بازدید از سد کارون 3

با توجه به اطراق ما در روستای «جوکار» از دهستان «دنباله رود شمالی» (از بخش ده دز ایذه)، بعد از حمل خودروهایمان از طریق قایق های مخصوص و گذر از عرض دریاچه سد از طریق جاده ای خطرناک به روستا رسیده (که در بازگشت دو خودرو همراه، روانه تعمیرگاه شدند!!!) و در طی بازدیدمان از منطقه، مردم بومی با ذکر برخی از مسائل و مشکلات موجود که بعد از پیگیری های زیاد (طبق گفته مردم، شورا وشواهد موجود)، کماکان لاینحل باقی مانده است و نمونه ای از دیگر روستاهای منطقه می باشد به صورت مختصر می پردازیم:

1- جمعیت روستای جوکار که دارای 61 خانوار بوده و قابلیت تبدیل به دهداری را داشته است بعد از ساخت سد و از بین رفتن جاده دسترسی وفقر حاکم بر منطقه به 33 نفر کاهش یافته است، و اکثر مردم مهاجرت به حاشیه شهرهای همجوار را به زندگی در روستا ترجیح داده اند.

2- با توجه به کشاورزی و دامداری محدود علناً زندگی اکثر خانواده های حاضر در این روستاها متکی به تعداد معدودی بز و گوسفند و کشاورزی مختصر می باشد و زندگی مردم مسلمان این منطقه بدون دریافت یارانه ها عملاً غیرممکن است.

3- مراجعت پزشک به این مناطق با توالی بیش از دو ماه.

4- بعلت نبود جاده دسترسی علناً طرح های هادی بنیاد مسکن برای ساخت و ساز و مرمت و بازسازی بافت در حال تخریب روستا منفعل گردید.

5- هیچگونه سوخت رسانی (گاز و نفت) به این مناطق صورت نمی گیرد.

6- تنها راه دسترسی مردم بعد از گذر از یک جاده پر پیچ و خم و خطرناک می بایست بعد از ساعتها انتظار در کنار دریاچه از طریق قایق و بعد از عبور از عرض دریاچه، به مسیر دسترسی شهر می رسند که خود مستلزم هزینه های بسیار است.

در پایان جا دارد، تا مسئولین محترم استان خوزستان و شهرستان ایذه با توجه به مشکلات عنوان شده ابتدائاً بعد از بازگشایی مسیر که 2 کیلومتر از 55 کیلومتر آن باقی مانده است و بهسازی این مسیر دسترسی، نیم نگاهی به وضعیت معیشتی مردم محروم این منطقه که جمیعاً از سادات موسوی و از نوادگان امام موسی کاظم (ع) می باشند، داشته باشند. یقیناً با حل مشکل راه دسترسی در این منطقه و برآوردن خواسته به حق مردم این خطه از ایران عزیز ضمن جلوگیری از مهاجرت از تخریب جنگل ها و مراتع، جلوگیری به عمل آید.

با تشکر

انجمن زیست محیطی برگ سبز زاگرس لرستان

                  حمیدرضاکاویانی                                            

/ 3 نظر / 94 بازدید
امیر محمد ادیب

سلام و هزاران درود بر شما. کاش از حاشیه سد طالقان و زباله ها و تخریب حاشیه رودخانه تا پراچان و منطقه ی زیبای عسلک هم یک سمفونی یا تراژدی تهیه کنید.............. کودکی، دخترکی ، موقع خواب سخت پاپیچ پدر بود و از او می پرسید: زندگی چیست؟ پدرش از سر بی صبری گفت: زندگی یعنی :عشق دخترک با سر پر شوری گفت: عشق را معنی کن! پدرش داد جواب: بوسه ی گرم تو بر گونه ی من دخترک خنده برآورد ز شوق گونه های پدرش را بوسید زان سپس گفت: پدر … عشق اگر بوسه بود… بوسه هایم همه تقدیم تو باد ! [گل]

علی چکانی

سلام لینک عکس های آبشار چکان http://tayefechekani.persianblog.ir/post/17 http://tayefechekani.persianblog.ir/post/3

حسین

سلام دردناکه وقتی نابودی اشیانه حیوانات را میشنوی ولی دردناکتر نابودی اشیانه انسانهاست، زاگرس خداحافظ