نشست در شورای شهر و موضوع خرگوش دره

گروه دیده بان کوهستان انجمن کوه نوردان ایران ، در کارگروه  مشارکت های مردمی کمیته ی محیط زیست شورای شهر تهران فعالیت دارد . در روز چهارشنبه 15 اسفند ، ما و 30-25 نفر از دیگر فعالان سازمان های مردم نهاد (غیردولتی) محیط زیستی دعوت شده بودیم تا در نشست این کارگروه در ساختمان شورا شرکت کنیم . دستور کار اعلام شده ی نشست ، نهایی کردن مصوبه های پیشنهادی قبلی و نیز بحث در مورد چگونگی همکاری منسجم با شورای شهر بود . اما دکتر اسماعیل کهرم ، رییس این کارگروه ، در ابتدای جلسه گفت که با توجه به قطع گسترده ی درختان در " خرگوش دره " برای ادامه دادن بزرگ راه همت در غرب تهران ، از مشاور شهردار منطقه ی 22 و مدیر امور محیط زیست آن شهرداری دعوت کرده ایم که به جلسه بیایند و در این مورد توضیح بدهند . شیخانیان ، مشاور شهردار منطقه ی 22 پس از مقداری کلی گویی که ما همه طرفدار محیط زیست و مخالف قطع درختان هستیم و حتی " گواهی مدیریت محیط زیستی " ( ایزو 14001 ) هم داریم ، همان بهانه ی همیشگی شهرداری چی ها را آورد که شهر نیاز به خیابان و بزرگ راه دارد و طرح بزرگ راه همت ناقص مانده بود و به هر حال می بایست تکمیل شود ، و ... درختان زیادی قطع نشده و بیشتر آن ها فقط جابجا شده اند. مدیر محیط زیست منطقه ( فکر می کنم نامش کوثری بود ) نیز گفت که ان . جی. او ها عادت دارند به راحتی به کسانی که برای شنیدن انتقاد آمده اند ، حمله کنند و به جای ارایه ی راه و کمک به حل مشکلات ، فقط نق می زنند ( نقل به مضمون). چند نفر از دوستان زیست محیطی ( از جمله دکتر کهرم ، و مهندس نصرتی- از جامعه ی جنگل بانی ایران - )  هم گفتند که سازمان های مردم نهاد ، اصلا مخالف توسعه و پیشرفت نیستند و ما هم دوست داریم که بزرگ راه ساخته شود تا مشکل ترافیک حل شود ، اما با رعایت ضوابط زیست محیطی و قانون ریا، به نحوی که آسیبی به محیط زیست وارد نشود ( باز هم نقل به مضمون ) .به صحبت های دوستان زیست محیطی ، دو اشکال وارد است : نخست این که کار سازمان های مردم نهاد یا غیردولتی فقط گفتگوهای ملاطفت آمیز با مقام های دولتی و شهرداری ها و پیمانکاران نیست ، آن ها باید در بسیاری جاها با ایستادگی در برابر این مقام ها و گروه ها ، تضاد منافع محیط زیست و مردم عادی را با کارفرمایان و مجریان پروژه های بزرگ سدسازی و راه سازی و مانند این ها را نشان دهند . دوم این که اصلا چه کسی گفته است که مشکل ترافیک تهران با ساخت بزرگ راه حل می شود ؟! شاید این سخن عجیب به نظر رسد ، اما با کمی دقت در وضع تهران به سادگی می توان تشخیص داد که علیرغم ساخت ده ها کیلومتر بزرگ راه در 15-10 سال گذشته ، پیوسته ترافیک سنگین تر شده و هر کسی نسبت به گذشته دیرتر به مقصد خود می رسد . در همین چند ماه گذشته ، درختان حاشیه ی خیابان آزادی و بزرگ راه چمران قطع شده و سطح سواره رو گسترش یافته است ؛ در آن قسمت ازخیابان آزادی که به خودروهای سواری اختصاص دارد ، به هیچ وجه شد آمد سریع تر از گذشته صورت نمی گیرد . در چمران هم تعریض سواره رو ( ودوربرگردان ها که آن ها نیز با قطع درختان وسط بزرگ راه ساخته شده اند ) هیچ تاثیری در سرعت بخشیدن به ترافیک نداشته اند . واقعیت این است که تعریض خیابان ها و بزرگ راه سازی ، تمایل به استفاده از خودروی شخصی و در نتیجه ، ترافیک را بیشتر می کند . از این رو ، بهتر است برای روان کردن ترافیک در شهرها، خیابان ها را عریض نساخت ! این ، واقعیتی است که با عنوان " پارادوکس براس " شناخته می شود . به بیان دیگر ، با محدود و پرهزینه کردن استفاده از خودروهای شخصی ، بهتر و کم هزینه تر می توان مردم را به مقصدهایشان رساند ، و البته آلودگی هوا را هم کم تر کرد .پروژه ی خرگوش دره هم مانند پروژه ی تعریض چمران ، بزرگ راه سازی در جنگل های دست کاشت لویزان و سرخه حصار و ده ها طرح مشابه دیگر ، بیش از هر چیز به نفع پروژه بگیران حرفه ای است که سودهای میلیاردی از این رهگذر می برند و هیچ گره ی ترافیکی را باز نخواهد کرد بلکه برعکس ، یک کانون ترافیکی جدید در تهران خلق  و آلودگی های بیشتری را به حلق مردم وارد خواهد کرد .

/ 1 نظر / 4 بازدید
نادرضرابیان

دیده بانان عزیز سلام خسته نباشید متاسفانه در کشور ما مدیریت برنامه برای آینده ندارد وهمه کارها بی حساب وکتاب وهمه تصمیمات لحظه ای وبراساس منافع شخصی است به همین دلیل به نظر کارشناسان اهمیت نمی دهند. هیچکدام سر جای خودشان قرارندارند. به قولی چاه هایی که می کنند اگر برای مردم آب ندارد برای خودشان نان که دارد! به نقل از سیامک رحمانی نویسنده مطبوعات: کارل گوستاو یونگ می گوید تا چیزهایی را نپذیریم نخواهیم توانست تغییرشان دهیم. ما چیزها را مدت هاست پذیرفته ایم حتا تغییر ناپذیری شان راهم باور کرده ایم. دیگر چه کاری برایمان مانده؟ پایدار باشید