كندن پوست پلنگ براي دوختن پالتو!<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

  گزارش بازديد از معدن سنگ كلاردشت

در روز 1/9/84 پيرو درخواست تعدادي از اهالي كلاردشت كه مخالف فعاليت معدن سنگ گرانيت در بالادست منطقه هستند، دو تن از كارشناسان اداره‌ي منابع طبيعي نوشهر (مهندس رمجي و مهندس عسگريان) به منظور ارزيابي تاثير اين معدن كاري بر جنگل و مرتع و حوزه‌ي آبخيز سردآبرود، به محل معدن آمدند. همچنين مهندس فضليان از اداره‌ي صنايع و معادن استان (ساري) به منظور تشخيص تجاوز احتمالي معدن از محدوده‌ي تعيين شده، به منطقه آمد.

معدن گرانيت كلاردشت كه به معدن ديوچال معروف است، در حال حاضر در دره‌ي خوشاكش و مرتعي به نام لت كمر به برداشت سنگ مشغول است ـ كه البته از اسفند 83 با ممانعت مردم منطقه از رفت و آمد كاميون‌هاي حامل سنگ، در عمل تعطيل است. خوشاكش دره‌ي تنگي است كه از اكاپل (محلي در جنوب غربي روستاي رودبارك) به سوي دامنه‌هاي شمالي كوه ديوچال (4185متر) مي‌رود. يكي از سرشاخه‌هاي رودخانه‌ي حفاظت شده‌ي سردآبرود، به نام رودخانه‌ي شهر زمين در اين دره جاري است. جاده‌ي اختصاصي معدن، دامنه‌ي پرشيب سمت راست دره را بريده است و سبب خالي شدن زيردامنه‌ها، و در نتيجه ريزش مداوم خاك بالادست شده است. در طول جاده، مي‌توان در همه جا درختان، بوته‌ها و تكه‌هاي خاك را ديد كه به پايين لغزيده‌اند يا در لبه‌ي خط برش جاده معلق‌اند. در خارج از مسير اصلي جاده هم، چند چا آثار «تيغ‌انداختن» بولدوزر به چشم مي‌خورد كه احتمالاً نتيجه گمانه‌زني‌هاي قبلي براي يافتن رگه‌هاي سنگ يا چيز ديگر است.

پس از طي 5-4 كيلومتر از اكاپل، به كارگاه معدن مي‌رسيم، در اين نقطه، دره بازتر مي‌شود و مي‌توان «قيف» عظيمي را مشاهده كرد كه سرگشاد آن خط الراس كوه ديوچال است و مجراي باريك آن، دره‌ي خوشاكش. معدن در گلوگاه اين قيف قرار دارد. شيب كلي منطقه در حدود 45 درجه، و شيب صخره‌ي گرانيتي مورد بهره‌برداري، 60 تا 80 درجه به نظر مي‌رسد.

اگرچه فعاليت شركت سنگ تزئيني كلاردشت، در حال حاضر در ديوچال متمركز است، اما حدفاصل رودبارك (بالاتر از مركز پرورش آزادماهي شركت شيلات) تا اكاپل، در عمل به انبار سنگ شركت بدل شده ودر چند نقطه، قطعه‌هاي عظيم سنگ‌هاي بريده شده، در كنار رودخانه‌ي سردآبرود انبار شده و پوشش گياهي منطقه به شدت آسيب ديده است. به علاوه، شركت متروي تهران (بهره‌بردار اوليه‌ي معدن) كه امتياز بهره‌برداري را به شركت سنگ تزئيني واگذار كرده، در سال‌هاي گذشته جمعاً حدود 20 كيلومتر جاده تا وندارين و از آنجا باز هم به سمت بالا در دو سو (دره‌هاي برير و خرم دشت) احداث كرده كه نتيجه آن، آسيب‌ديدگي حريم رودخانه، رانش كوه، فرسايش خاك، و تسهيل دسترسي خارج از ظرفيت به جنگل‌ها و مراتع منطقه بوده است.

مهندس رمجي مي‌گويد من كه 24 سال سابقه‌ي خدمت در منابع طبيعي مازندران دارم، تاكنون نديده‌ام كه در استان مازندران محدوده‌اي چنين گسترده در اختيار يك معدن قرار گيرد، و حداكثر محدوده‌هاي واگذار شده، 15-10 هكتار بوده است. معيري و ابوالقاسمي، از فرهنگيان بازنشسته‌ي كلاردشت مي‌گويند كه اينجا فقط بخشي از حوزه‌اي است كه شركت مترو و جانشين آن، شركت سنگ تزئيني (وابسته به سازمان تامين اجتماعي)، در آن فعاليت كرده‌اند. اين بهره‌برداران، در طول كيلومترها امتداد شاخه‌ي اصلي سردآبرود، هر كجا كه خواسته‌اند جاده زده‌اند و گمانه‌زني كرده‌اند. بيگلريان و نقوي از فعالان «انجمن حفظ محيط زيست كلاردشت» مي‌گويند كه شيب‌هاي بالاي معدن، از نظر زمين‌شناسي، يخچالي هستند و بستر سستي دارند؛ كنده شدن زير اين شيب‌ها، خطر زمين لغزه و سيل را به شدت افزايش داده است. محمدي از «گروه ديده‌بان كوهستان» اشاره مي‌كند كه منطقه‌ي فعاليت معدن در گلوگاه قيف مشرف بر كلاردشت قرار دارد و نابودسازي پوشش گياهي، خطر جاري شدن سيل را همچون شبحي برفراز كلاردشت قرار داده است. او همچنين به سيل ويران‌گري كه در دهه‌ي شصت در منطقه جاري شد و خسارت‌هاي سنگيني وارد ساخت، اشاره مي‌كند و مي‌گويد كه اصلاً معدن كاري «باز» در چنين شيب‌هايي منطقي به نظر نمي‌رسد.

مهندس رمجي مي‌گويد كه طبق قانون، بهره‌بردار بايد تخريب‌هايي را كه براي گمانه‌زني انجام داده مرمت كند و پس از تعطيلي معدن هم «باطله‌ها» را خارج كند و تا حد امكان منطقه را به وضع طبيعي برگرداند. مهندس عسگريان مي‌گويد كه انبوه لاشه سنگ‌هاي اين معدن، بستر رودخانه را تخريب كرده است. به علاوه، از ابتداي حضور شركت مترو در منطقه، آنها با وجود درخواست‌ها و اخطارهاي مكرر اداره‌ي منابع طبيعي، محدوده ي كار خود را براي ما مشخص نكرده‌اند. به ويژه، پس از واگذاري معدن از سوي شركت مترو به شركت سنگ تزئيني، ابعاد اقدام‌هاي تخريبي و خودسرانه افزايش يافته است. معيري مي‌گويد كه آنها با وجود مخالفت سازمان حافظت محيط زيست و اداره شيلات، نه تنها با جاده‌سازي و انبار كردن سنگ‌هاي عظيم در حريم رودخانه‌ي حفاظت شده‌ي سردآبرود، به طبيعت و كارتكثير آزادماهيان آسيب رسانده‌اند، بلكه با وارد كردن تجهيزات توليد شن و ماسه، تصميم به تكميل برنامه‌ي مرده‌سازي اين رودخانه گرفته‌اند. ابوالقاسمي از نامناسب بودن جاده‌ي قديمي كه از وسط روستاها و شهر كلاردشت مي‌گذرد، براي حمل سنگ‌هاي بيست تني گفت، و اين كه شركت مترو از سال 1369 در توافقي با شوراي اسلامي رودبارك، ملزم به ساخت جاده‌ي كمربندي اختصاصي براي معدن بوده است، اما هيچ‌گاه به اين تعهد عمل نكرده است.

بيگلريان خطاب به صميمي (مسئول كارگاه معدن) گفت كه شما بارها در اينجا دست به انفجار زده‌ايد، در حالي كه ملزم به استفاده از سيم برش براي برداشت سنگ هستيد. صميمي در پاسخ گفت كه ما در سال گذشته فقط دو سه بار انفجار داشته‌ايم كه كار ما مطابق قانون بوده و صورت «مواد ناريه»ي مصرفي را هم داده‌ايم. مهندس فضليان گفت كه مجلس از سال 76 استفاده از مواد منفجره را براي برداشت سنگ ممنوع كرده است، اما براي گرانيت استثنا قايل شده‌اند، چون اين سنگ بسيار سخت است و ما تكنولوژي لازم را براي برداشت آن نداريم. محمدي گفت كه اگر ما تكنولوژي اين كار را نداريم، نبايد در چنين منطقه‌ي باارزشي با انفجار و وسايل ابتدايي به چنين تخريب‌هايي دست بزنيم. حتي ماشين آلات بهره‌بردار آن قدر قديمي است كه پيوسته روغن‌ريزي دارند و به علاوه، گازوئيل مصرفي ماشين‌ها همه جا ريخته است كه اين موجب آلودگي پايدار آب و خاك منطقه مي‌شود. معدن واقعي اين منطقه، ارزش طبيعي و كوه‌نوردي و گردش‌گري آن است كه مي‌تواند براي نسل‌ها درآمد و اشتغال پايدار ايجاد كند.

معيري به سخن حجت‌الاسلام ميرتبار امام جمعه‌ي كلاردشت اشاره كرد كه گفته است مطابق آيات قرآن مجيد، «كوه‌ها ميخ‌هاي زمين هستند» و نگهدارنده‌ي آن، و منشا بركت براي منطقه، و نبايد بهره برداري‌ها موجب آسيب‌ جبران‌ناپذير كوهستان گردد. مهندس فضليان گفت كه بهره‌بردار براي اكتشاف و گمانه‌زني در هر نقطه بايد از اداره‌ي معادن اجازه بگيرد، و در مرحله‌ي بعدي براي برداشت هم بايد مجوز بگيرد، در هر مرحله نيز مجوز اداره‌ي معادن پس از استعلام از اداره‌ي منابع طبيعي و نيز سازمان حفاظت محيط زيست، صادر مي‌گردد. معدن كلاردشت براي اين محدوده (ديوچال) مجوز قانوني دارد، اما اگر از اين محدوده تجاوز كرده باشد، اداره‌ي معادن مي‌تواند مجوز بهره‌برداري را لغو كند. او اضافه كرد كه امروز با جي پي اس حدود محل بهره‌برداري را مشخص كرده‌ام و گزارش خود را به مسئولان بالاترمي‌دهم، و شما هممي‌توانيد خودتان نقاط تخريبشدهي ديگر را با جي پي اس مشخص كنيد و گزارشي به اداره‌ي معادن استان بدهيد.

مهندس رمجي گفت كه اداره‌ي منابع طبيعي نوشهر چندبار به شركت مترو و شركت سنگ تزئيني اخطار كرده و مطالبه‌ي ضرر و زيان هم از آنها داشته‌ است، و در ضمن براي برداشت شن و ماسه هم بايد از سازمان آب استعلام مي‌كردند كه چنين نكرده‌اند.

در پايان، قرار شد كه كارشناسان منابع طبيعي و اداره‌ي صنايع و معادن، گزارش‌هاي خود را به مسئولان بالاتر خود بدهند تا در نهايت به دادگاه كلاردشت ارايه شود.

 

در ساعت 5 بعدازظهر به ديدن سليمان‌پور رئيس شوراي اسلامي شهر كلاردشت رفتيم. او از تخريب طبيعت منطقه سخت گله داشت و گفت كه شورا به پشتوانه‌ي حركت مردم در مخالفت با نابودسازي كوه و جنگل و رودخانه‌ي كلاردشت، اكنون با دلگرمي و قاطعيت بيشتري در مقابل شركت بهره‌بردار سنگ ايستاده است. همچنين گفت كه حمايت مطبوعات و سازمان‌هاي غيردولتي طرفدار محيط زيست مي‌تواند در به كرسي نشاندن حرف ما كه همانا حفظ محيط زيست و جاذبه‌هاي طبيعي كلاردشت است، بسيار موثر باشد.

محمدي پيشنهاد كرد كه نمايندگان شوراي كلاردشت ديداري با رييس سازمان ميراث فرهنگي و گردش‌گري داشته باشند و از ايشان درخواست كنند كه براي حفظ جاذبه‌هاي گردشي و تاريخي كلاردشت كه مي‌تواند درآمدي به مراتب بيشتر از برداشت سنگ براي كشور داشته باشد، براي متوقف ساختن فعاليت معدن اقدام كند. او گفت كه منطقه‌ي علم‌كوه در بالادست كلاردشت، به دليل داشتن چهره‌ي خاص زمين‌شناختي و چشم‌اندازهاي كم‌نظير، در تمامي ايران منحصر به فرد است و از سال 1381 عنوان «اثر طبيعي ملي» دارد؛ پوشش جنگلي و مرتعي مشابه حوزه‌ي كلاردشت فقط در نيم درصد از مساحت ايران قابل مشاهده است. به اين دليل، فعاليت‌هايي مانند معدن كاري اگر هم در كوتاه مدت سودآور باشد، در درازمدت براي كشور زيان‌آور است، چرا كه يك سرمايه‌ي طبيعي را نابود مي‌سازد. اكنون، گردش‌گراني كه وارد منطقه مي‌شوند، با مشاهده‌ي تخريب‌هاي گسترده‌ي كوه و جنگل و مرتع در امتداد راه دسترسي به اين «اثر ملي» و ديدن دپوي سنگ‌هاي بريده شده در كنار رودخانه، و دره‌هايي كه تا كيلومترها پس از رودبارك جاده‌كشي و تخريب شده، با خود چه تصويري را از منطقه خواهند برد؟ برداشت سنگ از كلاردشت، همچون كندن پوست پلنگ براي دوختن پالتو است!

 

 

 

 

           موضوع معدن سنگ كلاردشت در رسانه‌ها

خبرهاي مربوط به مخالفت‌ اهالي و شوراي شهر كلاردشت با فعاليت معدن سنگ، و حكم شعبه‌ي سوم دادگاه عمومي كلاردشت مبني بر توقف فعاليت اين معدن، در پاره‌اي رسانه‌ها انعكاس يافت؛   از جمله روزنامه‌ي كيهان در روز 26/8/84، خبرگزاري ميراث خبر در روز 28/8/  ، روزنامه‌هاي ايران و حسبان در روز 29/8/84، و روزنامه‌ي شرق در روز 13/9/  خبرها و گزارش‌هايي در اين مورد داشتند.

شركت سنگ تزئيني كلاردشت، در پاسخ به اين مطالب، توضيحي داده است كه در زير، آن را (به نقل از روزنامه‌ي حسبان 2/9/84) مي‌بينيد:

 

ادعاي شوراي شهر كلاردشت كذب محض است

 

 شركت سنگ تزئيني كلاردشت در پي چاپ مطلبي با عنوان «فعاليت‌هاي معدن كاوي در كلاردشت را متوقف كنيد» طي نامه‌اي به روزنامه خواستار اظهار چند نكته و توضيح در اين باره شدند. متن نامه به شرح زير است؛

 

 

درخصوص مطالب چاپ شده در صفحات يك و شش آن روزنامه به شماره‌ي 317 يكشنبه مورخ 29/8/84 با عنوان فعاليت‌هاي معدن كاوي در كلاردشت را متوقف كنيد، جهت رد اخبار منتشره و اظهارات اعضاي شوراي شهر كلاردشت موارد ذيل جهت تنوير اذهان خوانندگان محترم توضيحاتي به شرح زير تقديم مي‌شود، خواهشمند است دستور فرمائيد طبق قانون مطبوعات نسبت به چاپ توضيحات در همان صفحات و با همان حروف اقدام كنيد.

معادن سنگ كلاردشت در سال 1371 با اخذ پروانه بهره بردراي از وزارت معادن و فلزات و طي تمامي مراحل قانوني، به منظور تامين سنگ موردنياز ايستگاه‌هاي در دست احداث متروي تهران تجهيز و تحت نظارت كارشناسان معادن و فلزات، محيط زيست و منابع طبيعي استان مازندران آغاز به كار كرد. در سال 1378 اين مجموعه از طرف دولت (شركت مترو) از بابت 5/2 ميليارد ريال بدهي به سازمان تامين اجتماعي واگذار و به رغم حق قانوني شركت در توسعه‌ي معدن در محدوده واگذار شده، هيچ گسترش جغرافيايي در محدوده انجام نگرفت و تمامي فعاليت معدني شركت به معدن گرانيت صورتي ديوچال منحصر شد. در سال 1381 پروانه‌ي بهره‌برداري معادن سنگ كلاردشت از طرف سازمان صنايع و معادن مازندران پس از طي تمامي مراحل قانوني به مدت 15 سال ديگر تمديد شد. لازم به ذكر است تمامي عمليات معدن كاري اين شركت تحت نظارت كارشناسان محترم سازمان صنايع و معادن استان مازندران انجام مي‌گيرد، و براساس مستندات و تقديرنامه‌هاي گرفته شده (چندين بار بهره‌بردار نمونه شدن در سطح استان)، فعاليت‌هاي صورت گرفته براساس اصول و قوانين معدن كاري بوده و برخلاف ادعاي اعضاي شوراي شهر هيچ‌گونه تخريبي به منطقه وارد نشده است. همچنين در اين مدت تلاش شده با ايجاد ارتباط و همكاري مستمر و استفاده از نظرات كارشناسان محترم محيط زيست و منابع طبيعي، نكات زيست محيطي به طور كامل رعايت شود. به نحوي كه تا اين تاريخ هيچ‌گونه گزارشي دال بر عدم رعايت مسائل زيست محيطي به اين شركت انعكاس پيدا نكرده است.

با توجه به افزايش بي‌رويه‌ي قيمت شن و ماسه و به دنبال تاييد تمامي مسئولان در منطقه و برنامه‌ريزي‌هاي صورت گرفته، شركت جهت استفاده بهينه از ضايعات معدني از جمله توليد شن و ماسه‌ي گرانيتي از سنگ‌هاي پرت و هوا زده‌ي معدن و پس از اخذ جواز تاسيس كارگاه توليد شن و ماسه از سوي سازمان صنايع و معادن مازندران، مدير معدن شركت در تلاش‌هاي حضوري با مسئولان منطقه از جمله رياست محترم اداره محيط زيست چالوس، موضوع محل استقرار از دستگاه‌هاي شن و ماسه را با ايشان در ميان گذارده و مقرر مي‌شود محل نصب دستگاه‌ها با نظر كارشناسان محيط زيست انتخاب شود.

متاسفانه به تحريك افرادي كاملاً شناخته شده با غرايض [اغراض]كاملاً سياسي و اقتصادي، تهيه‌ي طومارها و جمع‌آوري امضا به عنوان تخريب محيط زيست و نابودي طبيعت و اتهامات ديگر آغاز مي‌شود، نكته جالب و قابل توجه اين است كه در ميان مصاحبه‌كنندگان و امضاءكنندگان طومارهاي طرفدار محيط زيست و شاكيان اين شركت، نام برخي افراد به چشم مي‌خورد كه با تجاوز به منابع طبيعي و تصرف غيرقانوني آن بيشترين لطمه را به محيط زيست و منابع طبيعي زده و در حال حاضر در حال رفت و آمد به دادگاه كلاردشت به دليل شكايت سازمان منابع طبيعي و تشكيل پرونده تخلف هستند.

در پي افزايش فشارها فرماندار محترم چالوس به رغم تاييدات قبلي دستور توقف عمليات اجرايي و راه‌اندازي دستگاه‌هاي شن و ماسه را تا بررسي موضوع در جلسه‌اي مشترك با حضور مسئولان ذي‌ربط صادر مي‌كنند و حتي تعهد مي‌كند در صورت عدم راه‌اندازي كارگاه توليد شن و ماسه در محدوده‌ي معدن، محل مناسب ديگري در شهرستان چالوس به اين شركت واگذار شود.

از آن تاريخ تاكنون به رغم تمامي تلاشي كه جهت حل مشكل به عمل آمده، نه تنها دستگاه‌هاي توليد شن و ماسه در محوطه‌ي انبار بلا استفاده مانده ودر حال از بين رفتن است، بلكه به دلايلي كه براي هيچ مسئول دلسوز قانون مداري پذيرفته نيست. با تهديد و فشار عملاً كارگاه معادن كلاردشت به تعطيلي كشيده شده است، به طوري كه تنش به وجود آمده به يكي از مشكلات جدي سياسي ـ اقتصادي و امنيتي منطقه تبديل شده است. ضمناً در تكميل اطلاعات، موارد ذيل نيز به استحضار تمامي خوانندگان محترم آن روزنامه مي‌رسد:

   1-  تاكنون هيچ‌گونه حكمي مبني بر توقف فعاليت به اين شركت ابلاغ نشده است.

    2-  تعهدات دو شخصيت اعم از حقيقي يا حقوقي (دولت يا مترو و شوراي اسلامي رودبارك) درخصوص احداث جاده‌ي كمربندي آن هم در سال 1368، بدون حضور و قبول طرف سوم (شركت سنگ تزئيني كلاردشت)، به شخص ثالث تسري پيدا نمي‌كند لذا بهتر است اعضاي شوراي شهر كلاردشت در هنگام بيان چنين اظهاراتي به نكات حقوقي توجه فرموده تا سخنانشان باعث تحريك ديگران نشود.

   3-   در حال حاضر بيش از 40 نفر از اهالي منطقه به طور مستقيم در معدن اشتغال دارند و بيش از 20 نفر نيز به طور غيرمستقيم با معدن همكاري مي‌كنند كه با احتساب تعداد افراد تحت تكلف ايشان بيش از 300 نفر از اهالي منطقه از محل فعاليت معدن ارتزاق مي‌كنند.

     4-   پرداخت بيش از 5/3 ميليارد ريال ماليات عملكرد و تكليفي، عوارض بازسازي و حقوق دولتي و بيمه‌ي پيمان به سازمان‌ها و ارگان‌هاي مربوطه از شروع فعاليت معدن در سال 1379 تاكنون نمايانگر است كه اين شركت به تمامي تعهدات وتكاليف قانوني خود عمل كرده است. ضمناً اين شركت در حد مقدورات و خارج از تكاليف قانوني در ارائه‌ي خدمات عمومي از جمله كمك‌هاي نقدي و غيرنقدي در سطح منطقه و استان، كمك به بازگشايي جاده‌ي مهم و مراسلاتي كرج – چالوس توسط نيروهاي حفار شركت و در شرايط بسيار سخت و خطرناك كه پس از وقوع زلزله مدت‌ها به دليل ريزش در بخشي از نقاط بسته شده بود و بخشي از شمال كشور را با مشكلات عديده‌اي مواجه كرده بود و خدمات ديگر همواره پيشگام بوده است.

     5-  برخلاف اظهارات رئيس شوراي شهر كلاردشت مجوز احداث كارگاه شن و ماسه در معدن براساس توليد شن و ماسه گرانيتي از ضايعات سنگ‌هاي گرانيتي و هوازده معدن بوده و هيچ‌گونه برداشتي از شن و ماسه بستر رودخانه حفاظت شده‌ي سردآبرود صورت نمي‌گيرد. با توجه به دبي و عرض رودخانه‌ي مزبور در محدوده‌ي معدن كه گاهاً به حدود سه متر مي‌رسد، در هيچ قسمت از رودخانه اجازه‌ي برداشت جهت خوراك كارگاه شن و ماسه را نمي‌دهد.

     6-   تمامي عمليات معدني شركت در محدوده‌ي معدن ديوچال كه فاقد هرگونه پوشش گياهي است صورت مي‌گيرد، مضافاً آن كه تمامي سرويس‌هاي ماشين آلات، تعويض روغن‌ها و تعمير ماشين‌آلات در محل سوله تعميرگاه معدن انجام مي‌گيرد.

اضافه مي‌نمايد تنها شاخه‌ي رودي كه در نزديكي معدن وجود دارد سرشاخه‌ي لت كمر است كه اين رود نيز فاصله‌اي در حدود دو كيلومتر با محل فعاليت اين شركت (معدن ديوچال) دارد و با توجه به دبي كمي كه از اين سرشاخه به رودخانه مي‌ريزد احتمال بروز سيل كلا منتفي است.

      7-  تعداد كاميون‌هاي حامل سنگ‌هاي به فروش رفته اين شركت در طول شبانه‌روز و آن هم به غير از تعطيلات رسمي كه از روستاي مزبور تردد مي‌كنند از پنج دستگاه تجاوز نمي‌كند و طبيعي است كه اين موضوع نمي‌تواند از عوامل آلاينده‌ي زيست محيطي و يا مخل آسايش افراد باشد. مطمئناً تمامي خوانندگان روزنامه تصديق مي‌فرمايند كه چطور رئيس وديگر عضو شوراي شهر بعد از حدود 15 سال فعاليت معدن آن هم در زماني كه بيشترين همكاري و تعامل از طرف شركت با كارشناسان و مسئولان منطقه صورت مي‌گيرد، ناگهان به ياد تعطيلي فعاليت معدن افتاده‌اند؟

در خاتمه يادآور مي‌شود آنچه مسلم و عيان است دست‌هاي آشكار و پنهاني اكنون و در اين شرايط حساس اقتصادي و آغازين دولت جديد كمر به نابودي توليدات داخلي و ورشكستگي اقتصاد كشور و بيكار كردن كارگران مراكز توليدي بسته‌اند كه دير يا زود بازيگران پشت صحنه‌ي غائله آفرين‌هاي اين چنيني معرفي و چهره‌ي واقعي آنان افشا خواهد شد.

 

توضيح اين كه روزنامه‌ي حسبان اميدوار است روند معدن كاوي نه در كلاردشت و نه در هيچ مكاني از محيط زيست ايران اسلامي باعث تخريب منابع زيست محيطي نشود و باز هم اميدوار است كارشناسان محيط زيست و منابع طبيعي استان با روزنامه‌ي حسبان درباره‌ي صحت و سقم مسائل طرح شده همكاري تنگاتنگي داشته باشند.

 

 

 

دربارهي معدن سنگ کلاردشت

و درباره ي پاسخ شرکت سنگ تزئيني به شوراي شهرکلاردشت

                              &

/ 0 نظر / 14 بازدید