها بپوشاند. پرسش این‌جا است که حتی اگر چنین پیام‌رسانی‌هایی ضروری باشد (که در بسیاری موارد نیست) آیا شهرداری نمی‌تواند با استفاده از روزنامه‌ی همشهری یا رادیوی خودش این کار را انجام دهد؟ چرا باید برای پیامی که حداکثر چند روزی ارزش ماندگاری دارد، صدها و هزاران مترمربع پارچه‌ی ضخیم نایلونی که برای واردات آن ارز از کشور خارج شده و به سرعت به زباله‌ای ماندگار بدل می‌شود را مصرف کنند؟ آیا این هم به کسب و کاری برای یک عده بدل شده و مشوق شهرداری در انجام آن هستند، و عواملی هم در شهرداری ذینفع در کار؟!

 شهرداری تهران با این کار نه‌تنها به منابع مالی و محیط زیست این شهر آسیب می‌رساند، بلکه الگویی پر ایراد برای دیگر شهرها و نهادها، و برای شهروندان فراهم می‌سازد. این الگو، سرمشق یا تاییدی می‌شود برای کار مردمی که برای تسلیت گفتن به دیگران یا خوشامدگویی به حاجیان، به در و دیوار یک خانه یا مسجد، چندین بنر می‌زنند. همچنان که مشوق مدیران دستگاه‌های دولتی و غیردولتی می‌شود که برای خوشامدگویی به یک مدیر بالاتر و یا شرکت‌کنندگان در یک همایش و...  بنر نصب می‌کنند.

 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
نیاز به نقد؛ در کوه‌نوردی، در حفاظت کوهستان
ساعت ۱۱:٤٤ ‎ق.ظ روز ۱٥ شهریور ۱۳٩۳ : توسط : عباس محمدی

"همایش تحقیقی کوه‌نوردی و صعودهای ورزشی در فضای مجازی" از سوی فدراسیون کوه‌نوردی در روز پنج‌شنبه 12 شهریور برگزار شد که گزارشی از آن را می‌توانید در کوه‌نوشت بخوانید.

یکی از محورهای همایش، "نقد" بود و من هم مقاله‌ای در این زمینه برای همایش فرستاده بودم که جزو مقاله‌های انتخاب شده، ارایه شد. متن این مقاله را می‌توانید در ادامه بخوانید.

 

نیاز به نقد؛ در کوه‌نوردی، در حفاظت کوهستان

اشاره

این مقاله نخستین بار در در فصل‌نامه‌ی کوه، شماره‌ی 67، تابستان 1391 چاپ شد که در این‌جا با کمی اصلاح و گسترش ارایه می‌شود. درآن زمان آن‌چه که مرا به نوشتن مطلبی درباره‌ی نقد واداشت، بیشتر این بود که توجه وبلاگ‌نویسان را به تعریف، ضرورت، و چگونگی نقد جلب کنم. فضای وبلاگی، برخلاف محیطی که در آن مطالب به "زیور طبع آراسته می‌شود"، ضمن آن‌که فرصت بزرگی را برای هر کس که چیزی برای طرح دارد فراهم ساخته، ساده‌گیری و آشفته‌گویی را هم بیش از پیش ممکن کرده است. در این فضا، سردبیر و ویراستار ندارید، بیشتر مواقع، کس دیگری هم نیست که مطلب شما را بازخوانی کند، ایرادهای آن را بگیرد، یا ویرایش نگارشی کند. به این علت، ممکن است که نوشته‌ای پراشتباه از جنبه‌ی مضمون، یا پر غلط از جنبه‌ی آیین نگارش، یا مغرضانه، با سوگیری، پیش‌داورانه، سطحی‌نگرانه، نادقیق، نامرتبط، و پراکنده‌گویانه هم منتشر شود.

بر این عقیده‌ام که در این محیط پر مطلب و پر اطلاعات، وبلاگ‌نویس وظیفه دارد که کار خود را جدی بگیرد؛ پیش‌نویس خود را چند بار بخواند، اگر امکانش را دارد با کس دیگری مشورت کند، و در هر صورت در زدن دکمه‌ی "انتشار" شتاب نکند. در غیر این صورت، فقط به شلوغ‌تر شدن محیط پرداخته و کمکی به ارتقای موضوع مورد علاقه‌اش نکرده است. این نکته‌ها به‌ویژه هنگامی اهمیت دارد که وبلاگ‌نویس بخواهد وارد حوزه‌ی نقد شود؛ آیا موضوعی را که می‌خواهد نقد کند، خوب می‌شناسد؟ به‌راستی، یک موضوع یا مطلبی را می‌خواهد نقد کند یا به دنبال بهانه‌ای بوده که کننده یا نویسنده را بکوبد؟ آداب نقد را می‌شناسد؟ تا چه حد توان تفکیک داوری‌هایی را که پیشاپیش از فاعل یک امر داشته، از عمل کنونی او که قرار است نقد شود دارد؟ اساسا آیا هدفی را برای خود تعریف کرده، یا فقط برای سرگرمی وارد فضای مجازی شده است؟

خرداد 1393

 

 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
تحریم‌ها؛ ضدیت با حق توسعه
ساعت ۱٢:٤٧ ‎ب.ظ روز ٢ امرداد ۱۳٩۳ : توسط : عباس محمدی

یک کارزار (کمپین) در مخالفت با تحریم‌های گسترده بر ضد ایران راه‌اندازی شده که متن آن به شرح زیر است، و برای امضای آن می‌توانید اینجا را کلیک کنید.

حق توسعه در بیانیه سال ۱۹۸۶ سازمان ملل متحد به عنوان مکمل حقوق بشر یا در واقع شرط تحقق آن رسمیت یافته است. به موجب این بیانیه انسان‌ها بطور فردی و جمعی حق دارند از توسعه اقتصادی، اجتماعی فرهنگی و سیاسی، و از میراث مشترک بشری بهره‌مند شوند. یکی از وظایف دولت‌ها این است که بطور مشترک با برقراری صلح و امنیت جهانی، زمینه‌ساز تحقق حق توسعه گردند.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
نامه‌ی سرگشاده به خانم ابتکار
ساعت ۱۱:٥٤ ‎ق.ظ روز ۳۱ تیر ۱۳٩۳ : توسط : عباس محمدی
در روز 25 تیر ماه، خانم ابتکار، رییس سازمان حفاظت محیط زیست، در سالن اداره‌ی کل محیط زیست استان تهران دیداری با مدیران و کارمندان و محیط‌بانان آن اداره‌ی کل و همچنین با نمایندگان چند سازمان مردم‌نهاد (سمن: ان جی او) داشتند. نامه‌ی زیر را قرار بود که ما نمایندگان چند سمن* در آن نشست به ایشان بدهیم و اگر فرصتی شد، درباره‌ی آن گفتگویی بکنیم. اما آن نشست، صورت یک گردهمایی شلوغ یافت که چند نفری در آن سخنانی می‌گویند و جمعیت زیاد هم فقط گوش می‌کنند (یا نمی‌کنند!) و فرصتی برای گفتگو نماند.
 
 در این نامه، برای آن که کلی‌گویی نشود، از میان انبوه معضل‌های محیط زیست کشور، به دو مورد: یکی مربوط به محیط‌های طبیعی، و دیگری مربوط به محیط‌های شهری اشاره کرده‌ایم:

سرکار خانم ابتکار

رییس گرامی سازمان حفاظت محیط زیست

با سلام و احترام؛

  ضمن سپاسگزاری از این که یک بار دیگر وقت گذاشته و نشستی با نمایندگان سازمان‌های مردم‌نهاد برگزار کرده‌اید، و با قدردانی از مجموعه فعالیت‌های سازمان حفاظت محیط زیست که سبب رسانه‌ای شدن موضوع محیط زیست و افزایش حساسیت همگانی به این امر حیاتی شده است، و با آگاهی از این که دولت به تنهایی مسوول بسیاری از تصمیم‌گیری‌ها و اقدام‌ها نیست، وظیفه‌ی خود می‌دانیم که همچون گذشته چشم بر روی تخریب و آلوده‌سازی محیط زیست کشور نبندیم و نکته‌هایی را بیان کنیم. در این فرصت، دو انتقاد و دو پیشنهاد را به عرض می‌رسانیم:

 نخست، انتقادها:


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
یک روزنامه‌نگار زن آلمانی یک‌سال بدون مصرف‌گرایی زندگی کرد
ساعت ۱:۱۳ ‎ب.ظ روز ۱٩ تیر ۱۳٩۳ : توسط : محمود بهادری

افزون بر انتقال یک تجربه، هدف ما از انتشار این مطلب یک یادآوری مهم است:

تخریب طبیعت و مشکلات محیط زیست مانند آلودگی هوا، آب و خوراک به دلیل سبک زندگی مصرف‌گرایی و خرج و مصرف بی‌رویه است. ممکن است ما نتوانیم یک‌سال بدون مصرف‌گرایی زندگی کنیم، اما می‌توانیم کم‌تر بخریم و کم‌تر مصرف کنیم. کم‌تر  ماشین سوار شویم و و کم‌تر غذا دور بریزیم. کم‌تر و کم‌تر!

                                         

یک روزنامه‌نگار آلمانی یک‌سال کامل را بدون پول زندگی کرده است تا شخصاً زندگی در شرایط فرضی سقوط کامل سیستم اقتصادی موجود را تجربه کند.

گرتا تاوبرت (Greta Taubert) زن ۳۰ ساله آلمانی در این یک‌سال به طور کلی با جامعه مصرفی که همه مردم در آن زندگی می‌کنند خداحافظی کرد و حتی یک سِنت هم برای خرید موادغذایی و یا پوشاک خرج نکرد.

وب‌سایت خبری رپلر در ادامه گزارش خود می‌نویسد که در پایان این دوره یک‌ساله ریاضت مطلق وقتی که از گرتا تاوبرت سؤال شد که اکنون چه چیزی را بیش از هر کالای دیگری می‌خواهد در پاسخ گفت: «وسایل بهداشتی و نظافت فردی و چند جفت جوراب و یا جوراب شلواری».

او در ادامه مصاحبه افزود: «در تمام این دوره یک‌ساله من مواد بهداشتی لازم را برای خودم تهیه می‌کردم که همه آنها 100درصد از مواد طبیعی بودند. من حتی برای خودم شامپو و صابون درست می‌کردم، البته ظاهر من به خاطر مصرف این مواد خیلی تغییر کرده بود. دوستانم می‌گفتند که شبیه انسان‌های نخستین و نئاندرتال‌ها هستم و شاید در این کار افراط کرده‌ام.»

گرتا تاوبرت روزنامه نگار ساکن شهر لایپزیگ آلمان موادغذایی خود را از طریق کشت سبزیجات در باغ‌های کوچک حاشیه شهر که به طور جمعی اداره می‌شوند تامین می‌کرد. برای تامین پوشاک مورد نیازش لباس‌های خود را در فروشگاه‌های پوشاک دست دوم با اقلام دیگر و بدون پرداخت پول معاوضه می‌کرد.

خبرگزاری فرانسه نیز در گزارشی که درباره گرتا تاوبرت منتشر کرده می‌نویسد که او برای تعطیلات سالانه، در جاده‌ها از مسافران دیگر می‌خواست که وی را همراه خود تا مقصد بعدی ببرند. او به همین شکل توانست حدود ۱۷۰۰ کیلومتر سفر کرده و از لایپزیگ در شرق آلمان به بارسلون برود.

دوره اقامت خود در شهر بارسلون را نیز همراه گروهی از جوانان که ساختمان‌های خالی را اشغال کرده و در آنها زندگی می‌کنند سپری کرد.

او از تجارب سخت خود در این دوره کتابی نوشته‌است با عنوان «آخرالزمان ، هم‌اینک!» که به فیلمی با عنوان مشابه به کارگردانی فرانسیس فورد کاپولا از کارگردانان مشهور آمریکایی و محصول سال ۱۹۷۹ اشاره دارد. کتاب گرتا تاوبرت در فوریه امسال به زبان آلمانی منتشر شده ‌است.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
11 دلیل برای آغاز استفاده از دوچرخه
ساعت ۱٠:٢٥ ‎ب.ظ روز ٢٥ اردیبهشت ۱۳٩۳ : توسط : مریم عطاریه

لینک مطلب را اینجا در زیست نیوز می توانید ببینید.

ما باید نگاهمان را به سمت روش های درستی معطوف کنیم که منجر به آغاز استفاده از دوچرخه و تحمیل آن در حمل و نقل عمومی شود.

بی شک سازگاری استفاده از دوچرخه با محیط ­زیست را در حمل و نقل عمومی را درک کرده­ایم.  اما اگر می­خواهیم شروع کنیم – یا شاید می­خواهیم کسانی را متقاعد کنیم که رفت و آمد با دوچرخه چیز خوبی است –11 دلیل برای ماندن ماشین­ ها در پارکینگ و شروع حرکت  دوچرخه­ها وجود دارد. بیایید با هم برانیم!


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
.کار داوطلبانه را گرامی می‌داریم
ساعت ۱٠:٢٦ ‎ب.ظ روز ۱٧ اردیبهشت ۱۳٩۳ : توسط : محمود بهادری

شهناز قلیزاده*

روز کار داوطلبانه (Give and Gain Day) یک رویداد جهانی است که براساس آن کارکنان شرکت‌ها و سازمان‌ها، یک روز از سال، در طول ساعت کاری خود فعالیت‌های داوطلبانه‌ انجام می‌دهند. در ایران نیز از طرف مرکز ترویج مسئولیت اجتماعی شرکت‌ها روز 16 اردیبهشت روز کار داوطلبانه نامگذاری شده است.

 

دفتر انجمن کوه نوردان ایران- چند تن از فعالان "دیده بان کوهستان"

برنامه‌های کار داوطلبی بخشی از استراتژی مسئولیت‌های اجتماعی افراد هستند که جهت مشارکت داوطلبانه در جامعه و تلاش در جهت رفع چالش‌ها و مشکلات آن، تعریف و سازماندهی می‌شوند. این برنامه‌ها طیف وسیعی از فعالیت‌ها را شامل می‌شوند. هر چه برنامه داوطلبی با علایق افراد همسوتر باشد میزان ارزش مشترک خلق شده و اثربخشی برنامه داوطلبی بیشتر خواهد بود. این برنامه‌ها می‌توانند به دو صورت فردی و گروهی سازماندهی شوند که حاصل آن موجب منتفع شدن جامعه محلی و افراد خواهد شد. افراد تحت عنوان "روز کار داوطلبانه " یک روز در سال، فعالیت‌های داوطلبانه‌ای را انجام می‌دهند. مثلا افراد می‌توانند به شکل گروهی در پروژه‌هایی در اجتماع محلی خود همکاری کنند. مثل فعالیت‌های آموزشی، هنری، محیط‌ زیستی، اجتماعی، بهداشت و سلامت.

این برنامه‌ها یکی از فاکتورهای مهم در تقویت ارزش‌ها و فرهنگ‌های اخلاقی حاکم بر جامعه به شمار می‌رود. هر چه افراد نسبت به چالش‌های اجتماعی جامعه آگاه‌تر شوند نتایج حاصل از کار داوطلبانه مفیدتر خواهد بود.

برنامه‌های داوطلبی انواع مختلفی دارند. از مشارکت یک روزه افراد داوطلب در برنامه‌های تعریف شده در حمایت از جامعه محلی و برای پرداختن به یک مسئله و چالش خاص تا برخورداری از یک برنامه منظم هدفمند بلندمدت و مستمر که طی آن افراد دانش و مهارت‏های تخصصی خود را در راستای ظرفیت‌سازی سازمان‌های غیردولتی و مردم نهاد در اختیار آنان قرار می‌دهند. این شیوه مشارکت و این نوع از برنامه داوطلبی از متداول‌ترین، اثربخش ترین و ارزش آفرین‌ترین نوع آن به شمار می‌رود که روز به روز هم محبوبیت بیشتری می‌یابد. 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
جنگل‌های ایران در گذشته، و چند نمونه‌ی تاریخی از جنگل‌زدایی در کشور
ساعت ۱:٤٤ ‎ب.ظ روز ۱٤ اردیبهشت ۱۳٩۳ : توسط : عباس محمدی

عباس محمدی و کوشان مهران- خبر آنلاین

در این یادداشت، نگاهی گذرا داریم به وضع جنگل‌های ایران در زمان‌های گذشته، و موضوع جنگل‌زدایی که هیچ‌گاه متوقف نشده است.

کره‌ی زمین به صورت طبیعی تمایل شگفت‌انگیزی به پوشاندن خود با گیاهان دارد! جنگل‌ها که از پیچیده‌ترین و پرحجم‌ترین پوشش‌های گیاهی هستند، هنوز با وجود تخریب گسترده‌ی آن‌ها در چند دهه‌ی اخیر، حدود یک سوم سطح زمین (40 میلیون کیلومتر مربع) را می‌پوشانند. در ایران، طی دوره‌های تاریخی (که در مقیاس زمین‌شناختی، "دوران معاصر" تلقی می‌شود) مساحت جنگل‌ها بسیار بیشتر از امروز بوده است. آن‌گونه که در اسطوره‌ها آمده، ایختوویگو پادشاه ماد و پدر ماندانا دستور داده بود که نوزاد دخترش در جنگلی رها و طعمه‌ی درندگان شود، اما آن نوزاد به دست جنگل‌بانی پرورش یافت و کورش نام گرفت و بعدها پادشاه بزرگ ایران شد. از این اسطوره برمی‌آید که اطراف همدان امروز که هیچ پوشش درختی طبیعی انبوه ندارد، در حدود 2500 سال پیش، جنگلی و پر از جانوران درنده بوده است. ناصرخسرو قبادیانی که در نیمه‌ی قرن پنجم هجری از خوزستان عبور کرده، از فضاهایی جنگلی منطقه نوشته که در آن‌جا نمی‌شده آسمان را دید. امروزه، سالم‌ترین پوشش‌های جنگلی خوزستان که در کناره‌های رود دز قرار دارند، بسیار تُنُک و در برگیرنده‌ی درختان کوتاه و درختچه است.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
زخمی بر تن کوه‌
ساعت ۱:۱۳ ‎ب.ظ روز ٢٧ فروردین ۱۳٩۳ : توسط : محمود بهادری

بهمن علی آبادی - جدید آنلاین       

پس از انتشار یک مقاله و گزارش تصویری در جدیدآنلاین به مناسبت زادروز آیدین بزرگی، یکی از کوه نوردان دهه 1360، در یادداشتی از خاطره ی قدیمی خود در علم کوه یاد کرده است و از منظری دیگر به موضوع پرداخته است. انتشار این مطلب به معنای هم نظری دیده بان کوهستان نیست.


نمی‌دانستم خاطرۀ «باز کردن» مسیری جدید روی دیوارۀ علم کوه بعد از سالیان سال این طور تازه مانده است. نمی‌دانستم هنوز تا این حد آزاردهنده است. خواندن در باره مسیری که آیدین بزرگی و همراهانش در برودپیک باز کردند تمام آن خاطره را با جزییاتش زنده کرد.

سال شصت و هشت من عضو جوان و کم تجربۀ گروهی بودم که عزم کرده بود مسیری جدید روی دیوارۀ علم کوه باز کند. کار روی این مسیر در سال‌های جنگ و کوپن و بمباران شهرها شروع شده بود، سال‌هایی که یافتن اتوبوسی که گروه را به کلاردشت برساند سخت بود چون اتوبوس‌ها را یا برای اعزام سربازها به جبهه می‌بردند یا برای حمل جنازه از جبهه به شهرها. سال‌هایی که بسیاری از کوه‌نوردها با فکه و شلمچه آشناتر بودند تا مسیر فرانسوی‌ها و آلمانی‌ها روی دیوارۀ علم کوه.‌


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
بهار بی آیدین
ساعت ٤:٠٥ ‎ب.ظ روز ٢٢ فروردین ۱۳٩۳ : توسط : محمود بهادری

ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
پیش‌نویس شیوه‌نامه‌ی تشکیل شبکه، و یک نقد
ساعت ۸:٠٤ ‎ب.ظ روز ۱٧ فروردین ۱۳٩۳ : توسط : عباس محمدی

تشکیل "شبکه" از ضرورت‌های کار ان جی اویی است؛ پیش‌نویس "شیوه‌نامه‌ی تشکیل شبکه‌های استانی، منطقه‌ای و ملی سمن‌های محیط زیستی کشور" را محمد درویش، چهره‌ی برجسته‌ی محیط زیست، و مدیر کل دفتر آموزش و مشارکت‌های مردمی سازمان حفاظت محیط زیست، روی تارنمای خودش گذاشته است که آن را در "ادامه‌ی مطلب" این وبلاگ هم می‌توانید ببینید.

دیده‌بان کوهستان با استقبال از رویکرد ارزنده‌ی سازمان حفاظت محیط زیست در جلب مشارکت سازمان‌های غیردولتی محیط زیستی، نقدی هم بر این پیش‌نویس دارد:

در این طرح، ابتکار عمل در دست سازمان حفاظت محیط زیست و دیگر دستگاه های دولتی است؛ سازمان اقدام به شناسایی سمن ها می کند، سازمان از ان جی او ها دعوت می‌کند، و سازمان صلاحیت آن ها را بررسی می کند. به نظر ما، دست کم دعوت از سمن ها، باید به صورت مشترک توسط سازمان محیط زیست و دو سه سمن فعال و شناخته شده  صورت گیرد.

اما، بزرگ ترین اشکال این طرح، مطالبه ی مدرک تحصیلی (آن هم در رشته ی محیط زیست) است. به نظر ما، اولا مدرک تحصیلی لزوما به معنای کارشناس بودن در هیچ رشته ای نیست. به ویژه در کارهای اجتماعی، داشتن تجربه‌ی مشخص و مستمر، ارزشمند تر از مدرک است. ثانیا از سازمان محیط زیست می‌پرسیم که شما چند تا سمن را می شناسید که گردانندگان و فعالان آن مدرک تحصیلی کارشناسی ارشد در محیط زیست داشته باشند؟! امروزه ده ها هزار تن “کارشناس” فارغ التحصیل در رشته ی محیط زیست داریم، اما این گروه پرشمار، در کدام جنبش و کارزار اجتماعی محیط زیستی شرکت دارند؟! آیا فکر نمی کنید که بیشترین شمار این دانش‌آموختگان، نه با عشق واقعی به محیط زیست، بلکه به ناچار وارد این رشته‌ی تحصیلی شده‌اند؟! با طرح موضوع مدرک تحصیلی، سازمان، هزاران فعال واقعی محیط زیست را از گردونه‌ی تصمیم گیری و تصمیم‌سازی بیرون می‌کند. بهتر است دست‌کم در کارهای غیردولتی و داوطلبانه، مدرک‌گرایی بیمارگونه‌ی ایرانی را کنار بگذارند و میدان را برای عاشقان واقعی باز بگذارند. مساله‌ی محیط زیست در ایران، مساله‌ی مدرک تحصیلی نیست؛ مساله‌ای اجتماعی و در گروی مشارکت قشرهای گوناگون جامعه است.

لطفا مشارکت فرمایید ...


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
در اعتراض به طرح انحلال سازمان محیط زیست
ساعت ۱٠:٠٤ ‎ب.ظ روز ۱٢ بهمن ۱۳٩٢ : توسط : عباس محمدی

سبز پرس

به نام خدا

ریاست محترم مجلس شورای اسلامی ایران

 اعضای محترم کمیسیون های کشاورزی،آب و منابع طبیعی و فراکسیون های محیط زیست و سازمان های مردم نهاد،

 نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی ایران

 کشور ایران در شرایط بسیار حساسی قرار گرفته است.  آنچه به دل مشغولی امضا کنندگان این نامه مربوط است بحران های جدی و حاد محیط زیست کشور است. مشکلاتی که متاسفانه سیاهه آن بسیار طولانی و چاره جویی برای کاهش یا التیام آن ها پرهزینه و نیازمند عزم ملی و حمایت کلیه نهادها، سازمان ها و قوای سه گانه کشور می باشد. نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی ایران به خوبی از دشواری حل معضل خشکی دریاچه ارومیه، مقابله با ریزگردها، کاهش آلودگی شدید هوای بسیاری از شهرهای کشور که سلامت مردم را با تهدیدی جدی مواجه ساخته است آگاهند. مشکل آب کشور و افت سفره های آب زیر زمینی، کاهش 60 درصدی آب دریاچه های سدها و فرونشست دشت های کشور از مشکلات اساسی کشور است که می تواند آب شرب، کشاورزی و صنعتی کشور را دچار بحران جدی نماید این مشکلات  هر ساله جدی تر شده اند و اکنون به وضعیت بحرانی رسیده اند که  نیازمند اقدامات عاجل هستند.

 در این شرایط بحرانی محیط زیست کشور،  ما متخصصان، کارشناسان، مشاوران، فعالان و تشکل های مردم نهاد محیط زیست، آب و منابع طبیعی ازنمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی درخواست می نماییم که با تعیین اولویت برای مشکلات اصلی مردم شامل آب و هوا، به یافتن راه کارهای قانونی برای حل این مشکلات کمک کنند.

 در شرایطی که سازمان حفاظت محیط زیست برای حل بحران های محیط زیست، نیازمند تقویت سازمانی، دریافت پشتوانه های قانونی محکم و تخصیص بودجه های متناسب از سوی مجلس است، خبری بهت آور منتشر شد.  در این خبر آمده است که تعدادی از نمایندگان مجلس، طرح انحلال سازمان حفاظت محیط زیست و ادغام آن در معاونت جنگل‌ها و مراتع وزارت کشاورزی را مطرح کرده اند.

 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
شرکت‌های "دانش‌بنیان" در تالاب‌ میانکاله چه می‌جویند؟!
ساعت ٦:٥٥ ‎ب.ظ روز ۱۱ بهمن ۱۳٩٢ : توسط : عباس محمدی

به مناسبت دوم فوریه / سیزدهم بهمن، روز جهانی تالاب‌ها

عباس محمدی- سبزپرس

هنریک مجنونیان در کتاب "تالاب‌ها" (سازمان حفاظت محیط زیست، 1377، ص3) می‌نویسد: «تالاب‌ها را می‌توان از جمله نظام‌های حیات‌بخشی به حساب آورد که مطلقا جایگزینی ندارند و مفیدترین و در عین حال بدبیارترین اکوسیستم‌های طبیعت به شمار می‌روند». حبیب‌‌الله نجاری نیز در کتاب "تالاب بین‌المللی گاوخونی اصفهان" (سازمان حفاظت محیط زیست، 1382، ص10) می‌نویسد: «تالاب‌ها بالاترین میانگین تولید اولیه‌ی خالص را در میان بوم‌سازگان‌های جهان دارا هستند. مثلا یک تالاب آب شور می‌تواند بیست برابر یک دریای ژرف زی‌توده (biomass) در متر مربع در سال تولید کند. با وجود این که تالاب‌ها درصد ناچیزی از سطح بیوسفر جهان را شامل می‌شوند، اما حدود 10 تا 14 درصد کربن جهان را در خود نگهداری می‌کنند».

در ایران، تالاب‌ها را می‌توان از نظر تاثیر در حفظ و تصفیه‌ی منابع آب زیرزمینی و رو زمینی، تثبیت کربن وجلوگیری از گرمایش زمین، حفاظت خاک، حفظ تنوع زیستی، ایجاد ثروت برای مردم با فراهم ساختن امکان دام‌پروری و ماهی‌گیری و صید و شکار، و فراهم ساختن چشم‌اندازهای بی‌مانند برای گردشگری، ارزشمندترین بخش‌های سرزمین (به نسبت مساحت) دانست. فقط کافی است اشاره کنیم که یکی از بزرگ‌ترین مشکلات زیست‌محیطی ما، یعنی بروز پدیده ی ریزگردها که در بیشتر روزهای سال هوای بخش بزرگی از کشور را غیر قابل تنفس می‌کند، تا حد زیادی به علت آسیب‌دیدگی تالاب‌ها است. و باز اشاره می‌کنیم که همین پدیده‌، سبب بارش گرد و خاک بر روی برف و یخ‌های کوهستانی کشور و در نتیجه موجب ذوب ناگهانی آن‌ها در بهار، و جاری شدن سیل‌های غیرطبیعی و فرسایش خاک می‌شود.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
طرحی برای نابودسازی سازمان محیط زیست
ساعت ۱٢:۱٥ ‎ب.ظ روز ٩ بهمن ۱۳٩٢ : توسط : عباس محمدی

طرحی که 64 نماینده‌، برای ادغام سازمان حفاظت محیط زیست در یکی از معاونت‌های وزارت کشاورزی به مجلس ارایه کرده‌اند، در واقع طرحی است برای راحت کردن خیال "دوستان" از مزاحمت‌های این سازمان. سازمانی که دایره‌ی اختیارات و وظیفه‌هایش، بسی گسترده‌تر از چند وزارتخانه است و باید شرایط حیات انسانی و جانوری و گیاهی کشور را رصد و مدیریت کند، هم‌اینک هم (بر اثر چند سال "تلاش" دولت‌مردان پیشین) به تشکیلاتی ضعیف و حاشیه‌ای بدل شده است. اما، گویا آقایان به این راضی نیستند و می‌خواهند "دندان چرکی" را بکشند!

دراین مورد، روزنامه‌ی اعتماد، گفتگویی با چند کنشگر محیط زیست داشته است که آن را می‌توانید در اینجا بخوانید؛ بخشی را که خلاصه‌ی گفته‌های من است، نیز می‌توانید در ادامه‌ی مطلب ببینید.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
وقف؛ راهی بهتر از تخصیص یارانه، برای محیط زیست
ساعت ۱٠:۳۸ ‎ب.ظ روز ٥ بهمن ۱۳٩٢ : توسط : عباس محمدی

کوشان مهران

 گوستاو لوبون، خاورشناس فرانسوی، در کتاب معروف خویش به داستان جالبی اشاره نموده است؛ یکی از مسجدهای شهر قاهره در مصر، به تغذیه‌ی گربه‌ها و کبوتران می‌پرداخت و برای تامین هزینه‌ی کار، چند ملک وقف درآمدزایی ماندگار آن شده بود.

 به دلیل دیرینگی ناامنی در ایران، هرج و مرج، یورش ملت‌های بیگانه، چپاول گری اقوام هموطن، و نبود امنیت اجتمایی، وقف یکی از مهم ترین راهکارهایی بوده که از تفکیک دارایی ها و به یغما رفتن و مصادره شدن آنها تا حد زیادی جلوگیری می‌کرده است. در تاریخ می توان به وقف نامه معروف ربع رشیدی اشاره داشت که خواجه رشیدالدین فضل الله همدانی وزیر باتدبیر غازان خان مغول در تبریز مجموعه‌ای بزرگ از مدرسه و بیمارستان (دارالشفا) و مسجد و کتابخانه بنا نهاد و برای تامین پایدار هزینه های آن املاک بسیاری را وقف این امر نیک کرد.

 یکی از بزرگ‌ترین دشواری ها در پیگیری امور فرهنگی و اجتمایی، فقدان مدیریت منابع مالی است. در مجموعه‌ی ربع رشیدی در حدود شش هزار دانش‌پژوه حتی از چین به تحصیل مشغول بودند ولی به دلیل دگرگونی و ناامنی سیاسی طی چند نسل، این مجموعه‌ی بی مانند با خاک یکسان گردید و موقوفات آن به شیوه‌ی معمول چند هزار ساله‌ی این دیار "تبدیل به احسن" شد.

 هرچند عده‌ی قابل توجهی از هنرمندان و فعالان بنام فرهنگی ایران زمین داوطلبانه و به‌دور از چشم و هم چشمی مایل به واگذاری مبلغ یارانه‌ی نقدی خویش  برای یاری رسانیدن به محیط زیست رو به قهقرای ایران شده‌اند، ولی با توجه به احتمال لغو پرداخت یارانه‌ی نقدی به دلایل گوناگون، سوگمندانه می‌توان گفت که این کار خیر به سرانجامی نخواهد رسید. این نکته را نیز نباید فراموش کرد که محل هزینه‌کرد این یارانه‌ی انصرافی هم روشن نشده، و می‌تواند حتی در صورت پرداخت یارانه‌ی نقدی برای چند سال دیگر، با اما و اگرهای رایج ایران مواجه گردد.

 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
شجریان؛ محیط زیست، و زمین‌لرزه
ساعت ۱٠:٤٢ ‎ق.ظ روز ۱٢ دی ۱۳٩٢ : توسط : عباس محمدی

در یادداشت 9 دی اشاره‌ای داشتم به درگیر شدن اهالی فرهنگ در موضوع محیط زیست؛ یادداشتی هم از خواننده‌ی بزرگ، محمدرضا شجریان دیدم در تارنمای تابناک که بسیار تامل برانگیز است:

 من این یادداشت را از سر خشم و درد می‌نویسم. مهم نیست امروز چندمین سالگرد زلزله بم است. مهم نیست که آلودگی هوا در شهرهای ما کشنده شده است، مهم نیست که رودها و دریاچه‌ها را نابود کرده‌ایم، مهم نیست که محیط زندگی را با دست‌های خود، حریصانه از بین برده‌ایم و هزار مساله مشابه دیگر، هیچ کدام مهم نیستند. مهم آن است که فراموش کرده‌ایم. اگر کسی به تقویم نگاهی نیندازد، روز وقوع زلزله بم را به یاد نمی‌آورد. تالاب‌های خشک شده را فراموش کرده‌ایم، دریاچه ارومیه را هم فراموش خواهیم کرد و هولناک‌تر از همه اینکه فراموش کرده‌ایم در کدام سرزمین زندگی می‌کنیم.
 
فراموش کرده‌ایم که این سرزمین زلزله‌خیز، خشک است و کم‌آب و فراموش کرده‌ایم که نیاکان ما در همین سرزمین خشک، چه هوشمندانه، آب را نگه می‌داشتند. با طبیعت کنار می‌آمدند و یادشان بود که در چنین سرزمینی چگونه باید زیست. ما زیستن در این سرزمین را فراموش کرده‌ایم و هولناک‌تر آنکه نمی‌خواهیم به یاد بیاوریم. نیاز داریم که نیشتری‌برداریم و به جان وجدان و روح خود بیفتیم. ما در برابر زلزله بم، گناهکاریم. در برابر جان‌های از دست رفته، گناهکاریم.

در پیش چشم می‌بینم که مردگان بم- و همه فاجعه‌های طبیعی دیگر- بر ما چشم دوخته‌اند و به ما می‌گویند ما قربانی خانه‌های سست شدیم و شما که بعد از ما زنده ماندید، چرا فرزندان به جا مانده ما را فراموش کردید؟ من از شرم، نگاهم را می‌دزدم و به زمین خیره می‌شوم. چه بگویم، بگویم هنوز زندگی بر همان مدار است که بود؟ بگویم «قهر طبیعت» است؟ آیا فراموشی ما «قهر طبیعت» است؟

آری مهم نیست که پنجم دی ماه 1382 در بم زلزله آمد. چه تفاوت دارد که یک سال گذشته باشد یا 10 سال یا 20 سال. مهم آن است که درد بم در خاطر نماند. وجدان‌ها آسوده‌ و همه سرگرم کار و بار خویش شده‌اند. اگر هم در سالگرد زلزله، یادی از بم می‌شود، اشعار احساساتی و پرسوز و گداز خوانده می‌شود. بر خود نهیب می‌زنم. ما نیازمند نهیبی به خود هستیم.

(عکس از ویکی پدیا)

همچنین بخوانید یادداشت خواننده‌ی پاپ، رضا صادقی را با عنوان: هوا بس ناجوانمردان سم است!


 
محیط زیست؛ مهرجویی، و دیگر اهالی فرهنگ
ساعت ۱۱:٥٧ ‎ق.ظ روز ٩ دی ۱۳٩٢ : توسط : عباس محمدی

در تابستان 91 درباره‌ی فیلم نارنجی‌پوش داریوش مهرجویی نوشته بودم که آن اثر، از یک نظر نقطه‌ی عطفی  در تاریخ سینمای ایران خواهد بود. چرا که برای نخستسن بار یک کارگردان نام‌آور ایرانی، فیلمی همه‌پسند با مضمونی صد درصد محیط زیستی ساخته است. با سخنانی که چندی پیش، مهرجویی در مراسم تدفین خواهرش ژیلا مهرجویی زد و آلودگی هوای تهران را مسوول مرگ خواهرش اعلام کرد، آشکار شد که پرداختن به موضوع محیط زیست برای او به یک دغدغه‌ی جدی بدل شده است. نامه‌ی خانم ابتکار در پاسخ به اعتراض مهرجویی، و نامه‌ی دوباره‌ی مهرجویی، و اینک عضویت او در "کمیته‌ی هماهنگی کارزار "یارانه‌ی ما را خرج محیط زیست کنید" باز هم چهره‌ی محیط زیستی این سینماگر را برجسته‌تر ساخته است.

 

با بردی که سینما و دیگر شکل‌های فرهنگی - هنری در جامعه دارد، و با توجه به توان مالی بسیاری از شخصیت‌های فرهنگی، می‌توان امیدوار بود که با ورود این قشرها به عرصه‌ی مطالبه‌های زیست‌محیطی، دگرگونی‌های ملموسی را در وضع فلاکت‌بار محیط زیست کشور ببینیم. البته شرط آن است که خواسته‌های هنرمندان و شیوه‌های طرح این خواسته‌ها، محدود به "بازی" های فیس‌بوکی و گردآوری امضا در فضای مجازی نشود؛ پیگیری موضوع، کار آرام و پیوسته‌ی رسانه‌ای، نقد، و دادن پیشنهاد است که می‌تواند به تغییر مورد انتظار بیانجامد.

مقاله ای با عنوان "پای اهل فرهنگ به محیط زیست باز شد" را نیز می‌توانید در روزنامه‌ی ایران بخوانید.


 
جامعه‌ی کوه‌نوردی، سرمایه‌ی اجتماعی برای دفاع از طبیعت
ساعت ٤:٠٥ ‎ب.ظ روز ٢٦ آذر ۱۳٩٢ : توسط : عباس محمدی

عباس محمدی- کوه نیوز

امروزه در ایران صدها هزار نفر، به شکل‌های گوناگون و در سطح‌های بسیار متفاوت، به کم و زیاد کوه‌پیمایی یا کوه‌نوردی می‌کنند. می‌توان گفت که فصل مشترک همه‌ی این کوه‌پیمایان و کوه‌نوردان، "طبیعت‌دوستی" است که البته شدت آن در افراد مختلف، متفاوت است، اما در هر صورت بعید است که کسی به کوه برود و از این ویژگی بی‌بهره باشد.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
Climb your Local Mountain, on the Occasion of the International Mountain Day
ساعت ٩:٠٩ ‎ق.ظ روز ۱۳ آذر ۱۳٩٢ : توسط : عباس محمدی
 
  It only requires few easy steps to join the enjoyable initiative organized by Welovemountains to mark IMD 2013. Download and print the IMD flag. Climb your favorite mountain. Take a picture of you with the flag. Upload your photo on Facebook, Whatsapp or Instagram with the hashtag #welovemountains followed by the name of the mountain. All the images collected will participate in a contest and be added to the " United Mountains Map 2013 ". [more]

from: FAO

به مناسبت روز جهانی کوهستان (11 دسامبر/ 20 آذر)، یکی از کوه‌های نزدیک به محل خود را صعود کنید و عکسی بگیرید و آن را با دیگران به اشتراک بگذارید.

گروه دیده‌بان کوهستان انجمن کوه‌نوردان ایران، طبیعت‌دوستان کشور را به اجرای برنامه‌هایی برای جلب توجه همگانی به اهمیت محیط‌های حساس کوهستانی دعوت می‌کند. برگزاری همایش، اجرای برنامه‌های آموزشی، کار با رسانه‌ها، نامه‌نگاری با مسوولان حفاظت از کوه‌ها، و البته اجرای برنامه‌های کوه‌نوردی هدفمند، چند تایی از کارهایی است که می‌توانیم انجام دهیم.


 
An Environmental Letter to Ban Ki Moon, Regarding the Sanctions
ساعت ٩:٥٢ ‎ب.ظ روز ٤ آذر ۱۳٩٢ : توسط : عباس محمدی

 نامه‌ی زیست محیطی به بان کی مون، دبیر کل سازمان ملل، درباره‌ی تحریم‌ها

 

متن فارسی را می‌توانید در ادامه‌ی مطلب بخوانید.

Mr. Ban Ki Moon 

Honorable Secretary-General of the United Nations

I have the honor to forward to you the following Declaration which was adopted unanimously by the Representatives of the Iranian Civil Society and NGOs Active in the Field of Sustainable Development on 18 Nov. 2013.

Sincerely,

Abbas Mohammadi

Manager, Iranian Mountain Watch Group

    Declaration

Noting that, the people of Iran, not its government, are the real victims who suffer most from the sanctions that threaten their lives, their livelihoods, their health and their environment and that the impacts of deterioration of environment as a result of these  sanctions go well beyond the country's borders and endanger the region and the whole world;

Stressing that,


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
International Mountain Day
ساعت ٧:۱٥ ‎ب.ظ روز ۳٠ آبان ۱۳٩٢ : توسط : عباس محمدی

FAO

International Mountain Day - 11th December 2013

 "Mountains - Key to a Sustainable Future"

روز جهانی کوهستان؛ 11 دسامبر/ 20 آذر 

کوه‌ها؛ راه‌گشای آینده‌ی پایدار

 Download PDF: 

 

High resolution:

english

 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
مناظره ی تلویزیونی درباره ی دریاچه ی اورمیه
ساعت ۱٢:٢٦ ‎ب.ظ روز ٢٩ شهریور ۱۳٩٢ : توسط : عباس محمدی

برنامه ی امروز شبکه ی یک سیما با عنوان "مناظره" را امروز حتما ببینید! از ساعت چهار و نیم بعد از ظهر...

و یادداشت محمد درویش را در این زمینه، در اینجا بخوانید.


 
این محیط ‌زیستی‌های احساساتی؟!
ساعت ٩:٠٩ ‎ب.ظ روز ۱۸ خرداد ۱۳٩٢ : توسط : عباس محمدی

عباس محمدی- سبزپرس

در بیشتر نشست‌هایی که طرفداران محیط زیست با مدیران بخش‌های عمران دارند، یکی از ترجیع‌بندهای گفتار ساخت و سازگرایان این است که «شما طرفداران محیط زیست، با موضوع‌های اجتماعی احساساتی برخورد می‌کنید!» از آن‌جا که این گونه سخنان بسیار تکرار و "احساسات" بیچاره(!) بدل به دشنام شده است، بسیاری اوقات افرادی از درون طیف مدافع حفظ هوا و آب و خاک هم به دوستان خود سفارش می‌کنند که «مراقب باشید، احساس بر عقل‌تان چیره نشود!»

گویا، این اصالت قائل شدن به "عقل" یکی از دستاوردهای مدرنیزاسیوندر ایران است؛ مدرنیسمی که فن‌سالاری، ریاضیات، فیزیک، علم توپخانه، و ماشین را در فرهنگ غرب دید، اما مدرنیته را که سبب‌ساز توسعه‌ی فنی و در واقع بن‌مایه‌ی پیشرفت مادی غرب بود، ندید(1). مدرنیته، شیوه‌ی نگریستن منتقدانه، چالش‌برانگیز، شکاکانه، و نوجویانه به جامعه و محیط اطراف بوده است. این صفت‌ها، بیشتر با دنیای حسی انسان – و نه عقل "دو دو تا چهار تا" - سر و کار دارد، چرا که مرزشکن است و در خود جوهر ماجراجویی، شور، و عشق را دارد.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
روز ملی حمایت از رودخانه ها، و موضوع بازده نیروگاه ها
ساعت ۱۱:٠٢ ‎ق.ظ روز ٢٩ اردیبهشت ۱۳٩٢ : توسط : عباس محمدی

عباس محمدی- سبزپرس  niroga

پس از "مهار آب"، بزرگ‌ترین توجیه سدسازی در ایران، تامین برق است. از آن‌جا که کشور ما دارای یکی از بزرگ‌ترین منابع گازی و نفتی جهان و دارنده‌ی پتانسیل بسیار بالا برای تولید برق از نیروی خورشید است، جا دارد که موضوع تامین برق از سد مورد بررسی جدی قرار گیرد. اهمیت این امر از آن جا است که نه تنها به نظر طرفداران محیط‌زیست و مدافعان حقوق بشر، در کمتر رشته‌ای همچون صنعت سدسازی، «بی احترامی به زمین و بی اعتنایی به زیست‌بوم‌ها و نادیده گرفتن حقوق اکثریت به ویژه، حقوق جامعه‌های بومی» به چشم می‌آید(1)، بلکه حتی سدسازانی که فقط قایل به رعایت یک اصولی هستند، می‌گویند: «سدها سهم قابل توجه و مهمی در توسعه‌ی بشری داشته‌اند [اما همچنین موجب شده‌اند که] در بسیاری از موارد، هزینه‌های غیر قابل قبول و اغلب غیرضروری ... به ویژه در زمینه‌ی مسایل اجتماعی و اقتصادی از سوی مردم جا‌به‌جاشده، جوامع پایین‌دست، مالیات‌دهندگان و محیط‌زیست پرداخت» شود(2).

سرانه‌ی مصرف انرژی در ایران، بسیار بالاتر از میانگین جهانی است؛ شماری از محافل، این سرانه را حدود سه برابر میانگین جهانی(3) هم می‌دانند، اما رقم دقیق‌تر سرانه‌ی مصرف انرژی در ایران باید در حدود شصت درصد بالاتر از میانگین جهانی باشد. البته، شاخص "شدت انرزی" یعنی مقدار انرژی مصرف شده برای افزایش تولید ناخالص داخلی، در ایران برای مثال بیش از چهار برابر شدت انرژی در آمریکا و بیش از شش برابر شدت انرژی در ژاپن است. همچنین در مورد مصرف بنزین خودروها، اگر مصرف سوخت کل کشورهای صنعتی را بر تعداد خودرو های آن‌ها تقسیم کنیم، به ازای هر  خودرو در اروپا روزانه 2 لیتر و در آمریکا 4 لیتر بنزین مصرف می شود، اما اگر این ضرب و تقسیم ساده را درخصوص کشور ایران صورت دهیم به رقم مصرفی 11 لیتر در روز برای هر خودرو خواهیم رسید(4). با این مصرف بالا، طبیعی می‌نماید که دل‌سوزان پیشرفت اقتصادی کشور، باید به جای سدسازی و عرضه‌ی بیشتر انرژی، به اصلاح روند مصرف انرژی روی بیاورند.

 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
روز ملی حمایت از رودخانه ها
ساعت ٤:۱٤ ‎ب.ظ روز ٢۸ اردیبهشت ۱۳٩٢ : توسط : عباس محمدی

گروه دوستداران محیط زیست دانشگاه شریف

در حال حاضر از هر هفت نفر انسان روی کره زمین یک نفر به آب آشامیدنی سالم دسترسی ندارد و از سوی دیگر آب به عنوان یکی از عوامل کلیدی صنایع گوناگون، سیاست گذاری های کلان کشور ها و تصمیم گیری های شخصی، رفته رفته به یک فاکتور مهم تبدیل می شود.

 از این رو گروه دوستداران محیط زیست دانشگاه صنعتی شریف با همکاری کرسی یونسکو در مدیریت آب و محیط زیست، نشستی را تحت عنوان

 " طلای بی رنگ  آینده آب در ایران، پایدار یا ناپایدار؟"

در تاریخ 29 ام اردیبهشت مصادف با روزملی حمایت از رودخانه ها از ساعت 16 الی 20 در سالن آمفی تاتر مرکزی دانشگاه شریفبرگزار خواهد کرد تا مروری بر وضعیت فعلی منابع آبی کشور از دیدگاه توسعه پایدار داشته باشیم.

 در این نشست، اساتید زیر سخنرانی خواهند داشت:

 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
سدها، و وحدت و امنیت ملی
ساعت ٩:٥٠ ‎ب.ظ روز ٢۱ فروردین ۱۳٩٢ : توسط : عباس محمدی

رودخانه‌ها، همچون دیگر پدیده‌های طبیعی، بی‌اعتنا به مرزهای ساختگی سیاسی، به بخش‌های گوناگون درون یک کشور و نیز به خارج از آن، سود می‌رسانند. در این جا، نیم‌نگاهی به اثر سدها در افزایش تنش‌های قومی و منطقه‌ای و بین‌المللی می اندازیم؛ نکته‌ای که هیچ‌گاه از سوی سدسازان و مدیران بخش آب کشور به آن اشاره نشده است. در چند سال اخیر، با زیاده‌روی‌هایی که در کار ساخت سد صورت گرفته، نارضایتی مردمی که خانه و زمین کشاورزی و مرتع و زیارتگاه و میراث فرهنگی خود را براثر غرق شدن در دریاچه‌ی سدها از دست می‌دهند، و همچنین ناخرسندی و خشم مردمی که بهره‌برداران سنتی آب رودخانه یا تالاب انتهایی آن بوده‌اند، افزایش چشم‌گیر یافته است.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
24 اسفند، روز حمایت از رودها
ساعت ٩:٤۱ ‎ب.ظ روز ۱٩ اسفند ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

عباس محمدی- سبزپرس

از سال 1997 روز چهاردهم مارچ به روزی بین المللی برای نقد سیاست‌های سدسازی و طرح‌های انتقال بین‌حوزه‌ای آب بدل شده است. سازمان‌های مردم‌نهاد بسیاری در نقاط گوناگون جهان، می‌کوشند با نوشتن یادداشت و مقاله، برگزاری نشست، انجام تظاهرات، و با به اشتراک گذاشتن فیلم و عکس اقدام‌های خود در حمایت از جریان طبیعی رودخانه‌ها، نشان دهند که خواسته‌هایشان نه تنها محلی و مربوط به یک منطقه یا کشور است، بلکه همچنین با یک هدف جهانی پیوند دارد. Day of Action

www.internationalrivers.org

رودها ضامن سرزندگی بسیاری از دشت‌ها و کوهستان‌ها و جنگل‌ها، و خود در برگیرنده‌ و پدیدآورنده‌ی زیست‌بوم‌هایی بس غنی هستند. شوربختانه اما، امروزه تقریبا هیچ رود بزرگی با آورد طبیعی خود و بی‌گزند مانع‌هایی به نام سد، به دریا یا تالاب و دریاچه نمی‌رسد. بخش بزرگی از آسیب‌دیدگی محیط زیست جهانی، شامل: نابودی یا کم شدن شمار ماهیان و پرندگان، خشک شدن تالاب‌ها، تخریب محیط زیست پرغنای کناردریایی، افت سفره‌های آب‌ زیرزمینی، و گرمایش زمین، نتیجه‌ی برنامه‌های بی‌ملاحظه‌ی سدسازی بوده است. همچنین سد سازی‌ها و برداشت آب یک حوزه به نفع حوزه‌ای دیگر، موجب تخریب کشاورزی و بنیان زیست انسانی در پاره‌ای نقاط که تمدن‌هایی به عمر بشریت داشته‌اند (همچون میان‌رودان و سیستان) شده است.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
درخت کاری و بازدید از رودخانه ی جاجرود
ساعت ۱٢:۱٢ ‎ق.ظ روز ۸ اسفند ۱۳٩۱ : توسط : مریم عطاریه

درخت­کاری و بازدید از رودخانه­ی جاجرود
به مناسبت روز جهانی حفاظت از رودخانه­ها و روز درخت­کاری

18اسفند 1391

 14 مارچ (24 اسفند) از سوی منتقدان سدسازی و طرفداران جریان طبیعی رودها به عنوان «روز جهانی حفاظت رودها» نامیده شده است. رودخانه­ها که خاستگاه اصلی­شان کوهستان است، از عناصر مهم شکل دهنده ی زیست­بوم­ها هستند. در این راستا گروه دیده­بان کوهستان (دکا)، از اعضا و همه­ی علاقمندان دعوت می­کند برای گرامی­داشت روز جهانی حفاظت از رودخانه­ها در برنامه ی بازدید از رودخانه جاجرود و درخت­کاری در منطقه­ی پارک غزال (جاده­ی جاجرود) یا منطقه ی تلو (بسته به برنامه ریزی اداره ی کل منابع طبیعی استان)در روز 18 اسفند شرکت نمایند. در این برنامه موسسه­ی سنستا (Cenesta) و استادانی هم­چون خانم ظفرنژاد پژوهشگر حوزه­ی آب، یاری­گر ما خواهند بود.


 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
درخواست از دانشگاهیان در ارتباط با دکتر کردوانی
ساعت ۱:۳۳ ‎ب.ظ روز ٢۱ آبان ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

دانشگاهیان ما (شامل استادان و دانشجویان)، حتی آن دسته که رشته شان محیط زیست، منابع طبیعی، و دیگر شاخه های مرتبط است، حضور شایسته ای در کارزارهای زیست محیطی جامعه ندارند. به این معنا که بیشتر آنان برخورد فعالی با مخربان و آلوده کنندگان محیط زیست، حضور ملموسی در نشست و برخاست های مردمی، و کار پیگیرانه ای در رسانه ها ندارند. در یادداشت زیر، که در سبزپرس درج شده است، با توجه به این که دکتر پرویز کردوانی استاد معتبرترین و قدیمی ترین دانشگاه کشور بوده، از استادان دانشگاه تهران درخواست کرده ام که در مورد گفته های ایشان که به نظر من نه تنها از نظر علمی بسیار سبک است، بلکه فاقد روشمندی های ابتدایی یک گفتمان هم هست، نظر دهند.

 دکتر پرویز کردوانی، استاد گروه جغرافیای دانشگاه تهران است. او عنوان مهم "استاد نمونه" ی این دانشگاه، و عنوان "چهره ی علمی ماندگار" را از سوی دولت نیز دارد. ایشان همچنین چندین جلد کتاب تالیف کرده اند که غالبا از سوی دانشگاه تهران منتشر شده است. این استاد، دست کم با کتاب "نظریه ی جدید درباره ی کویرها" جزو نظریه پردازان یا صاحبان کرسی نظریه پردازی قدیمی ترین دانشگاه کشور  به شمار می روند. از این استاد دانشگاه، در رسانه ها با عنوان هایی مانند "پدر کویر شناسی ایران" و "چهره ی محیط زیستی" هم یاد می شود.

 من، نه آکادمیسین هستم و نه پژوهشگر حرفه ای و فقط چند سالی در دانشکده ی کشاورزی دانشگاه تهران درس خوانده ام و در فضای اجتماعی کشور، حداکثر خودم را یک "کنشگر محیط زیست" می دانم. اما، در مقام یک ایرانی به دانشگاه تهران که قدیمی ترین دانشگاه زنده ی کشور و معتبرترین آن ها است، افتخار می کنم و نگران اعتبار علمی آن هستم.

 می دانم که مطابق الفبای کار پژوهشی، نظر دادن درباره ی موضوع های محیط زیستی، مثلا تالاب ها و دریاچه ها، باید بسیار محتاطانه (و نه همراه با حکم های قاطعانه) باشد. این نظرها باید با استناد به آمار و پژوهش های گوناگون، با اتکا به مطالعه های میدانی، و با ذکر دقیق منابع و مآخذ باشد. جناب استاد دکتر پرویز کردوانی، اما چنین سخن نمی گویند و چنین کتاب و مقاله نمی نویسند... . در کتاب هایشان که من بسیاری از آن ها را با بردباری خوانده ام، و در مصاحبه های مطبوعاتی و رادیو تلویزیونی شان، نشانی از تدقیق علمی، ارجاع مشخص به تحقیقات دیگران، و روحیه ی شنوندگی و پذیرش نظر دیگران، نمی بینم.

 استاد دکتر پرویز کردوانی، طرف مشورت دولتمردان ما است که با قلمی در دست، آماده ی تخصیص بودجه برای کشیدن جاده از میان هر دریاچه و جنگل و کوه، یا زدن سد بر هر رود؛ با یک کلنگ آماده ی آغاز عملیات عمرانی؛ با یک قیچی آماده ی بریدن نوار سه رنگ افتتاح؛ و... اصولا شیفته ی این گونه آیین های هیجان انگیز هستند. استاد گرامی، به تازگی، و برای چندمین بار، خشک شدن دریاچه ی اورمیه را توجیه کردند و به این ترتیب دست سد سازان و حفر کنندگان چاه های بی شمار در اطراف دریاچه و مجوز دهندگان به آن ها را "شستند". ایشان فرموده اند که «دریاچه ارومیه هم‌اکنون با ایجاد گرد و غبار از سطح، و شور کردن آب از عمق، به آلودگی محیط زیست می‌افزاید... و بهتر است سطح آن با شن و ماسه پر شود».

 من، در مقام یک ایرانی دلواپس آبروی دانشگاه تهران، از دیگر استادان آن دانشگاه فروتنانه درخواست دارم نظر خود را درباره ی این فرمایش های استاد کردوانی – که البته منطبق با روش های تحقیقی که به ما تدریس شده، نیست– بیان کنند.

 نکته: در این یادداشت کوتاه، تا آن جا که بلد بودم، با "احترامات فائقه" از استاد دکتر کردوانی یاد کرده ام، چرا که پیش تر، حتی دوستان من در سبزپرس هم مقاله ی مرا "در نقد دکتر کردوانی" منتشر نکرده اند!

 

 

 


 
شکرشکنی تازه ی دکتر کردوانی!
ساعت ۱٠:۳٦ ‎ق.ظ روز ٢٠ آبان ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

یک بار دیگر استاد نمونه جناب آقای پروفسور دکتر پرویز کردوانی زبان به سخن گشودند، و در و گوهر بر فضای رسانه ای کشور، به ویژه بر ستون های زیست محیطی باریدن گرفت و دل های خسته ی دردمندان عرصه ی طبیعت این سرزمین - بلکه کل جهان - دگرباره جوان و شاداب شد!

حضرت ایشان که "پدر کویر شناسی ایران" کمترین لقب شان، و "صاحب کرسی نظریه پردازی" دانشگاه تهران فقط یکی از کنیه هاشان است، و از افتخارات تابناک جهان فرهنگ و دانش به شمار می روند، به تازگی پس از خواندن دعای زیارت اهل قبور بر مزار شادروان دریاچه ی اورمیه فرموده اند:

ایسنا "... دریاچه ارومیه را کشته‌ایم و چاره‌ای برای دوباره زنده‌کردن آن نداریم... باید نمک این دریاچه را هرچه زودتر برداشت کرد تا بیش از این به آب‌های زیرزمینی ضرر نزند، ضمن این‌که نمک این دریاچه با سایر نمک‌ها متفاوت است و می‌تواند در صنایع مختلف مانند تولید خمیر‌دندان مورد استفاده قرار بگیرد... آذربایجان می‌تواند از وضعیت فعلی استفاده کند به شرط این‌که نمک‌ها برداشت شود و سطح دریاچه با شن و ماسه پر شود تا سبز‌شدن سطح آن از ایجاد گرد و غبار و فرستادن باد گرم به شهرهای اطراف جلوگیری کند."

بدیهی است که با چند میلیارد تن نمک این دریاچه ی سابق و منحله می توانیم تریلیون ها لوله خمیردندان ویژه ی لثه های حساس تولید کنیم و آن ها را به تمامی بلاد و قصبات جهان و بلکه کهکشان صادر کنیم و در این وانفسای بی دلاری، خانه هامان را پر ارز و پر رونق سازیم. همچنین می توانیم با خشک کردن دریای خزر و خلیج فارس و دریای عمان، سرانه ی فضای سبز کلیه ی ساکنان کره ی ارض را چند برابر کنیم.

از مقامات مسوول، عاجزانه درخواست داریم به منظور حفظ این ذریه ی گرانقدر کویر، و جلوگیری از ربوده شدن شان توسط عوامل انگلیس و آمریکای جهانخوار، که قطعا برای استفاده از تجربه های "دریاچه کشی" ایشان نقشه کشیده اند، هرچه سریع تر نسبت به استقرار بادیگاردهای کافی برایشان اقدام نمایند.

برای آشنایی بیشتر با این چهره ی جاودان علم و معرفت، نگاه کنید به: اینجا و اینجا


 
لطفا امضا کنید!
ساعت ٩:٠٠ ‎ب.ظ روز ٢٤ شهریور ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

همبستگی جهانی در برابر سد ایلی سو در ترکیه

همه ی طبیعت دوستان، ‌کسانی که از ریزگردهای ناشی از خشک شدن تالاب ها در رنج اند، آنان که نابودی میراث های فرهنگی را بر نمی تابند، و کسانی را که در غم "سد زدگان" شریک اند... به امضای تومار در اعتراض به ساخت سد عظیم ایلیسو در ترکیه که تیر خلاصی به منطقه ی تاریخی حسن کیف و بر حیات رودخانه ی دجله و شط العرب خواهد زد، فرا می خوانیم.

لطفا نامه به کمیته ی جهانی یونسکو را در اینجا امضا کنید؛ حدود 17000 امضای دیگر لازم است تا این دادخواست در یونسکو مورد توجه قرار گیرد.

توضیحات بیشتر را در مهار بیابان زایی، و متن فارسی دادخواست را در "ادامه ی مطلب" بخوانید.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
پیروزی مخالفان یک سد
ساعت ٥:٢٥ ‎ب.ظ روز ٩ شهریور ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

در روز 16 آگوست (26 مرداد)، پس از حدود ده سال کارزار بر ضد سد لا پورتا (La Porta Dam)، ساخت این سد رسما لغو شد. این، یک پیروزی شگفت آور برای جامعه های محلی در مکزیک، به ویژه برای "شورای صاحبان زمین های مشترک" و "جوامع مخالف سد لا پورتا" که از ابتدا با این پروژه مخالف بودند؛ و نیز یک پیروزی برای جنبش بزرگ تر آمریکای لاتین برای حفاظت رودخانه ها و حقوق بشر است. قرار بود که سد لا پورتا نهصد مگاوات برق تولید کند و در 28 کیلومتری شهر آکاپولکو، روی رودخانه ی پاپاگایو ساخته شود. این سد در صورت ساخته شدن، هفده هزار هکتار زمین را غرق و 25000 نفر را جابجا می کرد و بر زندگی 75000 نفر در پایین دست تاثیر می گذاشت.Rodolfo (far left) speaking with activists from Mexico, Uganda, Colombia and the Philippines during Rivers for Life 3.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
فنی سازی آسیب های سد سازی
ساعت ٦:٢٤ ‎ب.ظ روز ٢٩ امرداد ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

عباس محمدی- سبز پرس

 به نظر می رسد که پایه گذاری دانشگاه و دانش اندوزی نوین، در ایران با اشکال هایی مهم همراه بوده است. در غرب، دانشی که امروزه به عامل برتری جهانی غربیان در زمینه ی قدرت اقتصادی و اجتماعی بدل شده، با نگرش انتقادی به گذشته و با ارزش گذاری بر خواسته های عموم مردم و رای و نظر ایشان پا گرفت. این دو امر نیز با بحث های اجتماعی و ارج نهادن بر علوم اجتماعی ملازمه داشته و دارد. اما در ایران، اگر دارالفنون را نقطه ی آغاز شکل گیری دانشگاه بدانیم، می بینیم که در آن رشته های تحصیلی عبارت بودند از: علوم فنی و نظامی و اقتصادی. پایه گذاری دانشگاه تهران هم اساسا با رشته های مهندسی و اقتصادی صورت گرفت، و در هیچ کدام از این نهادهای آموزشی که شالوده ی دانشگاه های بعدی کشور را پدید آوردند، سنت نقادی اجتماعی به رسمیت شناخته نشد و حتی سرسختانه با آن مبارزه شد(1).

 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
شکایت سد سازان از منتقدان سدسازی
ساعت ٤:۳٧ ‎ب.ظ روز ٩ امرداد ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

سبز پرس

در پی شدت گرفتن انتقادات فعالان اجتماعی و محیط زیست زاگرس میانی نسبت به آسیب های سدسازی به محیط زیست طبیعی و انسانی این منطقه، «شرکت توسعه منابع آب و نیروی ایران» از «آژانس خبری بختیاری (ایبنانیوز)» شکایت کرد.

 به گزارش سبزپرس، با شکایت شرکت آب و نیرو،مدیرمسئول ایبنانیوز، امروز (دوشنبه) در شعبه 4 بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب تهران حضور یافت و به پرسش های بازپرس این دادسرا پاسخ گفت.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
سمفونی کارون؛ نوای ناساز
ساعت ٤:۳٧ ‎ب.ظ روز ۱٩ تیر ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

عباس محمدی- سبز پرس

  دوست مفروش به دنیا که بسی سود نکرد

   آن که یوسف به زر ناسره بفرخته بود

                                                حافظ 

از ابتدا نیز چندان امیدوار نبودیم که مجید انتظامی، به خاطر رودخانه ی کارون از اجرای "سمفونی کارون" که سفارش شرکت توسعه ی منابع آب (کارفرمای اصلی سد سازی های بزرگ کشور) بوده است، سر باز زند. امروزه، اکثریت مردم عادی از نداری به محیط زیست بی اعتنا هستند، و داراها نیز گویی کاری ندارند جز این که به هر شیوه ای همچنان پول بر پول بگذارند تا مبادا از همگنان خویش عقب بمانند! در فضای این "مسابقه ی ملی برای تخریب"، و در این محیط زهرآگین از چرکابه ی پول پرستی، دور از ذهن می نماید که کسی پرداخت ده ها میلیون تومانی کاخ نشینان را، در اعتراض به نادیده گرفته شدن حقوق فرودستان جامعه یا تخریب طبیعت بی زبان، پس بزند!

اما می خواستیم، و تا حدودی توانستیم، که بر اندیشه ی بخشی از جامعه ی هنری و روشنفکری تاثیر بگذاریم و به آنان یادآور شویم که مساله ی حقوق جامعه های محلی، حفظ محیط زیست، و حفظ میراث فرهنگی، باید بسیار بیش از این ها در آثار و گفته های ایشان بازتاب داشته باشد. انتظامی، در نشست خبری 13 تیر گفت که روزها است که به خاطر «مسایل حاشیه ای سمفونی کارون» درگیر شده و خوابش به هم خورده است؛ آری، لازم است که خواب همه مان و همه شان کمی به هم بخورد!

 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
اعتراض به اجرای سمفونی کارون
ساعت ٤:٠٧ ‎ب.ظ روز ۱٩ تیر ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

سمفونی کارون که به سفارش شرکت توسعه ی منابع آب و به دست مجید انتظامی ساخته شده بود، با وجود مخالفت های بسیار و درخواست چند صد کارشناس حوزه ی کشاورزی و آب و محیط زیست مبنی بر خودداری انتظامی از اجرا، در روزهای جمعه و شنبه ی گذشته در تالار وحدت تهران اجرا شد.

از ساعت 7 بعد از ظهر روز شنبه، چند نفر از منتقدان سد سازی، در جلوی تالار وحدت حضور یافتند و اعتراض خود را به گوش مدعوین و کسانی که بلیط خریده بودند رساندند. چند تایی از شعارهای نوشته شده بر روی کاغذهای معترضان، چنین بود:

آقای انتظامی، لطفا حساب خود را از مخربان سرزمین جدا کنید!

 هنر خوار شد، جادوی ارجمند   /  نهان راستی، آشکارا گزند (فردوسی)

هنر، فریب ساخت و سازگرایان را نمی خورد.

 آقای انتظامی، صدها هزار هموطن آسیب دیده از سد سازی، از شما انتظار دیگری دارند!

 سد سازی، کمکی به کشاورزی نمی کند.

 سد سازان، مسئول غرق شدن صدها هزار هکتار مرتع و جنگل، و صدها روستای کشور هستند.

 سد سازی، موجب بیکاری و آوارگی صدها هزار نفر از هم میهنان ما شده است.

گزارش هایی از این اعتراض را می توانید در زیر بخوانید:

سبزپرس       خبرگزاری مهر      خبرگزاری ایسنا   

 و سخنی از محسن رضایی:  ساخت سمفونی کارون نباید برای توجیه اشتباه مدیران باشد

اطلاعات بیشتر درباره ی سد گتوند و حواشی سمفونی کارون، در: ایبنا نیوز


 
رکوئیمی برای کارون (پیامی از فرهاد ورهرام به مجید انتظامی)!
ساعت ٦:٠۱ ‎ب.ظ روز ۱۳ تیر ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

مقاله ای بسیار ارزنده و خواندنی از استاد فرهاد ورهرام، مستند ساز و مردم شناس برجسته ی کشور را در ارتباط با ساخت سمفونی کارون توسط مجید انتظامی (به سفارش شرکت توسعه ی منابع آب) در مهار بیابانزایی بخوانید.

 

 

 

ورهرام در یکی از نشست های انجمن کوه نوردان ایران


 
یک درخواست از استاد مجید انتظامی
ساعت ٦:٢۱ ‎ب.ظ روز ۱٠ تیر ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

انجمن ها و دوستان گرامی

لطفا متن نامه به استاد مجید انتظامی (در ارتباط با اجرای "سمفونی کارون") را در تارنمای دیده بان طبیعت بختیاری بخوانید و امضا کنید.

و البته، لازم به یادآوری است که مجید انتظامی، امروز اعلام داشته است: سمفونی کارون را در حمایت از سد سازی نساخته ام


 
آقای انتظامی، لطفا مراقب باشید!
ساعت ٦:٠٥ ‎ب.ظ روز ۱٠ تیر ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

عباس محمدی- سبز پرس

بارها، ساخته ی کم مانند مجید انتظامی؛ موسیقی فیلم "از کرخه تا راین"، تار و پود روان مرا به خلجان درآورده است. با این نوا، اطمینان دارم که میلیون ها ایرانی همچون من به پهنای صورت اشک ریخته اند، چرا که در آن ترجمان و تسلای اندوه و حرمان های خویش را یافته اند. چنان که در موسیقی تاثر برانگیز "بایسیکل ران" رنج فقر را با جان خود شنیده اند.

هنر، در والاترین فرم ها و تجلی های خود، از طبیعت سرچشمه می گیرد و به انسان – گسترده ترین گروه های انسانی- خدمت می کند. و در میان هنرها، موسیقی با زبانی که در تمامی پهنه ی گیتی درک می شود، جایگاهی بس شکوهمند دارد. اگر بتهوون بیش از دویست سال است که برای همه ی نسل ها و برای شنوندگانی بس متفاوت؛ خاص و عام و از همه ی ملیت ها و قومیت ها در صدر قرار دارد، به این دلیل است که او عشق به انسانیت و آزادگی را با عشق و احترام به طبیعت، در بافتی هنرمندانه تقدیم جهانیان کرد. او که یقینا برای همه ی بزرگان موسیقی الگو و سرمشق است، سمفونی باشکوه اروییکا را ابتدا برای نکوداشت ناپلئون بناپارت (که مزورانه خود را آزادی خواه جا زده بود) ساخت، اما هنگامی که دریافت وی به راه امپراتوری و خودکامگی می رود، برگ پیشکش سمفونی به ناپلئون را پاره کرد. موومان دوم سمفونی پاستورال او، چنان که خودش در شرح آن قطعه نوشته، «جریان آرام نهر آب و نوای فاختگان» را توصیف می کند؛ آب و رودی که در این یادداشت، موضوع سخن ما با استاد مجید انتظامی است.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
آقای انتظامی، لطفا انصراف دهید!
ساعت ٤:۱٥ ‎ب.ظ روز ٦ تیر ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

وزارت نیرو یا سازمان های وابسته، سفارش یک سمفونی به نام "کارون" را داده است تا (به نظر من) ماله ای بر زخم های بی شماری که بر طبیعت کوهستانی و بر مردم کوه نشین کشور وارد کرده اند بکشد.

من چند بار اشاره کرده ام که جامعه ی روشنفکری ایران، با محیط زیست بسیار بیگانه است؛ می توان استاد هنرمند، مجید انتظامی را هم در این مقوله جای داد. به سخنان او در گفتگو با خبرگزاری فارس توجه کنید‌(به نقل از فرارو):

همیشه این معنا وجود داشته که آب مایه حیات است اما در عین حال نیز می‌تواند نابود کننده باشد که این مقوله در سیل و بارندگی‌های بزرگ اتفاق می‌افتد. من در این اثر، عظمت کاری را که جوانان ما در پروژه سدسازی‌های کشور برای جلوگیری از این اتفاقات انجام می‌دهند، نیز به تصویر می‌کشم در واقع این جنگ بین انسان و طبیعت در طول کار خودش را به خوبی نشان می‌دهد. 

در کمال خاکساری، به این استاد مسلم موسیقی می گویم که دوره ی ضرورت "جنگ بین انسان و طبیعت" چندین دهه است که سپری شده و اینک انسان قدر قدرت باید به مراقبت از طبیعت - این مادر آسیب دیده ی خویش- بپردازد. همچنین به نمایندگی از سوی انجمن کوه نوردان ایران، و در مقام یک شهروند ساده که از دیدن صحنه های آوارگی مردم "سد زده" و به زیر آب رفتن جنگل ها و درختان کهنسال و صدها محوطه ی ارزشمند باستانی و فرهنگی... دلگیر و غم زده است، از ایشان درخواست می کنم از اجرای این سمفونی به نام وزارت نیرو، خودداری کنند.

همچنین بخوانید:

 

آقای انتظامی؛ لطفاً سمفونی مرگ کارون را بنوازید! از محمد درویش

 سمفونی کارون و سخنی با استاد مجید انتظامی از ایبنا نیوز

  انتقاد دانشجویان و دانش آموختگان خوزستان به مجید انتظامی

سمفونی کارون لغو شود؛ رییس مجمع ملی تشکل های کشاورزی کشور

 


 
سراب کیان و سلطان صاحبقران
ساعت ٧:٠٠ ‎ق.ظ روز ٤ تیر ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

مطالعه ی تاریخ، به ما کمک می کند که دریابیم وضع پوشش گیاهی و به طور کلی محیط زیست کشورمان تا چه حد طبیعی، و  چقدر حاصل رفتار انسانی است. در این زمینه، برای مثال، علاقمندان را توصیه به خواندن کتاب سیمای تاریخی جنگل های طبیعی و درختزارهای ایران نوشته ی هانس بوبک می کنم (یادداشتی از نگارنده درباره ی این کتاب را در اینجا بخوانید). 

دوست پژوهشگرم، کوشان مهران، از معدود فعالان محیط زیست ایران است که نوشته هایش پر از شاهد مثال های تاریخی است و به همین دلیل، خواندن آن ها بسیار دلنشین است. در زیر، یکی از یادداشت های او را می بینید: 

در سال 1309 هجری قمری ناصرالدین شاه درحین سفر به عراق عجم (اراک و مناطق مرکزی کشور) سفرنامه ای ترتیب داد. حال که به یمن سد سازی، سراب کیان و پوشش جنگلی آن نابود می گردد، بد نیست پیش از آن که عده ای پاچه ورمالیده مدعی شوند که از ابتدا آنجا دار و درختی نبوده (یا تغییرات اقلیم همه را نابود کرده) نیم نگاهی به بخشی از دیده های «شهریار جاده ها» بیافکنیم که ... تا سیه رو شود، هر که در او غش باشد!

روز پنجشنبه ... ذی الحجه الحرام سال 1309

امروز باید برویم به سراب کیان، یعنی به جهت سیاحت و تماشا رفته عصر مراجعت می کنیم. صبح زود برخاسته سوار شدیم.اکیرخان سردار هم چون اینجاها را بلدیت دارد در رکاب ما سوار شد و مرط (Meret)آدم او که ترکمان است، همه جا از جلو ما راه بلدی می کرد. از دره ی نهاوند به طرف صحرا راندیم. شهر نهاوند دست راست افتاده اما خیلی دور است. یک راهی هم از دامنه می رفت که خیلی خوب و خلوت بود. لکن ما به راهنمایی مرط از این راه رفتیم. از تپه بالا رفته جلگه دیگری پیدا شد که دهات نهاوند در این صفحه واقع است و تمام صحرا پوشیده از حاصل زراعت بوده جاده باریکی داشت که ما از کنار زراعات گذشتیم[ناصرالدین شاه، خودش خوب و یا بد، در سفرها بسیار دقت می کرد به کشاورزی مردم آسیبی نرسد و در صورت بروز خسارت دستور پرداخت نقدی آن را می داد] به اول دهی که رسیدیم، زراکون یا زراین است و راه رو به مغرب جنوبی است. در دست راست هم ده برزو و گیران بود و دست چپ ده کرک علی و سفلی و ما از وسط ده کرک گذشتیم. ده حاجی آباد هم دست چپ واقع بود. از کرک که گذشتیم جلگه وسیع شد و ده کیان از دور نمایان شد که روی تپه واقع است.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
بازدید از سد کارون 3
ساعت ٦:۱٧ ‎ب.ظ روز ٢ تیر ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

انجمن زیست محیطی برگ سبز زاگرس لرستان، به تازگی بازدیدی از دریاچه ی سد کارون 3 داشته و در پی آن نامه ی زیر را برای  نماینده ی ایذه در مجلس و استاندار خوزستان نوشته که بیانگر بی توجهی سدسازان به زندگی و سرنوشت جامعه های متاثر از سد سازی است:

 بسمه تعالی

  نماینده محترم مردم شهرستان ایذه در مجلس شورای اسلامی جناب آقای حجت الله درویشی

 استاندار محترم استان خوزستان جناب آقای حجازی

 موضوع: مشکلات زیست محیطی و محرومیت مردم منطقه دنباله رود شمالی از بخش ده دز شهرستان ایذه

  سلام علیکم؛ احتراماً به استحضار می رساند در اردیبهشت 1391 تعدادی از اعضای این انجمن جهت بازدید از سد کارون 3 و جاذبه های طبیعی منطقه به بخش «ده دز» از توابع شهرستان ایذه عزیمت نموده، بخشی که بسیاری از روستاهای آن مشرف به دریاچه این سد می باشد. هرچند وجود با ارزش این سد در سطح کلان دارای اهمیت است، ولی در سطح منطقه ای باعث بروز مشکلات عدیده ای برای ساکنین در این مناطق شده است. آنچه مسلم است ساخت چنین پروژه های عمرانی در یک منطقه می    بایست ابتدائاً برای جوامع بومی و محلی ایجاد انگیزه و رشد اقتصادی را به همراه داشته باشد. (از ارکان اصلی توسعه پایدار) متأسفانه آنچه را که ما از ساکنین روستای همجوار سد شاهد بودیم، رشد فقر و مهاجرت گسترده مردم این مناطق به حاشیه شهرهای همجوار و تخریب شدید محیط زیست بوده است. و علناً این مناطق بعد از آبگیری سد ،تنها جاده دسترسی این روستاها به شهر ایذه ،کاملاً زیراب رفته و دسترسی ماشینی مردم کاملاً قطع گردیده است. که جا داشت متولیان امر قبل از آبگیری سد جاده ای مناسب جهت ارتباط مردم احداث می نمودند. در حال حاضر با توجه به موقعیت طبیعی این مناطق که بیشتر پوشیده از جنگل بلوط می باشد و به علت مشکلات موجود و نبود سوخت کافی (نفت و گاز) به صورت گسترده مردم برای حل مشکلات روزانه خود با توجه به سردسیر بودن این مناطق کوهستانی رو به قطع درختان بلوط در سطح وسیع جهت تأمین سوخت مورد نیاز خود آورده اند. تا جائیکه با وضعیت دلخراشی در تخریب محیط زیست روبرو بودیم.

 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
سمفونی کارون؛ سمفونی نیستی و رنج؟!
ساعت ۱٠:٢٤ ‎ق.ظ روز ۳٠ خرداد ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

در ایبنا نیوز آمده است که آهنگساز نامی کشورمان، مجید انتظامی، یک سمفونی به سفارش شرکت توسعه ی منابع آب که مدیر دولتی و سفارش دهنده ی بزرگ ترین سدهای کشور است، در دست ساخت و تدوین دارد.

سمفونی کارون و سخنی با استاد مجید انتظامی

پیدا است که بازیگران نمایش های "خودکفایی در صنعت سد" قصد دارند با اجرای یک صحنه پردازی جلوه فروشانه ی دیگر، این بار با استفاده از خوشنامی یک هنرمند برجسته، نخست هزینه سازی دیگری را رقم بزنند، و دیگر این که سرود مستانه ای برای "پیروزی" های خود بر رودخانه ی ستم دیده و تخریب شده ی کارون سر دهند!

در عین حال، فرصت خوبی است که فعالان محیط زیست و علاقمندان به سرنوشت تیره ی "سد زدگان" گتوند و ... بکوشند با استاد مجید انتظامی تماس بگیرند و او را در جریان بلاهایی که سد سازی بر سر مردم بختیاری و خوزستان، و به طور کلی بر سر سرمایه های طبیعی کشور آورده قرار دهند.


 
در نقد سد سازی... این بار در مجلس
ساعت ٤:۳٠ ‎ب.ظ روز ٢۸ خرداد ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

جای خوشوقتی است که انتقاد به وزارت نیرو و عواقب طرح های سد سازی (که از جمله شامل بی توجهی به حقوق اهالی روستاها و بهره برداران مراتعی که به زیر آب می رود) به مجلس کشیده شده است. اما، اگر مانند انتقادهای نماینده ی مسجد سلیمان محدود به حقوق "70 خانوار" شود، در واقع ندیدن اصل موضوع است!

ابراز نگرانی نماینده مسجدسلیمان از اعمال فشار وزارت نیرو به اهالی سد گتوند

می توانید در ایبنا نیوز بخوانید:

وزیر نیرو به خاطر وضع ناگوار روستائیان سد گتوند به مجلس احضار شد

ابراز نگرانی نماینده مسجدسلیمان از اعمال فشار وزارت نیرو به اهالی سد گتوند


 
سد گتوند؛ نقطه عطفی در جریان مبارزه با سد سازی
ساعت ۸:۳۱ ‎ب.ظ روز ٢٥ خرداد ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

ساخت و آبگیری سد گتوند، با وجود هشدارهای قبلی کارشناسان و با وجود مخالفت بسیاری از اهالی و بهره برداران مراتع و جنگل های منطقه، به سرانجام رسید. اما، به نظر می آید که ماجراهای این سد بد شگون به جایی رسیده که خوشبختانه، از رییس سازمان حفاظت محیط زیست و نمایندگان مردم خوزستان در مجلس تا رییس سازمان بازرسی کل کشور به انتقاد از آن پرداخته اند. امید آن که طرح شکایت از بانیان این سد، بتواند راه سد سازی های افراطی و بی ملاحظه در کشور را ببندد.

مجموعه ای از یادداشت ها در این زمینه را می توانید در ایبنا نیوز بخوانید:

 گزارش "جام جم" از ابعاد فنی واجتماعی سد گتوند

احضار مدیر سد گتوند به سازمان بازرسی کل کشور

 

 
ایراد در پروژه؟! نه... این جرمی بزرگ است!
ساعت ٤:٢۸ ‎ب.ظ روز ٢۳ خرداد ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

کلیپ زیر را ببینید تا دریابید که بر هم میهنان کوه نشین خود چه روا می داریم... . مدیران بخش آب کشور، بسیار مواقع ما منتقدان سد سازی را متهم به "احساساتی" بودن می کنند! از آنان می پرسم که آیا شما را قلبی در سینه هست؟! انسان بی احساس، چه موجودی است؟! چه کسی می تواند با دیدن این تصویرها، اشک نریزد و از انسان بودن خویش شرم نکند؟! گفته اند برای هر هکتار از مراتعی که سالانه چندین گوسفند را تغذیه می کند و هر درخت کنار آن دو سه گونی آرد به مردم می دهد، سی هزار تومان و برای هر متر مربع زمین های کشاورزی ششصد تومان بابت خسارت خواهند داد. به گفته ی یکی از اهالی که زمین ها و خانه اش به زیر آب خواهد رفت، حتی با پول دو هکتار زمین، نخواهند توانست یک توالت هم در شهر بخرند!

و این ستم بزرگ، همه برای آن که سدی برپا شود برای شور کردن آب کارون و کم آب تر کردن اهواز و آبادان! وای بر ما... وای بر ما...! 

دریافت فایل کلیپ از: تارنمای قانون

عکس ها و گزارش های دیگر در: ایبنا نیوز


 
پیگیرد حقوقی از سوی آسیب دیدگان از سد گتوند
ساعت ٧:٠٧ ‎ق.ظ روز ٢۱ خرداد ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

در همایش اول خرداد (روز ملی حمایت از رودخانه ها) در دانشگاه شریف، گفتم که امروزه نباید به انتقاد صرف از برنامه های سد سازی بی ملاحظه بسنده کنیم؛ وقت آن است که با پیگیری های قانونی، به طرح شکایت از آسیب رسانندگان به منابع ملی و جامعه های روستایی و عشایری، و از کسانی که با طرح های انتقال آب به وحدت ملی آسیب می رسانند، بپردازیم.

در آن همایش، محسن حیدری حقوق دان، نیز در این زمینه صحبت کرد. او در گفتگویی که در زیر می خوانید، به طرح پاره ای مسایل حقوقی در ارتباط با سد پر مساله ی گتوند پرداخته است.  Headline Image

سبز پرس

نماینده حقوقی اهالی روستای «گلزاری» در مخزن سد گتوند علیا گفت: مسئولان وزرات نیرو با وجود اینکه هنوز تملک اراضی برخی روستاها در مخزن سد گتوند علیا از جمله روستاهای «گلزاری»، «دم تنگ»، «تنگ هلیل» و «سربیشه» در منطقه «آبماهیک» از توابع بخش مرکزی شهرستان لالی انجام نشده، از هشتاد و سه روز پیش برق و آبرسانی به این روستا را قطع کرده‌اند تا با استفاده از گرمای توانفرسای خوزستان اهالی را مجبور به فروش اراضی خود و انجام معامله نمایند و در صورت ادامه محاصره روستائیان و عشایر بختیاری از سوی ادارات دولتی، اهالی از حق قانونی خود برای توقیف نیروگاه سد گتوند علیا استفاده خواهند کرد.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
آیا سد سازان تمام حقیقت را می گویند؟!
ساعت ٩:٢٦ ‎ق.ظ روز ۱٥ خرداد ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

به مناسبت 5 جون، روز جهانی محیط زیست

عباس محمدی- همشهری

 بر زبان آوردن بخشی از حقیقت، ممکن است نه تنها کمکی به دست آیا سدسازان حقیقت را می‌گویند؟!یافتن به حقیقت نکند، بلکه برعکس می تواند شنونده را از مسیر درک درست موقعیت دور سازد. نمونه ی طنز آمیز این واقعیت، آن لطیفه ی معروف است که شخصی می گوید می خواهم با فلانی ازدواج کنم و پنجاه درصد مشکل هم حل است: من، با این ازدواج موافق ام! اما، با وجود شناخته بودن ترفند "دروغ گویی با بیان بخشی از حقیقت"، این شیوه کاربرد فراوانی دارد؛ با کاربرد انواع روش های ماهرانه مانند استخراج و تفسیر آمار به قصد به دست آوردن نتیجه ی دلخواه، جا زدن خواسته های یک گروه اجتماعی به جای خواست "مردم"، بیان مشکلات یک منطقه و ربط دادن آن به امری بی ربط، مهندسی افکار عمومی و القای یک "نیازمندی" با نشان دادن لازمه های زندگی در جایی دیگر، و مانند این ها، ترفند یاد شده به سادگی تشخیص داده نمی شود و همچنان از سوی کسانی که می خواهند راست گویانه دغل ببازند، به کار می رود.

سد سازی به عنوان یک رشته ی ساختمانی پول ساز و کاری که جلوه های نمایشی برجسته ای دارد، پیشه ی خوبی برای گروه های اجتماعی فرادست به شمار می رود تا هم درآمد عالی داشته باشند و هم در جامعه جلوه فروشی کنند. از آن جا که سد سازان، هزینه های هنگفت طرح های خود را از محل درآمدهای عمومی به دست می آورند، خواه ناخواه، بخشی از کار آنان حساب پس دادن به مردم و بیان "حقیقت" ها به ایشان است که در این زمینه، شیوه ی یاد شده در بالا بسیار کارساز است. البته، در مواردی، کمترین نشانی از حقیقت در توجیه ساخت سد دیده نمی شود، اما در مواردی هم که درباره ی نیاز کشور به آب و برق یا اشتغال سخن می گویند، تمام واقعیت را بیان نمی کنند. در زیر، به اجمال و با نگاه به چند طرح کوچک و بزرگ سدسازی، در پی نقل بخش هایی از گفته های طراحان و مدافعان سد، نیمه ای ازحقیقت را که از سوی ایشان ناگفته (و یا ناشنیده) مانده، نقل می کنیم:


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
سینما، محیط زیست، سدسازی
ساعت ۱۱:٥٩ ‎ق.ظ روز ۱٢ خرداد ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

این تارنگار، پیش از این هم یادداشتی در زمینه ی رابطه ی هنرمندان و محیط زیست داشته است (اینجا)؛ اینک خوشحالم که از طریق دوستانم در ایبنا نیوز آگاهی یافتم که  محمود رحمانی، سینماگر جوان و پرکار اهل ایذه، مستند داستان گونه ای به نام "مادرم بلوط" ساخته است که ماجرای دلدادگی و سرگشتگی فردی است به نام اسد که با آبگیری سد کارون 3، کاشانه ی خود را از دست می دهد و شاهد نابودی هزاران درخت بلوط است (برای آشنایی بیشتر با محمود رحمانی، می توانید این گفتگو را بخوانید).

سعید رجبی فروتن، مدیر تارنمای روزانه های سینمایی، یادداشت زیر را به تاریخ 8 خرداد درباره ی "مادرم بلوط" نوشته است: 35_2163 

"مادرم بلوط" اثر محمود رحمانی فیلم هفته شد؛ نقد سدسازی در کانون توجه اهالی سینما 
محمود رحمانی

وقتی در روزنامه اعتماد امروز می خوانم که یکی از سیاست های زیست محیطی کشور جلوگیری از سد سازی بیشتر است، به یاد مستند فوق العاده تماشایی مادرم بلوط کار مستند ساز با استعداد خوزستانی می افتم. این هفته مجوز چهار کار درخشان او برای عرضه در شبکه صادر می شود و موسسه ای که اختصاصاً در زمینه مستند فعالیت می کند، اقدام به انتشار آنها خواهد کرد. با چه تیراژ و با کدام نقشه راه قصد توزیع و پخش آنها را دارد، نمیدانم. با خودم می اندیشم که اگر تلویزیون کشور با بی پروایی در دو دهه گذشته شرایط تولید و پخش مستندهای اثر گذاری چون مادرم بلوط را فراهم می کرد، شاید مسئولان محیط زیست کشور زودتر از اینها به فکر تجدید نظر در باره سیاست هایشان می افتادند و بالاخره پی می بردند که زیان های ساخت سد، بیش از منافع آن است. مادرم بلوط فیلمی است در باره عوارض زیست محیطی احداث سد کارون ۳ و تخریب بیش از ۶۳ کیلومتر از جنگل های بلوط زاگرس مرکزی.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
بروشور "رودها را رها سازید!"
ساعت ۸:٤٩ ‎ب.ظ روز ٩ خرداد ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

برای همایش اول خرداد در دانشگاه شریف، بروشوری تهیه کرده بودیم که در برگیرنده ی یادداشت هایی درباره ی پیشینه ی جریان منتقد سد سازی در جهان و ایران، معرفی سازمان "رودهای جهانی"، و یک یادداشت انگلیسی بود. این بروشور را می توانید از اینجا دانلود کنید. متن ساده ی بروشور را هم می توانید در "ادامه ی مطلب" بخوانید.

در وبلاگ گروه دوستداران محیط زیست دانشگاه شریف، گزارشی از آن همایش، همراه با عکس و "جمع بندی نشست" که توسط دکتر ابریشمچی استاد عمران آن دانشگاه (رییس پنل همایش) انجام شده، آمده است.

IMG_8566_resize.JPG (475×204)

 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
سد جدیدی ساخته نخواهد شد!
ساعت ٤:٤۳ ‎ب.ظ روز ۸ خرداد ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

به نظر می رسد که چند سال تلاش سازمان های مردم نهاد و فعالان محیط زیست کشور تاثیر چشمگیری، دست کم در از میان بردن توهم مفید بودن بی چون و چرای سدها، داشته است. تا دو سه سال پیش قابل تصور هم نبود که افرادی از داخل دولت از سدها بد بگویند(!) اما اینک معاون رییس جمهور و رییس سازمان حفاظت محیط زیست می گوید:

هر گونه سد سازی جدید «مطلقاً ممنوع» است؛ در سبز پرس


 
یک گزارش از نشست "حمایت از رودخانه ها" و...
ساعت ۳:٤٠ ‎ب.ظ روز ٦ خرداد ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

نشست دوشنبه اول خرداد در دانشگاه شریف، بازخوردهای خوبی داشته که در زیر می توانید چند تایی از آن ها را ببینید:

نشست چالشی حمایت از رودخانه ها در برابر سدهای بزرگ در دانشگاه شریف؛ ایسنا

همان گزارش، در ایبنا

متن سخن رانی محمد درویش درآن همایش؛ در سبز پرس

همچنین، می توانید بخوانید:

اعتراض‌به‌ تملک اراضی سدگتوند، در خبرگزاری مهر

اعتراف ضمنی وزیر نیرو به وجود "اشکالات علمی" در سد گتوند،در خبرگزاری فارس و ایبنا

 


 
همایش روز ملی حمایت از رودها برگزار شد
ساعت ۱۱:٤٤ ‎ق.ظ روز ٢ خرداد ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

دیروز از ساعت 4 تا 9 بعدازظهر،  همایش روز ملی حمایت از رودخانه ها در برابر سد سازی با حضور حدود یکصد نفر دانشجو و دیگر علاقمندان، در دانشکده ی مهندسی شیمی دانشگاه شریف برگزار شد. این همایش مردمی، از نظر این که توانست فرصتی را برای گفتگوی رو در روی شماری از منتقدان سدسازی های افراطی با چند تن از مدیران ارشد منابع آب کشور فراهم کند، در نوع خود کم سابقه بود. به زودی گزارشی از این همایش را منتشر خواهیم کرد.

اما،طرح موضوع "روز ملی حمایت از رودها" بهانه ای در خور اعتنا هم شده است برای انتشار گزارش ها و مقاله های پرشمار در نقد سد سازی. به جز مطلب هایی که در چند روز گذشته به آن ها اشاره کرده ایم، چند مطلب دیگر را هم می توانید در نشانی های زیر بخوانید:

سایه سنگین «گَرین» بر سرزمین،  در روزنامه ی شرق

سد داریان، جشمه بل و بخشی از روستای هجیج را غرق خواهد کرد، در سبز پرس

سد گتوند، موزه ی پنهانکاری مدیران دولتی، در روزنامه ی فرهنگ آشتی، و در ایبنا نیوز محمدرضا رضازاده مدیرعامل شرکت آب و نیرو

فیلم ریزش "دیوار حایل نمک" سد گتوند، در ایبنا نیوز

سد گتوند باید جمع شود، یادداشتی از اسماعیل کهرم

 


 
امروز؛ همایش در نقد سد سازی
ساعت ٦:٥٥ ‎ق.ظ روز ۱ خرداد ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

طرح های سد سازی و انتقال آب، به یکی از بزرگ ترین عامل های مخرب آبخیزها و محیط های کوهستانی که در برگیرنده ی باارزش ترین زیستبوم ها هستند، بدل شده است. 

تصمیم گیری درباره ی برهم زدن سامانه ی رودخانه ها و دیگر پیکره های آبی، در محیط های سیاسی- اقتصادی و به دست فن سالاران و سرمایه سالاران صورت می گیرد، ولی غالبا هنگامی که از بی فایدگی سدها در ارتقای کشاورزی یا تاثیر آن ها در تخریب بنیان جامعه های شکل گرفته در کناره ی رودها و تالاب ها و خورها صحبت می کنیم، به ما می گویند که شما تخصص ندارید و تصمیم گیری درباره ی فلان طرح سدسازی با کار  کارشناسی صورت گرفته است. اما، این دروغی بیش نیست! واقعیت این است که اولا، موضوع دستکاری در وضع رودها و انتقال آب، یک امر چند جانبه ی اجتماعی و از نوع "حقوق عمومی" است که تصمیم گیری درباره ی آن باید با نظر جامعه های ذینفع (شامل نمایندگان همه ی انسان های عادی، و نه تنها گروه های متخصص)، و با در نظر گرفتن منافع دراز مدت سرزمین صورت گیرد. دوم این که، در واقعیت جاری جامعه، تصمیم اولیه درباره ی ساخت سد و طرح انتقال آب، به دست افرادی که هیچ تخصص ویژه ای در زمینه ی مسایل آب ندارند گرفته می شود و سپس برای اجرای طرح، یک گروه متخصص سازه و عمران را فرا می خوانند و با سهیم کردن آنان در گوشه ای از سود بی حساب طرح، امضای ایشان را هم می گیرند؛ چنان که امضای شماری متخصص (در واقع: صاحب مدرک) محیط زیست را هم برای توجیه قضیه، با همین روش "تقسیم سود" می گیرند!

امروزه، طرح های سد سازی به شکل وقیحانه ای با زیر آب بردن روستاها، مراتع، محوطه های تاریخی، و با خشکاندن بخش های عمده ای از مسیر رودها، و با نابود سازی تالاب ها و دریاچه ها، حقوق عمومی جامعه را پایمال می سازند و به پایه ی کشاورزی و دامداری و محیط زیست ضربه می زنند.

تا هنگامی که گروه های وسیعی از جامعه، به شناخت این امر نرسند و از حق خود در داشتن محیط زیستی سالم دفاع نکنند، در بر همین پاشنه خواهد چرخید... .

دانشجویان، و مسوولان محیط زیست گروه ها و باشگاه های کوه نوردی را به حضور در نشست امروز دانشگاه شریف دعوت می کنیم:

زمان: 4 تا 8 بعد ازظهر

مکان: دانشگاه شریف، دانشکده ی مهندسی شیمی، سالن سبز


 
آب شور سد گتوند، و اشک کشاورزان
ساعت ٤:٤٤ ‎ب.ظ روز ۳۱ اردیبهشت ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

اسد افلاکی- همشهری

اول: سد گتوند علیا که 182‌متر ارتفاع دارد و متولیان سد‌سازی‌ با افتخار از آن به‌عنوان آب شور سدگتوند و اشک کشاورزانبلندترین سد خاکی کشور نام می‌برند با هزینه‌ای معادل 25‌هزار میلیارد ریال احداث شده است (این هزینه تا مراحل تکمیل سد را شامل می‌شود).

شرکت توسعه منابع آب و نیروی ایران متولی این سد اعلام کرده بود این سازه عظیم خاکی با 2 هدف اصلی اجرا می‌شود: الف- افزایش ظرفیت انرژی کشور با 4250‌گیگاوات ساعت انرژی برقابی ب- کنترل و ذخیره آب‌های روان به میزان 5/2‌میلیارد مترمکعب (کنترل سیلاب‌های مخرب فصلی کارون، ایجاد زمینه‌های مختلف اشتغال‌زایی و فراهم ساختن رونق اقتصادی منطقه به ویژه تامین آب اراضی پایین دست برای کشاورزی و توسعه زمین‌های زیر کشت از دیگر اهداف ساخت این سد ذکر شده است). در فیلم تبلیغاتی تهیه‌شده از سوی شرکت توسعه آب و نیرو، سکانسی پخش می‌شود که گوینده در آن، خاطرنشان می‌کند خاک سرشار خوزستان نیاز به آب دارد.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
برای روز ملی حفاظت از رودخانه ها
ساعت ۸:۱٥ ‎ب.ظ روز ۳٠ اردیبهشت ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

تارنمای آبنما نیوز، وابسته به انجمن صنفی مهندسان صنعت آب خوزستان، به مناسبت 29 اردیبهشت روز ملی حفاظت از رودخانه ها در برابر سدسازی، چند یادداشت ارزنده درج کرده است. علاقمندان را به خواندن مطالب زیر دعوت می کنم:

فاطمه ظفرنژاد - از منتقدان فعال سد سازی

نه هر بحری گهر دارد

خوزستان و چالش محیط زیستی سدسازی و نفت

 سد سیمره علت کم آبی در حوضه کرخه/ شرایط در حوضه ى کرخه بحرانی است

 روزنامه ى کیهان: سدگتوند افتخار ملی یا فاجعه ملی؟

رمضان منجزی عضو سابق شورای شهر اهواز: تا دیر نشده علیه مسببان سد گتوند علیا اقامه دعوا کنید


 
نشست روز ملی حمایت از رودخانه ها
ساعت ۱٠:٥٥ ‎ب.ظ روز ٢٧ اردیبهشت ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

گروه دوستداران محیط زیست دانشگاه شریف

دوشنبه‌‌‌‌‌‌ى آینده، سالن سبز دانشکده‌‌‌ى مهندسی شیمی دانشگاه صنعتی شریف میزبان نشست مهمی است که به مناسبت روز ملی حمایت از رودخانه ها، با همکاری مشترک گروه دوستداران محیط زیست شریف و انجمن کوه نوردان ایران، برگزار می شود.

 

ویژگی مهم این نشست، حضور همزمان جمعی از مسوولان و کارشناسان رده بالای مرتبط با وزارت نیرو، از جمله آقایان مهندس فروغی، علیرضا دائمی (مشاور معاون وزیر در امورمدیریت منابع آب و آبشناسی یونسکو)، هدایت فهمی (معاون دفتر برنامه‌ریزی کلان آب و آبفا)، مجید سیاری (معاون طرح و توسعه ى شرکت مدیریت منابع آب) و علی نورزاد (رییس دانشکده ى صنعت  آب و برق) و جمعی از صاحب‌نظران و کارشناسان شناخته شده‌ ی محیط زیستی ایران از جمله آقایان حمیدرضا خدابخشی، دکتر محمد مهدوی (استاد دانشگاه تهران)، محمد درویش (عضو هیات علمی موسسه ی تحقیقات جنگل ها و مراتع)، فاطمه ظفرنژاد (پژوهشگر حوزه ی آب)، عباس محمدی (مدیر گروه دیده بان کوهستان - فعال محیط زیست) و سرهت رسول (از کشور ترکیه) است.

 گروه دوستداران محیط زیست دانشگاه صنعتی شریف به عنوان میزبان این برنامه، از همه ی علاقه مندان دعوت می‌کند که در این نشست حضور به عمل آورند.

 امیدواریم که حضور پرشور علاقه مندان، در کنار گفتگوهای انجام شده توسط سخنرانان و پوشش رسانه ای، بتواند حرکت و نگاهی نو در مسائل مرتبط با آینده ی سدسازی و محیطزیست ایران را رقم بزند.

 زمان: دوشنبه اول خرداد، از ساعت 4 تا 8 بعد ازظهر

 مکان: تهران- دانشگاه صنعتی شریف، دانشکده ی مهندسی شیمی، سالن سبز


 


 
سد گتوند را برچینید!
ساعت ۱٠:۳٦ ‎ب.ظ روز ٢٦ اردیبهشت ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

محمد درویش، در یادداشتی که در روزنامه ی شرق چاپ شده، می گوید که محمّدرضا رضازاده مدیرعامل شرکت توسعه منابع آب و نیروی ایران، در مرداد 1390 با وجود هشدارهای کارشناسان مختلف، گفته بود که آبگیری سد گتوند هیچ تاثیری بر شورتر شدن آب کارون نخواهد داشت، و حتی بر سر این موضوع با خبرنگاران شرط بسته بود! اما، هم اینک شوری آب کارون به حدی رسیده که صحبت از ضرورت برچیدن سد گتوند است!

یادداشت را در ادامه ی مطلب بخوانید: 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
دستکاری افراطی در سامانه ى رودها، و بروز سونامی غبار
ساعت ۱٠:۱۳ ‎ب.ظ روز ٢٥ اردیبهشت ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

محمد طالب حیدری، مدیر اداره ی هواشناسی کردستان، یکی از سخنرانان همایش حمایت از رودخانه ها (دانشگاه شریف، اول خرداد) خواهد بود. او در مقاله ای با عنوان "سونامی غبار عراقی در غرب و جنوب کشور" که در روزنامه ی ایران 25/2/1391 چاپ شده، به بررسی علت های بروز این پدیده ی جدید و خطرناک پرداخته است.

حیدری در این مقاله گفته است که منشا اصلی غبارهایی که در چند سال اخیر، مناطق گسترده ای از کشورمان را فرا می گیرد، عراق است و علت این پدیده بیش از هر چیز، کم شدن طغیان های دجله و فرات و خشک شدن تالاب ها و هورهای جنوب عراق و جنوب غربی ایران (ناشی از برنامه های کنترل آب...) است. نکته ی مهمی که او به آن اشاره می کند این که غبارخیزی ها، ناشی از خشکسالی های ده سال اخیر و تغییرات اقلیمی نیست.

خواندن این مقاله را به شما توصیه می کنم.


 
همایش در حمایت از رودها
ساعت ۱٠:٠۸ ‎ب.ظ روز ٢۳ اردیبهشت ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

در 29 اردیبهشت 1387 نخستین همایش برای معرفی «روز جهانی رویارویی با سدها» (14 مارس برابر با 24 اسفند) در تهران برگزار شد. منتقدان سد سازی در ایران، 29 اردیبهشت را با عنوان هایی همچون روز ملی مبارزه با سد سازی،  روز ملی رویارویی با سدها، و روز ملی حمایت از رودها و پیکره های آبی، بدل به فرصت دیگری برای گفتگو درباره ی مشکلاتی کرده اند که سدها برای محیط زیست و جامعه های انسانی پدید می آورند. 

امسال، برای پنجمین سال پیاپی، همایشی به مناسبت 29 اردیبهشت خواهیم داشت. این همایش را گروه دوستداران محیط زیست دانشگاه شریف، و گروه دیده بان کوهستان انجمن کوه نوردان ایران، با همکاری جمعی از کنشگران و صاحب نظران محیط زیست (محمد درویش، فاطمه ظفرنژاد، میترا البرزی منش، و...) برگزار خواهند کرد. سرهت رسول، کنشگر محیط زیست اهل ترکیه نیز در این همایش، از اثر سد سازی های ترکیه در جابجایی های قومی در آن کشور، و  همچنین از تاثیر آن در بیابان زایی های جنوب عراق و جنوب غربی ایران خواهد گفت. برگزار کنندگان همایش، از چند تن از مدیران وزارت نیرو هم دعوت کرده اند تا پرسش و پاسخ هایی نیز انجام شود.

 

زمان: دوشنبه اول خرداد، از ساعت 4 تا 8 بعد ازظهر

مکان: تهران- دانشگاه صنعتی شریف، دانشکده ی مهندسی شیمی، سالن سبز


 
کارزار جهانی برضد تخریب میانرودان با سدسازی
ساعت ۸:٢٢ ‎ق.ظ روز ۱٠ اردیبهشت ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

دولت ترکیه که چندین دهه سیاست های پان ترکیستی داشته و فرهنگ های متنوع آن کشور (از جمله فرهنگ چندین میلیون کرد در شرق ترکیه) را با خشن ترین شیوه ها سرکوب ساخته، با سدسازی های عظیم در شرق و جنوب شرق ترکیه، سبب زیر آب رفتن روستاهای بسیار و تخریب شدید بنیان های اجتماعی- فرهنگی و محیط زیستی این منطقه شده است. به علاوه، سد سازی بر روی سرچشمه های دجله و فرات در کوهستان های "ارجیس داغ" (Taurus Mountains) موجب کم آبی شدید این دو رودخانه و نابودی بخش های مهمی از کشاورزی عراق، تالاب های جنوب این کشور که بخش هایی از آن ها در خاک ایران نیز هست (هورالعظیم)، و موجب تهدید جدی برای منطقه ی تاریخی و بی مانند میانرودان (بین النهرین) شده است.  میانرودان، منطقه ای است که دو دستاورد عظیم و سرنوشت ساز بشری یعنی خط و چرخ در آن اختراع شده و به گفته ی ویل دورانت، "گهواره ی تمدن" است.

چند سازمان غیردولتی ترکیه، عراق و ایران، با نوشتن نامه و گردآوری امضا از دیگر سازمان ها و افراد، قصد دارند از طریق سازمان تربیتی، علمی، فرهنگی ملل متحد (UNESCO) نسبت به یک پروژه ی عظیم در دست اجرا، معروف به سد ایلیسو، دادخواهی و اعتراض کنند. تکمیل این سد و آبگیری آن موجب زیر آب رفتن شهر تاریخی حسن کیف و کاهش باز هم بیشتر آب دجله و برخاستن ریزگردهای بسیار بیشتر در منطقه (از جمله در ایران) خواهد شد.

متن بیانیه

اعضای گرامی کمیته ی میراث جهانی 
یونسکو- پاریس

 
ما امضا کنندگان این بیانیه، نگرانی جدی خود را از تهدیدی که برای مکان های دارای ارزش جهانی در منطقه ی میانرودان (بین النهرین) پدید آمده، اعلام می داریم؛ طرح ساخت سد ایلیسو بر رودخانه ی دجله، سرزمین های میانرودان را که از نظر طبیعی و فرهنگی دارای اهمیت بسیار است، در معرض خطر قرار داده است.

این منطقه به دلایل بسیار، منحصر به فرد است: از نظر جغرافیایی، آب و هوایی، و زیستی، تنوع زیادی دارد گذار شیوه ی زندگی کوچ نشینی به شیوه ی کشاورزی یکجانشین در این منطقه رخ داده است وجود هزاران سایت باستانی در این منطقه، گواه بر وجود فرهنگ های پرشماری است که در این منطقه در هم آمیخته و فرصتی بی مانند را برای کسب دانش بیشتر ار تاریخ بشریت فراهم ساخته اند. امروزه، ساکنان میانرودان، به ویژه کردها، عرب ها، آرامی ها، و ترکمن ها، حاملان این میراث فرهنگی جهانی هستند.

لطفا متن نامه را در سبز پرس بخوانید و آن را به صورت شخصی یا سازمانی امضا کنید.

همچنین می توانید یادداشتی درباره ی "کمپین ایلیسو" را در ویکی پدیا بخوانید.


 
یک نشست ارزنده؛ منتقدان سد سازی و مدافعان آن
ساعت ۱:٥٢ ‎ب.ظ روز ٩ اردیبهشت ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

دوستداران محیط زیست دانشگاه شریف به همراه چند تن از منتقدان برجسته ی سد سازی (محمد درویش، دکتر مهدوی، میترا البرزی منش، دکتر مخدوم، دکتر راضیه لک) در روز 4 اردیبهشت یک نشست با شماری از مدیران رده بالای وزارت نیرو درباره ی مشکلات دریاچه ی اورمیه داشتند.

لطفا گزارش این نشست را که در نوع خود کم مانند بوده و می تواند نشانه ی خوبی از باز شدن گوش مدیران بخش آب برای شنیدن سخن منتقدان باشد، در وبلاگ های دوستداران محیط زیست دانشگاه شریف و محمد درویش بخوانید.

IMG_7468x.jpg (475×275)


 
توقف طرح انتقال آب خزر به نفع کشور است!
ساعت ۱٠:٥٥ ‎ق.ظ روز ۸ اردیبهشت ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

روزنامه ی دنیای اقتصاد

مهران دبیرسپهری

در خبرها داشتیم که قرار است در قالب یک پروژه، آب دریای خزر پس از نمک زدایی، به فلات مرکزی ایران منتقل شود. به دلیل اهمیت موضوع، این سرمقاله را به مساله آب و نیاز کشور به آن اختصاص می‌دهیم. اولین سوالی که به ذهن خطور می‌کند این است که آیا شدت نیاز به نتایج این پروژه در حدی هست که هزینه‌های نجومی آن را توجیه کند.

 

در پاسخ به این سوال شاید گفته شود آب مایه حیات بوده و هر هزینه‌ای برای آن قابل توجیه است؛ اما ارزش آب درشرایط مختلف به یک اندازه نیست. مثالی می‌زنیم:
در جایی که آب فراوان است (مثلا در درون یک شهر) هزینه یک لیتر آب بسیار ناچیز است؛ ولی قیمت همین مقدار آب برای تشنه‌ای که در کویر از فرط کمبود آن در حال مرگ است می‌تواند برابر همه دارایی او باشد. بنابراین شدت نیاز به آب می‌تواند ارزش آن را تعیین کند. حال این سوال مطرح می‌شود که شدت نیاز به آب در کشور ما چقدر است؟ اگر این میزان در حدی باشد که لازم شود همه ثروت خود را بدهیم و به آن دسترسی پیدا کنیم در این صورت هر هزینه‌ای را توجیه می‌کند؛ اما وقتی به طریق مصرف آب در کشور نگاه می‌کنیم این میزان از نیاز را احساس نمی‌کنیم. به عبارت دیگر ما آنچنان در مصرف آب اسراف می‌کنیم که انگار هیچ کمبودی نداریم. شاهد مثال، همین آبیاری زمین‌های کشاورزی با روش غرق‌آبی است که بخش وسیعی از زمین‌های کشاورزی را شامل می‌شود. به عبارت دیگر اگر از مردم خواسته شود تنها یک هزارم مصرف خود را صرفه‌جویی کنند آبی که از این طریق به دست می‌آید بسیار بیشتر از مقدار آبی است که قرار است از شیرین کردن آب خزر و خلیج‌فارس به دست آید.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
توسعه ی کشاورزی، و انتقال آب از دریاهای عمان و خزر!
ساعت ۱٠:٠٠ ‎ب.ظ روز ٢٢ فروردین ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

عباس محمدی- سبز پرس

در مورد طرح های سد سازی و انتقال آب، همچون دیگر مسایل مربوط به محیط زیست، اگر فعالان و کارشناسان این حوزه پیش از "کلنگ خوردن" طرح واکنش نشان دهند، اسناد طرح را بخواهند، و در صورت لزوم از طریق نهادهای نظارتی و قانون گزار و قضایی و دیگر راه های ممکن با آن ها رویارویی کنند، امکان جلوگیری از اجرایی شدن طرح های مخرب بسیار بیشتر خواهد بود. آشکار است که پس از آغاز عملیات احداث و تخصیص بودجه، حتی اگر ثابت شود که آن طرح صد در صد زیان آور است، باز هم بسیار بعید است که بتوان "لقمه" های چند میلیاردی را از پیمانکار و حامیانش گرفت.

رییس جمهور محترم، در سخنرانی 19 فروردین خود در مشهد، اعلام کرد که «دولت برای مهار آب های روان در سطح کشور طرح های بزرگی دارد». اما، بلافاصله اضافه کرد که دو طرح بزرگ هم برای انتقال آب از دریای عمان و دریای خزر به منطقه های مرکزی کشور به زودی آغاز خواهد شد، و معلوم شد که ظاهرا کار از مهار و انتقال آب های روان کشور که همان سد زدن بر رگ ها (رودها)ی زمین باشد، گذشته و جا به جا کردن دریاها هم در دستور کار مدیران بخش آب و پیمانکاران همکارشان قرار گرفته است!


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
سد خاتم الانبیا شکست!
ساعت ٥:۱۳ ‎ب.ظ روز ۱٦ فروردین ۱۳٩۱ : توسط : عباس محمدی

یک سد دیگر شکست، و لابد سد سازان بی آن که توضیحی درباره ی یکی از ادعاهای همیشگی شان یعنی "مهار سیل توسط سد" بدهند، از محل بودجه ی ملی خسارت را پرداخت  و باز سد را برقرار خواهند کرد! گزارش شکستگی سد خاتم الانبیا در راین را در مشرق نیوز بخوانید. همچنین می توانید یادداشت دیگر این تارنگار را درباره ی شکسته شدن سد ماشکید در اسفند ماه 89 و نیز درباره ی شکسته شدن سد دشت در استان گلستان را در اینجا، و فاجعه ی دو بار تخریب سد کارون 4 (در جریان احداث آن) را در مهار بیابان زایی بخوانید.

 


 
رودها را آزاد کنید!
ساعت ٧:٥٠ ‎ب.ظ روز ٢۸ اسفند ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

عباس محمدی- سبز پرس

14 مارچ برابر با 24 اسفند، "روز جهانی حفاظت رودخانه ها" نامیده  بزرگنماییشده است. این نام گذاری، در پی جنبش های منتقد سد سازی و فعالیت های اجتماعی که به صدور بیانیه ای در شهر کوریتیبای برزیل (Curitiba) به تاریخ 14 مارچ 1997 انجامید، صورت گرفته است. در بیانیه ی کوریتیبا از جمله، آمده است: «[...] سدها در همه جا، مردم را به زور از خانه هایشان بیرون می کنند، مزارع حاصلخیز، جنگل ها و مناطق  کم نظیز را به زیر آب می برند، مناطق ماهی گیری و تامین آب شرب را از میان می برند، و مایه ی پراکندگی اجتماعی، فرهنگی، و فقر اقتصادی جوامع ما می شوند. [...] در همه جا، میان فواید اقتصادی اجتماعی قول داده شده از سوی سد سازان و آن چه که پس از ساخت سدها واقعا رخ داده اختلاف بسیار زیادی وجود دارد. [...] ما باید به سوی جامعه ای پیش برویم که انسان و طبیعت دیگر بر پایه ی منطق بازار، که در آن تنها ارزش مربوط به کالاها و تنها هدف سود است، کم ارزش نشوند» (متن کامل بیانیه را در کتاب رودهای خاموش نوشته ی پاتریک مک کالی، ترجمه ی فاطمه ظفرنژاد، انتشارات علم و ادب، 1386 ببینید).

شعار امسال روز جهانی رودخانه ها چنین است: «رودها را آزاد کنید!» و منظور این است که بگذارید رودها جریان یابند، رودها را از آلودگی رها کنید،  آن ها را از چنگال موسسه های بزرگ مدیریت آب آزاد کنید، و آن ها را برای استفاده ی مردم رها سازید!

یکی از نهادهای جهانی و مردمی منتقد سد سازی، شبکه ی رودهای جهانی (International Rivers)  است.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
24 اسفند روز جهانی حفاظت از رودها
ساعت ۱۱:٠٠ ‎ب.ظ روز ٢٤ اسفند ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

عباس محمدی- شرق

 14 مارچ (24 اسفند) از سوی منتقدان سد سازی، و طرفداران جریان طبیعی رودها به عنوان "روز جهانی حفاظت رودها" نامیده شده است. موضوع امسال این روز، چنین است: «رودها را رها سازید!» و این بدین معنا است که: بگذارید رودخانه ها جریان یابند، آن ها را از آلودگی رها سازید، آن ها را از چنگال موسسه های بزرگ مدیریت آب آزاد کنید، و آن ها را برای استفاده ی مردم رها سازید!

رودخانه ها که خاستگاه اصلی شان کوهستان است، از عناصر مهم شکل دهنده ی زیستبوم ها هستند. رودها پر شورترین و پویاترین عنصر محیط های کوهستانی و موجد موسیقی جان بخش این عرصه ها هستند و همیشه مورد تکریم مردم کوه نشین و دیگر بهره مندان بوده اند. رودخانه ها همچنین آبشخور دام ها و حیات وحش، و زندگانی بخش دشت ها و تالاب ها و دلتاها ی پایین دست خود هستند و برخلاف نظر طرفداران مدیریت سازه ای آب، هیچ قطره ای از آب آن ها (مثلا با رفتن به دریا یا تالاب ها و فروچاله ها) هدر نمی رود. آب رودخانه ها، در هر بخش از مسیر طبیعی خود، بخشی از زیستبوم ها و جامعه ای از جوامع انسانی را بهره مند می سازد و آن چه هم که به دریا و تالاب می ریزد یا در دشت ها فرو می رود، موجب حفظ حیات محیط های ارزشمند آبی یا تغذیه ی سفره های آب زیر زمینی می شود.

World Rivers Reviewwww.internationalrivers.org


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
تالاب ها، و یک درخواست از مسوولان
ساعت ۱٠:۳۱ ‎ب.ظ روز ۳٠ بهمن ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

عباس محمدی- سبز پرس  بزرگنمایی

 تالاب ها، تلاقی گاه های آب و خاک و به همین دلیل از مهم ترین بسترهای حیات، و از نخستین خاستگاه های زیست و تمدن انسانی هستند. این زیستبوم های باارزش و حساس، در ایران امروز سخت در معرض تهدید و آسیب اند؛ طرح های توسعه ی ناپایدار و متکی بر اقتصاد تک محصولی و نفت محور که درآمدی بی نیاز از تولید اندیشه محور را برای ما فراهم ساخته، تالاب ها را همچون دیگر محیط های طبیعی کشور آماج آسیب های جبران ناپذیر قرار داده اند.

 می خواستیم گریبان کشور را از اتکای صرف به ثروت های خداداد زیرزمینی رها سازیم، اینک نه تنها تالاب ها و خورهای جنوب کشور در آتش آلودگی های نفتی و گازی می سوزند، بلکه تالاب های کم مانند شمال کشور همچون میانکاله و گمیشان هم با طرح های احداث پالایشگاه، در نوبت مبتلا شدن به سرنوشت هورالعظیم و نایبند هستند!

 

عکس از: http://hoorolazim.persianblog.ir/ 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
سد سازی و میانرودان
ساعت ٩:٤٦ ‎ق.ظ روز ۱۳ بهمن ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

یادداشت به بهانه ی روز جهانی تالاب ها

 تالاب هورالعظیم یا هور الهویزه ، تنها بخش از مجموعه تالاب های بزرگ میانرودان (بین النهرین) است که تا به امروز باقی مانده است. عراقی ها به این تالاب، "هورالهویزه" می گویند در حالی که هویزه نام شهری در ایران است، و ایرانی ها به آن "هورالعظیم" می گویند در حالی که عظیم واژه ای عربی است. این نکته، شاید قرینه ای بر این باشد که فرهنگ ها، و بیش از آن طبیعت، مرزهای سیاسی را به رسمیت نمی شناسند و خواهان هماهنگی و همزیستی هستند؛ حال آن که طبقه های حاکم و سودجویان سیری ناپذیر، گونه گونی فرهنگ ها را بهانه ای برای ایجاد تضاد قرار می دهند تا به هدف های سلطه گرانه ی خود برسند.

طبیعت اساسآ میل به ایجاد و حفظ تنوع، و پراکنده سازی قدرت دارد که می توان آن را به تسامح،  

                                                                      hooralazim.blogfa.com 

گونه ای دمکراسی خواند. در دمکراسی طبیعی ِ یک زیستبوم ِ تکامل یافته (کلیماکس)، اقلیم ها و گونه های گیاهی و جانوری نمی خواهند یکدیگر را حذف کنند بلکه کوچک و بزرگ، به یکدیگر وابسته هستند و در کنار هم می زیند.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
گزارشی از همایش میانرودان
ساعت ٩:٠۳ ‎ب.ظ روز ۱٠ آذر ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

در اوایل مهر ماه گذشته، از سوی چند سازمان غیر دولتی ترکیه، همایشی در شهر دیار بکر برگزار شد که موضوع آن بررسی مسایلی مانند حقوق مردمان محلی، حقوق بشر، و سد سازی بود. از آن جا که سد سازی های بی رویه، کل منطقه ی تاریخی میانرودان (بین النهرین: Mesopotamia) را زیر تاثیر مخرب گرفته، برگزار کنندگان همایش، از چند سازمان غیردولتی ایرانی و عراقی هم برای شرکت در همایش دعوت کرده بودند.

در زیر، گزارش مجید خانکی یکی از شرکت کنندگان در آن همایش، و همچنین متن بیانیه ی همایش را می بینید.

دومین فروم اجتمایی بین النهرین Mesopotamia Social Forum بین روزهای سی ام شهریور تا سوم مهر ماه 1390 با حضور بیش از 550 شرکت کننده از کشورهای مختلف در شهر دیاربکر واقع در جنوب شرقی ترکیه برگزار شد. در طی چهار روز برگزاری این گردهمایی، موضو هایی  چون: حقوق بشر، حقوق زنان، اکولوژی، رسانه، زبان، جوانان و ...، مورد بحث و تبادل نظر قرار گرفتند.

چادر اکولوژی


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
دکتر کردوانی و موضوع سد سازی
ساعت ۸:٠٧ ‎ب.ظ روز ٢٠ آبان ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

دکتر پرویز کردوانی، چندی پیش درباره ی دریاچه ی اورمیه گفت که این دریاچه در حال مردن است، مردن آن طبیعی است، و این مردن جاذبه ای است که جا دارد گردشگران برای تماشای آن به منطقه بروند. دکتر کردوانی، چندین سال است که عنوان "استاد نمونه" ی دانشگاه تهران یعنی قدیمی ترین و معتبر ترین دانشگاه کشور را دارد؛ سخنان او از رسانه های گوناگون پخش می شود و از سوی دستگاه هایی مانند وزارت نیرو (مثلا در تایید طرح های سد سازی و انتقال آب) مورد ارجاع قرار می گیرد. در مجموعه یادداشت هایی که در نقد دکتر کردوانی می نویسم، قصد دارم نشان دهم که گاه چگونه ممکن است فقط شنیدن نام یک استاد یا پیش کسوت، بدون دقت در نوشته ها و کارنامه ی او، القا کند که گفته های او درست اند! از سوی دیگر می خواهم بگویم که استادان دانشگاه و دیگر کارشناسان هم جزئی از جامعه هستند و ممکن است که تحت تاثیر منافع شخصی، اثر سوء ستایش های بی مورد، دور ماندگی از پژوهش، نداشتن روحیه ی نقادی، و عوامل دیگر، واقعیت ها را به گونه ی دلخواه خود تفسیر کنند یا در تشخیص پاره ای از مساله های روشن اشتباه کنند.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
کردوانی و موضوع سد سازی
ساعت ٥:٥٦ ‎ب.ظ روز ۱۳ آبان ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

کتاب منابع و مسایل آب در ایران نوشته ی دکتر کردوانی، نخستین بار در سال 1363منتشر شده است. در پیشگفتار این کتاب، می نویسد: «در حوضه ی آبخیز تنها رود منطقه گرمسار (حبله رود) پراکندگی باران نامتناسب است و سدی بر روی رودخانه ساخته نشده است [...] در اواخر زمستان و اوایل بهار، رودخانه سیلابی است و آب آن طغیان می کند و اغلب مقدار زیادی آب از طریق مسیل های عمیق مختلف [...] خروشان به کویر می ریزد و به این ترتیب هدر رفته و شور و غیر قابل استفاده می شود (ضرر نداشتن سد)، در حالی که در تابستان آب آن چنان سریع کاهش می یابد که سطح وسیعی از زراعت ها، بی آب می ماند و خشک می شود»(18). در چاپ نهم کتاب که در سال 1387 (یعنی نزدیک به ربع قرن پس از چاپ نخست) منتشر شده، کردوانی همچنان مدافع بی قید و شرط سد سازی است و گذشته از تکرار همان پیشگفتار سال 63، باز هم معتقد است که باید بر روی تمام رودخانه ها سد زد تا آب آن ها به «دریاها، دریاچه ها، باتلاق [تالاب] ها و کویرها» نریزد و «هدر نرود»(19).


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
تصویرهایی از تغییر خط ساحلی دریاچه ی اورمیه طی 45 سال
ساعت ٧:۱٤ ‎ق.ظ روز ۱۳ مهر ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

خبرگزاری مهر مصاحبه‌ای را با آرش شریفی پژوهشگر ایرانی بخش ژئولوژی دریایی و ژئوفیزیک مدرسه علوم جوی و دریایی Rosenstiel دانشگاه میامی آمریکا انجام داده که بخش اول آن را می‌ توانید در اینجا بخوانید.

در این مطلب می توانید تصویرهایی از عمق و سطح دریاچه ی اورمیه در سال های گذشته، همچنین نظر پژوهشگر یاد شده را درباره ی تاثیر تغییرات جوی و دخالت های انسانی در روند رو به خشکی رفتن دریاچه ببینید.


 
نشست هم اندیشی درباره ی زاینده رود
ساعت ۳:٠۱ ‎ب.ظ روز ٩ مهر ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

سبز پرس

انجمن مفاخر معماری ایران سیزدهم مهر ماه نشستی درباره زاینده رود در «موزه هنر امام علی تهران» برگزار خواهد کرد.

 به گزارش سبزپرس، در نشست انجمن مفاخر معماری ایران که ساعت 16 روز سیزدهم مهرماه برگزار خواهد شد، «دکتر بصیری» استاد دانشگاه اصفهان و «اسفندیار امینی» مسئول انجمن خبرگان کشاورزی از اصفهان در این نشست شرکت کرده و درباره مسائل و مشکلات رودخانه زاینده رود سخنرانی خواهند کرد.

همچنین «عبدالحسین زرکوب»، سردبیر نشریه مسکن و «فاطمه ظفر نژاد»، کارشناس آب نیز در این هم اندیشی به سخنرانی خواهند پرداخت. هدف از این هم اندیشی پر رنگ کرن چهره زاینده رود از نظر سرزمینی است.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
نشست هم اندیشی درباره ی زاینده رود
ساعت ۳:٠۱ ‎ب.ظ روز ٩ مهر ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

سبز پرس

انجمن مفاخر معماری ایران سیزدهم مهر ماه نشستی درباره زاینده رود در «موزه هنر امام علی تهران» برگزار خواهد کرد.

 به گزارش سبزپرس، در نشست انجمن مفاخر معماری ایران که ساعت 16 روز سیزدهم مهرماه برگزار خواهد شد، «دکتر بصیری» استاد دانشگاه اصفهان و «اسفندیار امینی» مسئول انجمن خبرگان کشاورزی از اصفهان در این نشست شرکت کرده و درباره مسائل و مشکلات رودخانه زاینده رود سخنرانی خواهند کرد.

همچنین «عبدالحسین زرکوب»، سردبیر نشریه مسکن و «فاطمه ظفر نژاد»، کارشناس آب نیز در این هم اندیشی به سخنرانی خواهند پرداخت. هدف از این هم اندیشی پر رنگ کرن چهره زاینده رود از نظر سرزمینی است.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
انتقاد محسن رضایی از سد سازی های بی رویه
ساعت ۱۱:٤٩ ‎ب.ظ روز ٤ مهر ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

لطفا در آژانس خبری بختیاری (ایبنا نیوز) بخوانید.

محسن رضایی: کارون و زاینده رود را دریابیم

 


 
دو مطلب در ارتباط با سد سازی
ساعت ۸:٠٠ ‎ب.ظ روز ٢ مهر ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی
 
کمپین شهروندان زنجانی برای نجات دریاچه اورمیه
ساعت ۱٠:٠٠ ‎ب.ظ روز ٢٥ شهریور ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

متن را  که به امضای ده ها نفر از استادان و دانشجویان دانشگاه زنجان و صدها شهروند دیگر رسیده است، در اینجا بخوانید و امضا کنید.


 
سکوت در برابر انتقال آب کارون خیانت است!
ساعت ٦:٥٢ ‎ب.ظ روز ٢٤ شهریور ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

آبنما نیوز (وابسته به انجمن صنفی  مهندسان صنعت آب خوزستان)

 نماینده ی مردم اهواز در مجلس شورای اسلامی گفت: با وجود این‌که حدود 700 هزار هکتار از اراضی حاصل‌خیز استان نیازمند آب برای مصارف کشاورزی است بسیاری به دنبال اجرای طرح انتقال آب از تونل بهشت‌آباد به فلات مرکزی هستند.

 سیدشریف حسینی در گفت‌وگو با خبرنگار اقتصاد خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) در خوزستان اظهار کرد: متاسفانه بحث انتقال آب از سرشاخه‌های کارون سال‌ها است که به صورت جدی از طرف دولت پیگیری می‌شود.

 وی خاطرنشان کرد: تاکنون نمایندگان مجلس نسبت به اجرای پروژه‌های انتقال آب از سرشاخه‌های کارون انتقادهایی به صورت پراکنده انجام داده‌اند اما هم‌اکنون حرف از اجرای طرح انتقال آب از تونل بهشت‌آباد به فلات مرکزی شنیده می‌شود.

 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
بازی عوض می شود: این بار ارس!
ساعت ٦:۱۸ ‎ب.ظ روز ٢٤ شهریور ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

ناصر کرمی- ایرن

ابتدا: نه، ظاهراً ماجرای ارس جدی است. تا حالا تصور می کردیم این هم از آن حرفها و ایده هاست که برای خواباندن سر و صدا گقته می شود و چنانکه افتد و دانی، هزار وعده خوبان یکی وفا نکند. اما آنچه که همین هفته رئیس سازمان حفاظت محیط زیست گفت حکایت از آن دارد که کار به انتخاب پیمانکار هم کشیده است.

این همان طرحی است که دو هفته پیش به مـــجلس رفته و مهر بازگشت به کمیـــــسیون به آن خورده بود. انجام مطالــعات (که قاعدتاً در چنین پروژه ای کار پر هزینه و سنگینی است) پیش از طی شدن مراحل قانونی تصویب طرح البته حکایت منار مسروق و چاه ناکنده است، اما آن خود داستان دیگری است. اینک اما ماجرای ارس است که می خواهند آن را قربانی دریاچه ارومیه کنند. قلب آدمی زنده را می خواهند به زور از سینه اش در آورده و به محتضری نیمه جان پیوند بزنند.

 بعد: ارس نه چون سپید رود پر آب ترین رود ایران است، نه چون کارون قابلیت کشتی رانی دارد، نه چون کرخه طولانی ترین رود ایران است و نه چون اروند سه هزار سال موضوع مجادلات تاریخ بوده، اما در نام آوری هیچ از این همگنانش کم ندارد، فقط به واسطه طبیعت گوهرینی که ازمیان آن می گذرد. جایی "مراکان" را دو نیم می کند که لقب " قفقاز کوچک ایران" را دارد و به راستی هم به غنای طبیعت ایران سرفصلی تحت عنوان مجموعه زیستمندان قفقازی می افزاید. پسانتر از ارسباران می گذرد. یکی از قدیمی ترین و غنی ترین مناطق حفاظت شده کشور. بعد از دشت مغان می گذرد که گفته می شود خاک حاصلخیزش سه تالی دارد در جهان فقط ، چرنوزیوم های روسیه و دره تنسی آمریکا و دشت عباس خوزستان. و اینها فقط سه تا از سرزمین هایی هستند که ارس رگ حیات آنهاست. و حالا کمر همت بسته اند به نابودی قطعی این همه، که شاید، بله شاید، اندک افاقه ای بکند برای نجات دریاچه ارومیه. گفت مرا به خیر تو امید نیست شر مرسان.

 سرانجام: فرض خوشبینانه می گوید این هم یکی از کرامات مهندسان سیویل است. مهندسانی که جای اینکه پای دستگاه بتون ریز بایستند در بالاترین مرتبه برنامه ریزی برای " چشم انداز" تصمیم می گیرند. در بهشت مهندسها، البته چاره هر دستکاری خامدستانه و ویرانگر در طبیعت، یک دستکاری دیگر است. این تازه فرض خوش بینانه بود. فرض بدبینانه می گوید مهم اجرای آن "پروژه" چرب و چیل است که اگر برای ارومیه آب ندارد برای دیگرانی حتماً نان دارد. امر مسلم اما آن است که جامه عزای دریاچه ارومیه را از تن به در نیاورده، باید به فکر رخت عزای نویی باشیم برای ارس و مراکان و ارسباران و دشت مغان. این بازی همیشه ادامه دارد.


 
به راستی، تغییرات جوی عامل آن است؟!
ساعت ٥:٤٠ ‎ب.ظ روز ۱٩ شهریور ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

با سپاس از دوست عزیزم رضا بابکی راد برای فرستادن عکس زیر، از آقایان مسوول در بخش مدیریت آب کشور می خواهم بپرسم که به راستی عامل خشک شدن دریاچه ی اورمیه، کم شدن بارش ها و گرم شدن زمین است؟!

دریاچه ی اورمیه (راست) و دریاچه ی وان ترکیه (چپ)؛ فاصله: فقط 147 کیلومتر!


 
بودجه برای اورمیه؛ تعمیق فاجعه
ساعت ٧:٤٥ ‎ق.ظ روز ۱٦ شهریور ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

عباس محمدی- سبز پرس

پیچیده سازی موضوع های ساده و منحرف کردن نظرها از یک امر بدیهی به سویی دیگر، به قصد تخصص فروشی و گرفتن پول از مردم، یکی از شگردهای شعبده بازان است. رفتاری شبیه به این را در موضوع "مدیریت منابع آب" می بینیم، با این تفاوت که در این جا نه شگفت زدگی سرگرم کننده، بلکه ورشکستگی برای اقتصاد و مصیبت زدگی برای محیط زیست کشور نتیجه ی کار است.

کدام عقل متوسطی می پذیرد که جلوی آب رودخانه هایی که بی هیچ هزینه به سوی دریاچه ای روان است و دنیایی از سرزندگی را در پهنه ی دشت و دمن قلم می زند ببندیم، و از چند صد کیلومتر آن سو تر و چند صد متر پایین تر، در کانال هایی بی روح و بی دوام برای دریاچه آب بیاوریم؟! و تازه، کدام آب و مال چه کسانی را؛ آیا کناره نشینان ارس و زاب در این مالیخولیای تصمیم گیری های محیرالعقول مشارکت دارند؟! در کجای این سرزمین خشک که میزان بارش هایش یک چهارم متوسط جهانی است، یک قطره آب اضافه داریم که آقایان هر روز طرحی نو برای انتقال آن در می اندازند؟ مگر همین مهندسان و دکتران همه چیزدان مدیریت آب کشور نگفته اند که عامل اصلی کم آب شدن دریاچه ی اورمیه، خشکسالی بوده است؟ پس چگونه است که این خشکسالی، کمی آن طرف تر در حوزه ی زاب و ارس وجود ندارد؟!


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
بحرانی محیط زیستی
ساعت ٢:٠٤ ‎ب.ظ روز ۱٥ شهریور ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

محمد درویش- شرق

دریاچه ارومیه به عنوان بزرگ‌ترین دریاچه داخلی ایران و یکی از 20 دریاچه پهناور جهان با دشوارترین شرایط تمام عمرش، دست‌کم در طول 40 هزار سال گذشته روبه‌رو شده است. این واقعیتی است که نمی‌توان و نباید انکار کرد. اما موج پاک شدن دریاچه‌ها از نقشه‌های جغرافیایی کره زمین در طول چند دهه اخیر هم حقیقتی است انکارناشدنی که نمی‌توان آن را به یک کشور یا قاره خاص محدود کرد. از مشهورترین موارد این ناپدید شدن می‌توان به خشک شدن دریاچه چاد در آفریقای مرکزی، دریاچه آرال در آسیای مرکزی، دریاچه جلیله در فلسطین اشغالی یا دریاچه اونز در کالیفرنیای آمریکا اشاره کرد. در چین حتی وضعیت از این هم بدتر است؛ چراکه تعداد دریاچه‌ها در استان غربی کین‌هایی که شاخه اصلی رود زرد در آن مشروب می‌شود، از چهارهزارو 77 عدد در ابتدای دهه 90 میلادی به حدود دوهزار دریاچه کاهش یافته است.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
فرهنگ لر، فدای "تولید برق"
ساعت ۱٠:٤٩ ‎ب.ظ روز ۱۳ شهریور ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

یادداشت زیر را از وبلاگ مندیر بهارون (3/5/90) به مدیریت مجتبی هیودی برداشته ام:

در زیر سد توسعه، یک دره غرق شد/ فرهنگ لر فدایی "تولید برق" شد

 تک بیت بالا سروده شاعر خوش ذوق و جوان تادخیری، "مقداد رحیمی" است که دیروز از طریق پیام کوتاه به دستم رسید و تا شب چندین نفر این متن را برای من پیامک کردند. این روزها بحث سد سازی در منطقه بختیاری و به خصوص سد گتوند به شدت بالا گرفته و شاید این بیت پاسخی باشد به صحبت های چند روز پیش وزیر محترم نیرو که گفته بود: "منتقدین سد گتوند، تنگ نظری نکنند".
 
 استاد عزیز، جناب آقای "بهمن کیهان بختیار" نیز در استقبال از این تک بیت سرودند:
 
 سد آمدست و توسعه پر زرق و برق شد/ دنیایی از تمدن و اسطوره غرق شد
 
 آوخ که در حوالی سدهای سربلند/ فرهنگ لر فدایی "تولید برق" شد

ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
سد خرسان 3 و نابود سازی یکی دیگر از چشم اندازهای بی مانند کشور
ساعت ۱:٤٥ ‎ب.ظ روز ۸ شهریور ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

محمد درویش در یادداشت زیر پرسیده است که "چرا سد خرسان سه دارد جلوتر از مجوزها ساختگاه خود را بنیان می نهد و 170 هکتار از وسعت مناطق حفاظت شده کشور می کاهد؟!" و البته باید اضافه کرد که ده ها هزار هکتار مرتع را هم با جاده سازی و قرضه برداری و در زیر دریاچه ی سد نابود خواهد کرد و از این رهگذر خسارتی جبران نشدنی به بنیان کشاورزی و دام پروری کشور وارد خواهد ساخت.

پاسخ ساده است: مافیای سد سازی به هیچ کس پاسخ گو نیست! تصمیم گیری ها در پشت درهای بسته و با حضور چند تایی از ذینفعان در ساخت و ساز گرفته می شود... نه از مردم محلی نظر خواهی می شود، نه از دلسوزان منابع طبیعی و محیط زیست، نه از مجلس، و نه ... . هیچ نهاد دیگری هم بالای سر شرکت توسعه ی منابع آب نیست که حریف آن شود... حتی سازمان به اصطلاح حفاظت محیط زیست!

محمد درویش- روزنامه ی اعتماد

بی شک همه آنهایی که در حوالی روستاهای طلایه و آتشگاه از توابع شهرستان لردگان در استان چهارمحال و بختیاری زندگی می کنند، متوجه تحرکات بی سابقه ساختمانی و عبور و مرور پرحجم ماشین آلات عظیم راه سازی و پل سازی و سدسازی و... شده اند: تحرکاتی که قرار است برایشان پانصد و نود و یکمین سد بزرگ مخزنی کشور را به ارمغان آورد که این بار بخش علیای رودخانه 253 کیلومتری خرسان را نشانه رفته است: رودخانه یی پرآب با حجم سه میلیارد متر مکعب آورد سالانه (بیش از چهار برابر رودخانه زاینده رود) که یکی از مهم ترین سرشاخه های راهبردی ترین رودخانه ایران (کارون) به شمار می آید و نخستین سرچشمه های گوارا و خنکش را مدیون چکاد 4417 متری بیژن در بام منطقه حفاظت شده دنا است.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
چرا زاگرس به نمایشگاه تخریب بدل شده است؟
ساعت ۱:٢۱ ‎ب.ظ روز ۱ شهریور ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

محمد درویش- روزنامه ی اعتماد

در بین رویشگاه های جنگلی ایران، بی شک جنگل های زاگرس در باختر ایران، پهناورترین رویشگاه طبیعی نه فقط کشور که کل خاورمیانه و بلکه آسیای جنوب شرقی به شمار می آید. رویشگاهی که بر بنیاد آخرین اندازه گیری های انجام شده توسط سازمان جنگل ها، مراتع و آبخیزداری کشور، افزون بر شش میلیون و 40هزار هکتار وسعت دارد. در بزرگی قلمرو طبیعی جنگل های زاگرس همان بس که بدانیم، بیش از 110کشور در جهان وجود دارد که محدوده سیاسی آنها کوچک تر از زاگرس است.

 

 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
شکایت روستاییان از سد گتوند
ساعت ٢:٠٩ ‎ب.ظ روز ٢۸ امرداد ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

تارنمای تعامل

به گزارش تعامل، در جدیدترین تحولات، اهالی روستاهای ظلم آباد، دهلران، دشت بزرگ و کوه زر از توابع عقیلی، بخاطر شور شدن چاه آب آشامیدنی منطقه خود، علیه سد گتوند علیا به اقامه دعوی پرداختند.

 منجزی رئیس شورای روستای دهلران از توابع عقیلی در گفتگو با ایبنانیوز ضمن اعلام این خبر، گفت: آب آشامیدنی چهار روستای ظلم آباد، دهلران، دشت بزرگ و کوه زر از یک چاه قدیمی تأمین می شد و همزمان با بالا آمدن سطح آب دریاچه سد گتوند علیا و نفوذ احتمالی «آب - نمک» از مخزن سدگتوند به سفره های زیر زمینی، شور شده است. آب این چاه تا ماه های آغازین سال 90 بسیار شیرین و زلال بود اما الان غیر قابل شرب شده است و تا این لحظه کسی پاسخگو نیست و ما مجبور شده ایم علیه شرکت توسعه منابع آب و نیروی ایران شکایت کنیم تا مسئولین استان و کشوری به داد ما برسند.

 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
نجات اورمیه یا اجرای پروژه؟!
ساعت ٩:٤٧ ‎ق.ظ روز ٢٧ امرداد ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

 سبز پرس

یک فعال محیط زیست انتقال آب از رودخانه ی ارس به دریاچه ارومیه را کاری نادرست خواند و نتیجه ی این کار را برای دریاچه نامطلوب ارزیابی کرد. بزرگنمایی

 عباس محمدی، فعال محیط زیست و عضو گروه دیده بان کوهستان در گفتگو با سبز پرس گفت: تعدادی رودخانه که آب آنها به دریاچه می ریخت را با سد مسدود کرده اند و به جای باز کردن سدها، می خواهند از چند صد کیلومتر آن سوتر آب وارد دریاچه کنند. 
اوادامه داد: این کار با هر منطقی اشتباه است و هر عقل غیر متخصصی هم به سادگی این موضوع را متوجه می شود. 

 


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
سد سازی سلیقه ای!
ساعت ۱٠:٤۳ ‎ب.ظ روز ۱٤ امرداد ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

Headline Imageبه گزارش سبز پرس عیسی جعفری سخنگوی کمیسیون کشاورزی، ‌آب و منابع طبیعی مجلس گفته: "ساخت سلیقه‌ای سدهای مختلف، منابع آب کشور را با مشکلات جدی روبه‌رو کرده است... و هم‌اکنون در کشور سدهایی وجود دارد که خشک بودن دریاچه ی پشت این سدها، بیهوده بودن ساخت آنها و تحمیل هزینه‌های سنگین به منابع مالی کشور را نشان می‌دهد."

جای خوشوقتی است که کار پی گیرانه ی تلاشگران محیط زیست کشور، و برگزاری همایش های "روز جهانی مبارزه با سد سازی" و "روز ملی حفاظت رودخانه ها" و انبوه مقاله ها و نامه هایی که در این خصوص نوشته شده، تا این حد تاثیر داشته است که در مجلس هم صدایی بر ضد سد سازی های طبیعت بر باد ده بلند شده است.

 در سبز پرس همچنین گزارش کوتاهی درباره ی فعالیت های ضد سد سازی در ایران آمده است. برای آگاهی بیشتر در این زمینه، می توانید روی موضوع "سد سازی" در ستون دسته بندی مطالب این وبلاگ کلیک کنید.


 
سهم قربانیان در خشک شدن زنده رود!
ساعت ۱:۳٧ ‎ب.ظ روز ۱۱ امرداد ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

 محمد درویش- روزنامه ی شرق

در هفته‌ای که گذشت، بار دیگر تبعات خشک شدن بزرگ‌ترین رودخانه مرکزی ایران- زاینده‌رود- ابعادی رسانه‌ای یافت و حتی عالی‌ترین مقام قانون‌گذاری کشور علی لاریجانی را نیز وارد میدان کرد. رییس مجلس با اعلام حساسیت ویژه مجلس نسبت به سرنوشت زاینده‌رود، از برگزاری جلساتی منظم با استاندار و شهردار اصفهان سخن گفت و در عین حال، به طور ضمنی مسوولیت توقف طرح بحث‌برانگیز تونل انتقال آب گلاب را هم تا روشن شدن ابعاد پیچیده‌اش پذیرفت. شایان ذکر است که اجرای طرح انتقال آب به کاشان که با عنوان تونل گلاب از آن یاد می‌شود، ظاهرا یکی از ملزومات غیررسمی اما راهبردی! برای دادن مجوز برپایی سی‌ودومین استان کشور با مرکزیت کاشان است.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
سازمان محیط زیست، و مطالعات زیست محیطی آن!
ساعت ۱۱:٠۳ ‎ب.ظ روز ٦ تیر ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

یادداشتی درباره ی جایگاه برجسته ی (!) مطالعات و ارزیابی های زیست محیطی در پروژه هایی مانند سد سازی را در "گفتگوی داغ سبز" بخوانید.

سازمان حفاظت محیط زیست، مطالعات زیست محیطی سد گتوند را که سبب شور شدن همیشگی رود کارون خواهد شد، ندیده است!

در همین زمینه: موزه ی سو’ مدیریت مدیران آب و نیرو


 
موزه ی سوءمدیریت مدیران آبنیرو!
ساعت ۱:٠۱ ‎ب.ظ روز ٢٧ خرداد ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

به نوشته ی آژانس خبری بختیاری (ایبنا نیوز) «سد گتوند علیا، به رغم هزینه های هنگفت، به دلیل اشتباهات فاحش در مطالعات مربوط به جانمایی سد، قابل آبگیری نیست و به عبارت ساده تر، تنها کاربری آن، تبدیلش به موزه ی سوءمدیریت مدیران آبنیرو است! از همین رو است که این پروژه هنور نتوانسته است مجوز لازم برای ابگیری را از سازمان حفاظت محیط زیست کسب نماید.»

گزارشی از این طرح پر هزینه، پر اشتباه، و مضر به حال مردم منطقه و اقتصاد ملی و رود کارون را در سایت خبری تحلیلی آبنما نیوز بخوانید.

در "ادامه ی مطلب" نظر ناصر کرمی سردبیر خبرگزاری مستقل محیط زیست ایران، عباس محمدی، و عبدالله کعبی نماینده ی آبادان در مجلس را در این ارتباط  (به نقل از ایبنا نیوز) بخوانید.

همچنین یک گزارش را به همراه عکس هایی که گویای وجود کوه های نمکی در حوزه ی دریاچه ی سد است، در تارنمای تابناک ببینید. این کوه های نمکی، آب کارون را شور خواهد کرد.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
فراخوان چند سازمان مردم نهاد برای نجات کارون
ساعت ٧:۳٧ ‎ب.ظ روز ۱۳ خرداد ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

ایران بوم

کارون، میراث ملی ما است!

رودخانه کارون شاهرگ حیاتی مردم خوزستان است. این رودخانه همچنان تنها رودخانه قابل کشتیرانی ایران نامیده می‌شود اما کمتر کسی می داندکه این رودخانه دیگر قابل کشتیرانی نیست.
ثبت دو اثر تاریخی معبد چغازنبیل و سازه های آبی شوشتر از خوزستان که در کناره رودخانه‌های مهمی شکل گرفته‌اند نشان دهنده اهمیت فوق العاده این استان در تاریخ و فرهنگ ایران است.
ساخت سدهای مکر بر رودخانه کارون و پروژه های انتقال آب در سالهای اخیر بیش از نیمی از آورد این رودخانه را کاهش داده است.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
دریاچه ی اورمیه و سد سازی
ساعت ۱٠:۳٧ ‎ب.ظ روز ٦ خرداد ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

مهندس فدایی فر مدیر طرح جامع آب، در همایش ٣٠ اردیبهشت در بابل گفت که سهم سدها در عقب نشینی شدید دریاچه ی اورمیه، فقط چهار درصد است! دکتر راضیه لک، استاد دانشگاه و سرپرست مدیریت زمین شناسی دریایی سازمان زمین شناسی، در گفتگویی که با رادیو ایران صدا (www.iranseda.ir) داشته است، گفته که از سال 1999 به بعد، در نوسان آب دریاچه ی اورمیه شکستی ایجاد شده که هیچ تطابقی با دوران های پیشین ندارد.

قطعا بیشترین تاثیر را بر روند رو به خشکی رفتن این دریاچه ی بزرگ، سد سازی داشته است. گزارش احمد پازوکی از برنامه ی رادیویی دکتر لک و مهندس درویش را در اینجا بخوانید.


 
آب منتقل می کنیم...!
ساعت ۱:٤٠ ‎ب.ظ روز ۳ خرداد ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

هنوز صدای کش دار و زمخت اش در گوشم است که در کوچه های باریک محله ی کودکی و نوجوانی ام (منیریه، حدود 40 سال پیش) فریاد می کشید: آب حوض می کشییییییم (و همین طور می کشید!). اکنون فکر می کنم که متخصصان سد سازی و طرح های انتقال آب، حتی راحت تر از آن «آب حوضی» نوستالژیک من آب رودها و دریاها را جابجا می کنند!

اگر شهر اردکان در کویر مرکزی آب ندارد، خیالی نیست از سرچشمه های دز آب می آوریم؛ اگر شهر اراک در حاشیه ی کویر آب ندارد، مهم نیست از رودهای منتهی به دز آب می کشیم؛ اگر رفسنجان در دو هزار کیلومتر آن طرف تر آب ندارد، از کارون آب می کشیم؛ اگر خرمشهر در کنار کارون تشنه است، برایش از بالاتر کانال می کشیم... . و اگر دریاچه ی اورمیه را با سدها به شوره زار بدل کرده ایم، باز هم ناراحت نشوید، از دریای خزر آب می آوریم و آن را پر می کنیم!

نظر دکتر برهان ریاضی کارشناس محیط زیست را در  مورد طرح انتقال آب از دریای خزر و رود ارس به اورمیه، در همشهری بخوانید.


 
گزارش همایش نقدی بر سد سازی (2)
ساعت ۱٢:٥٥ ‎ب.ظ روز ٢ خرداد ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

سبز پرس

سدها تاثیری بر افزایش تولید کشاورزی ندارند

یکی دیگر از سخنرانان همایش، فاطمه ظفرنژاد از منتقدان سد سازی در ایران بود که به اثرات سد سازی بر رودخانه های زاینده رود و کارون و ارومیه اشاره کرد و گفت: خشک شدن تالاب گاوخونی و رودخانه کارون، و عقب نشینی بی سابقه ی دریاچه ارومیه، و به طور کلی عاری شدن این سه پیکره ی ارزشمند آبی از حیات و آسیب دیدن کشاورزی و زندگی مردم در این حوزه ها، نتیجه ی سد سازی های بسیار بوده است.

     در ادامه ی همایش، "سرهت رسول" که همراه با "ایپک تاسلی"  (هر دو از منتقدان و مخالفان سد سازی در ترکیه) به منظور شرکت در این همایش از ترکیه به ایران آمده بود، سخنرانی کرد.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
همایش نقدی بر سد سازی برگزار شد
ساعت ٢:٤٢ ‎ب.ظ روز ۱ خرداد ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

سبز پرس

روز جمعه (30 اردیبهشت) ساختمان کانون مهندسان بابل میزبان همایش "نقدی بر سد سازی" بود. این همایش به دعوت انجمن کوه نوردان ایران (دفتر بابل)، و با همکاری گروه دیده بان کوهستان این انجمن، انجمن یاوران زمین بابل، انجمن دوستداران دماوند، جامعه ی کوه نوردان بابل، موسسه توسعه ی پایدار و طبیعت (سنستا)، و گروه کوه نوردی کانون مهندسان بابل با حضور بیش از یکصد نفربرگزار شد.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
امروز، 29 بهمن: آبگیری سد سیمره
ساعت ۱۱:٠۳ ‎ب.ظ روز ٢٩ اردیبهشت ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

جام جم آنلاین

در حالی که شمارش معکوس برای آبگیری سد سیمره بعد از 18 سال آغاز شده آبگیری این سد ابهامات متعددی را به همراه دارد که یکی از مهمترین آنها تخریب آثار تاریخی در پشت سد و بیکاری افراد بومی شاغل در سد است.

به گزارش مهر، سد سیمره به عنوان بزرگترین پروژه سد سازی در استان ایلام و یکی از مهمترین پروژهای اشتغالزایی در این استان است. رودخانه سیمره سرشاخه اصلی رود کرخه است که طرح سد و نیروگاه سیمره بر روی این رودخانه در حد فاصل استانهای ایلام و لرستان و در 40 کیلومتری شمال غربی شهرستان دره شهر در حال اجراست.


ادامه مطلب را مطالعه کنید
 
همایش در نقد سد سازی
ساعت ۱۱:٠۳ ‎ب.ظ روز ٢۸ اردیبهشت ۱۳٩٠ : توسط : عباس محمدی

به مناسبت 29 بهمن، "روز ملی حفاظت از رودها" همایشی در شهر بابل برگزار خواهد شد. در این همایش که به نقد اثرات سد سازی بر اقتصاد و محیط زیست کشور اختصاص دارد، مهندس محمد درویش عضو هیات علمی موسسه ی تحقیقات جنگل ها و مراتع، فاطمه ظفرنژاد پژوهشگر حوزه ی آب، دو نفر از فعالان محیط زیست ترکیه، عباس محمدی مدیر گروه دیده بان کوهستان، و دکتر اسماعیل کهرم استاد و فعال محیط زیست، مطالبی بیان خواهند کرد. مطلبی هم از دکتر حسین آخانی گیاه شناس و  استاد دانشگاه تهران توسط عباس محمدی ارایه خواهد شد.  

بخشی از این مطالب، به شکل سخن رانی و بخشی هم در قالب مناظره با موافقان سد سازی ارایه خواهد شد.

زمان: جمعه 30 اردیبهشت 1390 از ساعت 18 تا 21

مکان: بابل، میدان جهاد سازندگی (اوقاف)، کوچه ی معلم، ساختمان کانون مهندسان بابل

ورود برای همه ی علاقمندان آزاد است.