مسابقه ی ملی برای تخريب محيط زيست !

آن چه که امروزه بر محیط زیست ، این ثروت ملی ما ، می رود ، از توان یک اقلیت جامعه یا گروه های خاص ، و حتی دولت بیرون است ؛ این تخریب شتابناک و این یورش همه جانبه فقط از عهده ی یک ملت برمی آید ! به کوچه ها و خیابان های شهر و روستاها ، به حاشیه ی جاده های سراسر کشور ، به ساحل دریاهای شمال و جنوب ، به دامنه های کوهستانی ، و به عمق دره ها ... بنگرید و این همه زباله را ببینید که تک تک ما آن ها را  رها کرده ایم . به جنگل ها ومراتع و زمین های کشاورزی بنگرید که هر کس بتواند ، در آن ها ساختمان و جاده می سازد . خیابان های شهر را ببینید که جولانگاه بولدوزرهای شهردار است ، برای تعریض معبرها  و دعوت خودروها  به ورود به شهر . به پارک های ملی و دیگر منطقه های حفاظت شده نگاه کنید که در نظر وزارتخانه ها " زمین ذخیره ای " برای پیاده کردن پروژه ها است ... آیا این همه " کار " را یک اقلیت می تواند انجام دهد ؟!

انحطاطی همه جانبه در امور اجتماع ، جهلی مرکب ، و یک بی اعتنایی فراگیر به سرنوشت ِ نه فقط نسل های آینده ، بلکه حتی نسل امروز و خودمان لازم است تا چنین تیشه بر ریشه ی آب و خاک و هوای کشور خود بزنیم .

 

با هرکس که از کوتاهی اش در حفاظت محیط زیست بگوییم ، پاسخ می دهد که مگر رفتار دیگران بهتر است ، و مگر با خودداری من وضع تغییری می کند ؟! و این را نه تنها آدم های ساده ی مملکت که قدرت کمی دارند ، بلکه آدمی مانند قالیباف  ، شهردار پایتخت ، هم می زند ؛ آن جا که می گوید اگر من پارک جنگلی لویزان را برای خیابان سازی خراب کرده ام ، شهردار پیشین هم باغ های کن را به همین منظور تخریب کرده و سازمان حفاظت محیط زیست هم در زمین های پارک پردیسان ساختمان ساخته و... به این ترتیب همه مان از خود رفع مسوولیت می کنیم که این یعنی انحطاط فراگیر اجتماع .

 

و چنین است که گروهی کوه نورد هم به خود اجازه می دهند که به عنوان مسیرگشایی ، روی دیواره ی علم کوه که مهم ترین دیواره ی کشور و جزو "آثار طبیعی ملی " کشور است ( خلاف ادب ! ) ، دست به سوراخ کاری سنگین و جا گذاشتن ۲۲۰ میخ پیچ ( رل پلاک )  بزنند . در همین فصل ، گروهی دیگر هم روی این دیواره ، مسیری را که شش سال پیش دو نفر ایتالیایی به روش " تمیز " باز کرده بودند ، با تعدادی میخ پیچ تجهیز می کنند ، و در واقع به جای این که سطح کار خود را به حدی برسانند که بتوانند چنین مسیری را صعود کنند ، سختی مسیر را پایین می آورند .  این دوستان هم معتقدند که کارشان در مقایسه با تخریب هایی که توسط معدن کاران و ویلاسازان صورت می گیرد ، چیزی نیست !   

 

بیاییم هریک به مسوولیت شخصی خود بیاندیشیم ، و به آن چه که باید برای محیط زیست انجام دهیم یا ندهیم ، عمل کنیم – خواه دیگران چنین کنند یا نه .

 

/ 1 نظر / 5 بازدید
شيلان جوانمردی

با اين مطلب کاملا موافقم... ولی به نظرتون راهکار چی هست؟!!!... اينکه فقط گزارش بديم در مورد تخريب هايی که داره اتفاق ميافته، آيا تاثيری داره؟!!! ... به نظر من الان وقت آموزش همگانی هست... اون هم با برنامه ريزی... روی اين مسئله خيلی فکر کردم ولی باز هم احتياج داريم به پيشنهادات فعالان اين عرصه...