طبیعت گردی ایرانی، نابودکننده ی محیط زیست!

پنجم مهر (27 سپتامبر) روز جهانی جهانگردی بود. در تارنمای میراث خبرمقاله ی ارزنده ای از مزدک دربیکی درباره ی تعریف های نادرست از اکوتوریسم، و همچنین در مورد اثرات ویرانگر گردشگری مسوولیت ناپذیر بر زیست بوم های کشور آمده است. در این مقاله، اشاره های بجایی به «نبود فرهنگ استفاده» از طبیعت، تاثیر «تب گردشگری» و «تعطیلات با یک کوله» بر محیط زیست، و «نبود برنامه ی مدیریتی در مناطق مقصد اکوتوریستی» آمده است.

کوه نوردان، و به ویژه راهنمایان کوه نوردی و تورگردانان را به خواندن این مقاله دعوت می کنم.

/ 3 نظر / 4 بازدید
سام خسروی‌فرد

هميشه به فكر بودم يك مطلبي راجع به صعود دسته جمعي مثلا فلان صنف به كوه بنويسم! هياتي چند ده يا چند صد نفر راهي كوهي مي شوند مثل سبلان چه آثاري ميتونه به جا بگذاره! شما كه اهل فن هستيد كاش به اين موضوع بپردازيد

عباس محمدی

در پاسخ به خواست سام عزیز، در زیر به چند یادداشت در زمینه ی صعودهای جمعیتی اشاره می کنم: این طبیعت گردی نیست! نامه در مخالفت با صعود ده هزار نفره نامه ای دیگر در مورد صعودهای جمعیتی

ایرانی

با تمام احترامی که برای کوهنوردی مثل شما قائل هستم ٫ باید بگم که معمولا از غیر ایرانی طوری یاد می کنید مثل اینکه فراموش کردی کوهنوردهای غربی کوهای معروف و بلند جهان را چگونه با زباله و مدفوع و گاهی اجساد خود به گوه کشانده اند. تمام انسانها اگر تربیت و معرفت لازم را نداشته باشند همواره به هر جا که می روند تخریب می کنند. اگر جایی پیدا شود که مردمش کمتر تخریب می کنند حتما از جریمه و قانون می ترسند.