جشنواره ی بیستون؛ پیشینه، و موضوع تعلیق انجمن کوه نوردان

از چند هفته پیش، در آستانه ی تدارک و برگزاری دومین جشنواره ی بیستون، پیگیری شکایت از انجمن کوه نوردان ایران و انجمن غارنوردان از سوی فدراسیون کوه نوردی، موجب صدور حکم تعلیق فعالیت این دو انجمن توسط وزارت کشور (مرجع صدور پروانه ی فعالیت آن ها) شد. مهم ترین نکته ای که فدراسیون در نامه ها و تماس ها با وزارت کشور به عنوان شکایت طرح کرده است، این بوده که فعالیت های خارجی انجمن باید «در هماهنگی با فدراسیون» انجام شود. البته، فدراسیون همچنین خواستار حذف واژه ی "ایران" از نام انجمن، و تغییر نام انگلیسی آن هم شده است که این دو مورد نیز بی ارتباط با فعالیت های خارجی انجمن نیست، چرا که فدراسیون گویا علاقه ندارد که انجمن کوه نوردان (و همچنین انجمن غارنوردان که آن نیز رابطه های خارجی موثری داشته است)، صورت "ملی" و وجهه ی بین المللی (ولو اندک) بیابند!

در مقام یکی از مدیران پیشین انجمن، لازم می دانم یادآوری کنم که دستگاه های دولتی مانند وزارت کشور، سازمان میراث فرهنگی، سازمان حفاظت محیط زیست، و فدراسیون کوه نوردی، از طریق نامه هایی که به آن ها داده ایم یا از طریق خبر رسانی های ما، در جریان تمامی فعالیت های خارجی انجمن بوده اند. و باز لازم می دانم اشاره کنم که مسوولان امر در وزارت کشور و سازمان میراث فرهنگی و گردشگری، پیوسته با روی باز با ما برخورد کرده و موافق فعالیت های انجمن بوده اند. فدراسیون هم تا اوایل سال 89 چنین بود، اما نمی دانم چه شد که از آن پس رویه ی دیگری پیش گرفت! گویا شماری از مدیران ما عادت کرده اند و می پسندند که برخلاف جریان آب شنا کنند؛ در همین دو سه سال اخیر که کمیته ی جهانی المپیک به دخالت دولت در امور فدراسیون ها و دیگر سازمان های ورزشی حساس شده است، آقایان هم به آن کمیته خوراک می دهند!

آقای احمدی نژاد، رییس جمهور، در گفتگوی مطبوعاتی خود در سه شنبه 11 مهر اشاره کرد که دولت هیچ تمایلی به دخالت در انتخابات فدراسیون های ورزشی ندارد. معنای آن سخن این است که دولت (دست کم، بالاترین مقام های آن) مایل به دخالت در کارهای ورزشی نیست و خود را فقط حامی و بستر ساز فعالیت های ورزشی می داند. این رویه اگر "نصب العین" مدیران میانی، مانند رییس فدراسیون کوه نوردی هم قرار گیرد، مشکلاتی را مانند آن چه که برای انجمن کوه نوردان پیش آمد، نخواهیم دید. اصولا، قوانین و مصوبه های گوناگونی داریم که نه تنها فعالیت همه جانبه ی غیردولتی ها را تجویز می کند، بلکه دستگاه های دولتی ذیربط را ملزم به مشاوره و نظرخواهی از "سمن" ها (سازمان های مردم نهاد) می کند. برای نمونه، بند 25 "سیاست های کلی نظام در دوره ی چشم انداز" یکی از سیاست های جمهوری اسلامی را «تقویت مبانی جامعه ی مدنی، مشارکت همگانی، اخلاق و روحیه ی کار گروهی و رقابت پذیری در کلیه ی روابط اجتماعی و سیاسی» تعیین کرده است. همچنین مواد 13 و 14 و 15 "آیین نامه ی اجرایی تاسیس و فعالیت سازمان های مردم نهاد" سازمان های دولتی را مکلف به مشارکت دادن سازمان های مردم نهاد در فرایند تصمیم گیری ها و واگذاری وظایف و فعالیت های قابل واگذاری، به سمن ها کرده است. اکنون که در پی چند نشست تفاهم آمیز در وزارت ورزش و فدراسیون و وزارت کشور، مشکل پیش آمده برای انجمن کوه نوردان در حال برطرف شدن است، به دست اندر کاران فدراسیون پیشنهاد می دهم که از این پس به مضمون این مقررات، به گفته ی رییس جمهور، و به مصالح جامعه ی کوه نوردی، توجه و دقت بیشتری داشته باشند.

من معتقدم که فدراسیون کوه نوردی در ارتباط با انجمن کوه نوردان ایران دچار یک سوء تفاهم شده است؛ شاید فدراسیون را این "فوبیا" در بر گرفته که سمن ها رقیبی برای آن هستند یا با آن چه که خودش "موازی کاری" می نامد، جای فدراسیون را خواهند گرفت. واقعیت اما این است که اولا سمن ها (دست کم، انجمن کوه نوردان) کوچک تر و از لحاظ مالی کم توان تر از آن هستند که خود را در جایگاه رقیب فدراسیون ببینند. در ثانی، سمن ها اصلا به دنبال پا گذاشتن در جاپای فدراسیون نیستند و برای خود قالب های فعالیتی متفاوتی تعریف کرده اند. می توان گفت که سمن ها با استفاده از خرده ظرفیت های بخش مردمی، انجام کارهایی را بر عهده می گیرند که جزو وظیفه های فدراسیون ها نیست یا مکمل کارهای فدراسیون است. در هر صورت، سازمان های مردم نهاد، و به طور خاص انجمن کوه نوردان ایران، خواستار آن هستند که فدراسیون، فعالیت های مختلف - به ویژه فعالیت های خارجی- آن ها را نه مزاحم کار خود بلکه کمک حال خویش بداند، چنان که جذب ده ها کوه نورد به ایران (در جشنواره ی بیستون و برنامه های دیگر) برای فدراسیون، و البته برای کشور، مفید بوده است.

عباس محمدی
رییس پیشین هیات مدیره ی انجمن کوه نوردان ایران


/ 3 نظر / 87 بازدید
ع.ر

جناب محمدی بعید میدونم شما ندونین و تعجب میکنم از اینکه با وجود اگاهی اینطور اظهار نظر میکنید. ولی جهت اطلاع سایرین بد نیست یادآوری بشه که هیچ رشته ورزشی تو کشور ما وجود نداره که بتونه قانونی و در قالب تشکیلات سمن گونه مراودات بین الملل به خصوص اعزام هیات یا تیم ورزشی داشته باشه . همه رشته ها فدراسیون اختصاصی دارند . اون دسته معدود هم که به دلیل نوپا بودن فدراسیون ندارند زیر مجموعه فدراسیون انجمنهای ورزشی و نظارت دقیق وزارت ورزش هستند. آقای محمدی بهتره قدری تحقیق کنید و واقع بین باشید که نحوه و دامنه فعالیت نهادها در کشورهای مختلف دنیا متفاوته و به شدت تابع ساختار حاکم بر اون کشورهاست . ضمنا موضوع سمنها و نظارت استصوابی دولت بر اونها هیچ ارتباطی به چالش اخیر ورزش ایران با کمیته بین المللی المپیک نداره. لطفا تمییز قائل بشید تا حرفتان نزد اهالی فن ارزش توجه داشته باشد. یادتان باشد مخاطب نوشته های شما فقط عده ای جوان ناآگاه نیستند که به به و چه چه کنند و لذا آنها که مطلعند وقتی چنین اظهارنظرهایی را میخوانند لبخند میزنند که طرف (نویسنده) کجا مشغول سیر آفاق و انفس است! در ایران است یا در لاس وگاس آمریکا ؟

ع.ر

جناب عباس آقای محمدی من بابت زرهای مفتی که در نوشته پیشین زدم معذرت خواهی میکنم و باید بگم غلط کردم به نوعی میگم که من عر عر کردم

ع.ر

جدیدا" اسمم شده عر عر صدام شده مانند یک خر وبلاگ دارم وبلاگ نویسم اما شدم من یه کامنت پر عباث محمدی رو میخام ضایع کنم این ور و اون ور راستی میدونستید شماها من دوس دارم بازی کلاغ پر