سدها، مسدود کننده ی رگ های زمین

در این ویژه نامه، از سد سازی با عنوان « توسعه ی منابع آب » هم یاد شده  و تیتر یک روی جلد آن، جمله ای است از پرویز فتاح وزیر دولت نهم : « شدید ترین خشکسالی هشتاد سال گذشته را مدیریت کردیم »
      و این در حالی است که در پی خشکسالی سال 1387 کشور ما یک بار دیگر، به بزرگ ترین وارد کننده ی گندم جهان بدل شد و با واردات هفت میلیون تن گندم(1)، در مقابل صادرات منابع تجدید ناشدنی طبیعی (نفت و گاز)، در واقع حدود هفت میلیارد متر مکعب آب (به اندازه ی دو برابر آبی که در سال های پر آبی در پشت سد کرخه، بزرگ ترین سد کشور، مهار می شود) وارد کرده است.
   «آب های مجازی» وارد شده برای خرید برنج، ذرت، حبوبات، روغن نباتی، شکر  و میوه ها را که در همین سال به رقم های باور نکردنی رسید،  در این جا حساب نمی کنیم. دریغا که مفهوم «مدیریت» در قاموس مدیران ما همچنان هزینه کردن از خزانه و از این ستون به آن ستون کردن و نرم نشان دادن فاجعه هایی است که ما را تا گردن در منجلاب خود فرو برده اند.
(ادامه دارد)

پی نوشت :
1) بنا به گفته ی عیسی کلانتری، رییس خانه ی کشاورز، و وزیر پیشین کشاورزی؛ روزنامه ی اطلاعات 26/1/1388

/ 2 نظر / 11 بازدید
سیاوش

همه چیز داره نابود می شه! این حریس بودن انسانه! تو ایران که اینجور چیزا سرعت بسیار بالایی داره!تخریب محیط زیست،تخریب آثار باستانی و تاریخی،تخریب فرهنگ،تخریب هنر...ولی خب ما سعی می کنیم که این حرکت به سوی تاریکی رو جلوشو بگیریم یا کندش کنیم!

الهه موسوي

سلام دوست گرامي ! " نامه اي به احمدي نژاد " را در پيدا و ينهان بخوانيد .....